Svava og fjölskylda á Nýja Sjálandi

Amma og Afi koma

2010-12-28T09:51:00.002+13:45

Krakkarnir eru búnir að telja niður dagana þar til Amma og Afi koma í heimsókn frá því þeir voru 60. Árni Kristinn er líka harðákveðinn í að um leið og amma og afi koma, þá séu ekki nema 2 dagar til jóla. Það var því mikil eftirvænting þegar við fórum út á flugvöll að ná í þau. Krakkarnir fengu frí í skólanum og svo lögðum við í hann. Við fundum út að fluginu hafði seinkað um nokkrar mínútur og fórum því upp á þak að sjá þegar flugvélin kæmi inn til lendingar. Svo sáum við að ein vélin fór að réttu hliði eftir lendingu og hlupum niður til að taka á móti þeim og urðu þá miklir fagnaðarfundir. Við keyrðum svo til Lyttelton þar sem Svava og Sólný Inga biðu og Amma og afi fengu að sjá nýjasta barnabarnið. Flugið gekk mjög vel hjá þeim og það var ekkert mál fyrir þau að halda sér vakandi fram til 9 um kvöldið. Þau vöknuðu náttúrulega snemma næsta morgun þegar Birna Líf og Árni Kristinn smeygðu sér upp í til þeirra í fyrsta af mörgum skiptum næstu vikurnar.

Fyrstu dagarnir

2010-12-28T09:40:00.005+13:45

Fyrsta vikan heima með Sólnýju Ingu gekk nokkuð vel, hún er dugleg að drekka og verður fljót að losna við þessa smá nýburagulu sem hún er með. Krakkarnir eru þvílíkt montnir af litlu systur sinni og vilja taka hana með í skólann fyrir ,,news''. Svefninn hefur verið allt í lagi, hún vaknar á 2-3 tíma fresti til að drekka á nóttunni. Henni finnst gott að fara í bað en er ekki eins ánægð að koma úr baðinu, enn betra virðist henni þó finnast að fara í sturtu með manni. Eitt einstakt við Sólnýju er að hún hefur frá degi eitt virst vera að syngja, þegar hún andar frá sér, þá kemur sönglandi hljóð. Ósköp sætt. Fólk hefur sagt að hún líkist mér, Hilmari, en það var eins með hin börnin og hefur svo lagast.
Birna Líf er ósköp móðurleg við hana og vill allt fyrir hana gera, hún er dugleg að syngja fyrir hana og hefur komist að því að Edelweiss lagið er uppáhaldið hennar.
Árni Kristinn vill alltaf hjálpa við bleyjuskiptin, enda búin að æfa sig á dúkku, og finnst það ekkert mál. Okkur hefur nú tekist að einskorða það við pissubleyjur en hann vill ólmur skipta á öllum bleyjum!

Lítil Stelpa fædd

2010-11-27T19:17:00.003+13:45

Klukkan 14:23 þann 27. nóvember 2010 fæddist lítil stelpa. Hún vóg 3765 grömm og var 51 cm að lengd. Fæðingin gekk áfallalaust og hún kom heim 3 tíma gömul. Þær eru báðar hetjur hún og Svava. Krakkarnir voru í pössun hjá Maríu en eru mjög spennt að fá að hitta hana.
Í morgun þegar við vöktum krakkana til að láta þau vita að við værum að fara á spítalann þá var mjög gaman að fylgjast með þeim. Birna Líf var með augun rétt hálfopin en þegar hún heyrði fréttirnar þá hélt ég að að augnlokin myndu rifna af og hún skaust fram úr rúminu alveg að farast úr spenningi. Ég tók svo Árna Kristinn fram úr rúminu og hann byrjaði að segja.....push, push, push lágt í byrjun og svo hærra og hærra og á endanum öskraði hann push og svo baby is here, alveg eins og í bók sem hann hefur lesið.
Eftir að stelpan fæddist svo hringdi ég í Maríu og fékk að tala við Birnu Líf sem var yfir sig spennt en var ekki hissa á því að þetta væri stelpa, enda hafi hana dreymt það fyrir. Árni Kristinn sagðist alveg vita að það væri fædd stelpa en hann hefði nóg að gera og hvort ég gæti ekki hætt að trufla hann.
En þetta var yndislegur dagur og litla stúlkan, Sólný Inga, stendur sig eins og hetja og við erum himinlifandi að vera kominn heim með litlu prinsessuna.

Meðganga

2010-11-26T11:46:00.002+13:45

Það er allt tilbúið hérna hjá okkur fyrir barnið en það fer greinilega ljómandi vel um það hjá mömmu sinni og neitar ennþá að koma út. Við fylgjum náttúrulega öllum góðum ráðleggingum til að reyna að koma hlutunum af stað, m.a. hoppa á trampólíni og fara í fjallgöngur daglega eins og má sjá á myndunum en það hefur ekki virkað hingað til. Í dag á Svava afmæli og við vöktum hana með afmælissöngnum og vorum með súkkulaðiköku, vöfflur og fleira finerí með því. Krakkarnir voru mjög spenntir og hjálpuðu við að baka kökuna. Það gekk heldur illa að stjórna þeim og ég rétt snéri mér við til að ná í þeytarann og þá voru þau búin að brjóta eggin ofan í hveitið og byrjuð að drullumalla því saman brosandi út að eyrum. Á endanum varð samt til hin gómsætasta súkkulaðiterta. Í morgun stóð Árni Kristinn sig líka mjög vel að þeyta sykurinn...saman við sykurinn og út um allt, en á endanum urðu nú líka til vöfflur. Við vorum að vonast eftir tvöföldum afmælisdegi....það eru enn eftir 15 tímar þannig að við sjáum hvað setur.

Nokkrar nóvember myndir

2010-11-26T11:31:00.002+13:45

Það er búið að vera alveg indælt veður í nóvember hjá okkur og nóg um að vera í skólanum hjá krökkunum og svo er líka Halloween nýbúið hérna og við gengum að sjálfsögðu í hús að sníkja nammi. Við vorum frekar snemma á ferðinni þannig að krakkarnir voru ekki lengi að fylla pokana sína....þetta var svo mikið að það á eftir að duga sem laugardagsnammi út árið sennilega! Krakkarnir eru uppátækjasöm að vanda og það nýjasta hjá Birnu Líf er að mála Árna Kristinn, um daginn málaði hún hann eins og Avatar Ang, úr einum uppáhaldsteiknimyndaþættinum þeirra og svo í gær þegar þau voru úti á palli að mála þá skreytti hún hann aftur þegar pappírinn var uppurinn.

Greymouth Október 2010

2010-10-03T11:49:00.002+13:45

Það er skólafrí og við fórum í nokkra á Vesturströndina þar sem ég tek líka nokkrar aukavaktir. Krakkarnir eru búnir að vera dugleg að æfa sig á hjólunum sínum og Árni Kristinn er alveg laus við hjálpardekkin.....enda er hann orðinn svo stór strákur og minnir okkur reglulega á að það sé langt frá því hann var í leikskóla. Við höfum farið á ströndina hérna og svo fórum við í bíltúr í gær til Punakaiki eða pönnukökukletta sem eru norður af Greymouth. Það er best að fara þangað þegar það er stórstraumur og helst slæmt veður líka þannig að öldurnar fari undir klettana og spýtast upp í gegnum holur í berginu, en við erum því miður alltaf svo heppin með veður í hina áttina!

Þorrablót

2010-10-03T11:23:00.004+13:45

Laugardaginn 25 sept héldum við veglegt Þorrablót. Allir Íslendingarnir í Christchurch lögðu sig fram í að útbúa sem mest af þorramat. Það sem var á boðstólum var m.a. Svið, rúgbrauð, síld, skata, hákarl, harðfiskur, blóðmör, lifrarpylsa, hangilæri, flatkökur með hangikjöti, uppstúfur, rófustappa, kæfa, kleinur, ástarpungar, graflax og svo að sjálfsögðu allt brennivínið sem var til á lager hjá hverjum og einum. Ein hjúkkan á Bráðamóttökunni, Nikki, bauðst til að hýsa herlegheitin og húsið hennar var alveg tilvalið fyrir veisluna. Stærsta herbergið var tæmt og við settum upp borð og bekki svo hægt væri að koma 50 boðsgestum fyrir um kvöldið.
Veislan byrjaði nokkuð fjörlega, en um áttaleytið um kvöldið, þegar fólk var byrjað að týnast inn komu 2 ansi snarpir jarðskjálftar (þeir voru í kringum 4 og greinilegt að maður finnur mun meira fyrir þeim á sléttunni en í Lyttelton) svona til að hrista fólk aðeins saman. Borðhaldið hófst um 9 leytið um kveldið og flestir Kiwiarnir létu sig nú hafa að smakka flest. Enginn komst undan því að fá hákarl og brennivín en sennilega sniðgengu margir sviðahausana.
Allir höfðu klætt sig upp í víkingabúninga og söngheftin sem Ásdís útbjó fyrir fyrsta þorrablótið sem var haldið 2006 voru dregin fram og hver söng með sínu nefi og Hera leiddi sönginn og spilaði undir á gítar. Þegar við vorum búin að syngja, drekka og borða vel þá var skorað á fólk af öðru þjóðerni að toppa íslenska sönginn. Stuttu eftir það heyrðist hávært spil af sekkjapípum og Roddy Campbell (einn af læknunum á BMT) gekk inn og spilaði skoskt þjóðlag af mikilli snilld. Hann leyfði svo öllum af prófa pípurnar líka og gekk mönnum misvel að koma út svo mikið sem einum tóni. Það var helst að Heiðar gæti spilað svolítið. Við yfirgáfum svo teitið um miðnætti en fréttum að eftir að við fórum hafi víkingapartýið breyst í potta- og sundpartý fram eftir nóttu og allir skemmtu sér gríðarvel.

Slátur

2010-09-22T21:13:00.003+12:45

Það er dúndurgangur í undirbúningi fyrir árstíðavillt Þorrablót hér í Christchurch. Það er búið að skipta verkum á meðal Íslendingana hér úti og það sem er m.a. í burðarliðnum er kæst Skata, síld, hákarl, harðfiskur, kleinur, ástarpungar, lifrarkæfa, flatkökur, pönnukökur, hangiket, uppstúfur, rófustappa, svið og í gær komum við svo öll saman heima hjá Maríu og Berg og tókum slátur! Flestir voru held ég að þreyta frumraun sína í að sauma keppina en það gekk allt framar vonum og voru teknir 30 lifrarpylsukeppir og 10 blóðmör og búið að smakka fyrstu suðu og bragðast alveg hreint ljómandi.

Kórtónleikar

2010-09-22T20:46:00.002+12:45

Við fórum á kórtónleika hjá Birnu Líf á þriðjudaginn sem var mjög skemmtilegt. Birna Líf er í kór í Christchurch School of Music sem er til húsa í gamalli og fallegri byggingu. Við getum ekki alveg sagt að okkur finnist við vera algerlega óhult þegar við erum þarna inni og tókum nú eftir óþægilega mörgum sprungum þegar við vorum á leiðinni út aftur. En tónleikarnir voru mjög skemmtilegir og Birna Líf hefur greinilega mjög gaman af því að vera í þessu kórstússi. Læt fylgja með eitt video af tónleikunum.

Afmælisveisla Árna Kristins

2010-09-19T20:03:00.002+12:45

Við héldum upp á afmælið hans Árna Kristins í blíðskaparveðri í dag. Allir vinir hans komu og var aldeilis mikið fjör. Við leigðum hoppukastala fyrir daginn sem passaði í garðinn hjá okkur með herkjum (þurfti aðeins að grisja trjágreinarnar). Svava bakaði þvílíka snilldar súkkulaðiköku sem Árni Kristinn hafði valið sér úr afmæliskökubókinni okkar. Kastalinn kom til okkar klukkan 11 um morguninn og má segja að krakkarnir hafi verið að hoppa í honum stöðugt fram til 1600 þegar hann var tekinn niður. Smáhlé til að borða og blása á kertin. Árni Kristinn fékk fullt af Ben 10 dóti, m.a. Ben 10 úr sem er með ljósi og hann er með uppi í rúmi eins og er að lýsa upp í loftið, ekki ólíklegt að héðan í fra verði ekki hægt að fara nokkuð án þess að vita hvar úrið er. Eina vandamálið við þennan hoppukastala var það að þegar foreldrarnir komu aftur að ná í krakkana sína þá gekk vægast sagt erfiðlega að ná þeim út í bíl. Árni Kristinn virtist í það minnsta afskaplega lukkulegur með daginn.

Árni Kristinn 5 ára

2010-09-19T19:46:00.004+12:45

Árni Kristinn er orðinn 5 ára og að byrja í skóla. Hann og Birna Líf eru búin að hlakka mikið til afmælisdagsins af því að þá löbbum við öll niður brekkuna og í skólann. Árni Kristinn var búinn að fara í eina skólaheimsókn, en hinar 2 sem hann átti að fara í féllu niður þar sem skólinn var lokaður eftir jarðskjálftann. Það var búið að baka súkkulaðiköku og skreyta allt í eldhúsinu og svo vöktum við Árna Kristinn með afmælissöngnum. Það var því veislu morgunmatur með súkkulaðiköku fyrir fyrsta skóladaginn....ekki amalegt það. Hann fékk svo fullt af pökkum, m.a. Spidermanbúning, legodót og fjarstýrðan bíl. Hann er ekki lítið montinn með að vera orðinn skólastrákur og sagði við mömmu sína.....,,þú verður að kaupa handa mér ný föt" þar sem hann vill ekki lengur vera í fötum með merkimiða sem segja 4ra ára.
Það gekk bara vel fyrsta skóladaginn og hann var lukkulegur með daginn. Hann var bara stutt fyrsta daginn og fór líka í Montessori leikskólann þar sem hann var kvaddur með pompi og prakt. Afmælisveislan verður svo haldinn á sunnudaginn kemur.

Jarðskjálfti í Christchurch

2010-09-10T21:05:00.005+12:45

Laugardaginn Þann 4 september 2010 voum við fjölskyldan vakin við óþyrmilegan jarðskjálfta sem reyndist vera 7.1 á Richter. Ég hafði verið búin að vera með krakkana ein frá því á þriðjudeginum því Hilmar hafði farið til Melbourne á ráðstefnu og hafði ákveðið að fluga tilbaka um leið og henni lauk en var því ekki komin heim fyrr en um hálf tvö aðfara nótt laugardagsins. Hilmar var því aðeins búin að vera heima í 3 klst þegar kl 04:35 við hrukkum upp við snarppan hristing. Ég hentist fram úr rúminu eins og hægt er komin 7 mánuði á leið, og flýtti mér eins hratt og hægt var á eftir Hilmari sem hafði stokkið fram úr og inn í svefnherbergi krakkanna.Það var algert niðamyrkur þar sem rafmagnið var farið og því engin götuljós eða ljós í húsinu og hristingurinn gerði það að verkum að erfitt var að feta sig áfram í myrkrinu. Hilmar stóð hjá krökkunum sem sváfu í kojunum og reyndi að róa þau. Á meðan ég stóð í dyragættinni og beið eftir að Hilmar kæmist með þau til mín í dyragættina. Allt í kringum okkur hristist og skalf og innan úr eldhúsi mátti heyra þegar glös og diskar hrundu í gólfið og brotnuðu, bókahillur hristust og úr þeim allt sem dottið gat. Loks koms kom stutt pása eftir að því virtist endalausann tíma og Hilmar gat lyft krökkunum úr kojunum og komið með þau inn í dyragættina. Strax á eftir þá byrjuðu eftirskjálftarnir sem voru töluvert sterkir og við stóðum eins og negld í dyragættinni og reyndum eftir fremsta megni að vera róleg og vonuðum að húsið okkar, sem stendur upp fjallshlíð færi ekki af stað niður hlíðina. Eftir um það bil 20 mínutur ákvaðum við að við værum best sett fram í anddyri þar sem ekkert gat hrunið á okkur þar. Nú hefði komið sér vel að vera búin að útbúa einhverskonar neyðarpakka með luktum, batteríum og útvarpi , en það var nú eitt af því sem við vorum alltaf að fresta og gerðist aldrei. En ljós vildum við fá og Hilmar klæddi sig í skó, til þess að skera sig ekki á glerbrotum við að leita að vasaljósi eða kertum. Svo heppilega vildi til að Árni Kristinn hafði verið að leika sér með vasaljós í rúminu sínu um kvöldið áður þegar hann var að fara að sofa og fann Hilmar vasaljósið eftir stutta leit í rúminu hans. Ljósið var töluvert dauft en nothæft samt og Hilmar fór inn í eldhús að leita að kertum og eldspýtum.. Eftir stutta leit inn í eldhúsi fann hann eldspýtur og kerti og var mikil léttir að geta séð í kring um sig. Ég gat teygt mig inn í herbergið til krakkanna í úlpurnar þeirra og klæddi þau í til þess að halda á þeim hita því þau voru auðvitað hrædd og skulfu af kulda, þreytu og hræðslu. Þegar búið var að finna kertin gátum við farið að leita að vasaljósum og líta betur í kring um okkur. Fljótlega fundum við höfuðljós og gátum þá farið að skoða í kring um okkur en enn var töluvert um eftirskjálfta þannig að við fórum ekki langt. Ég bjó um krakkanna í dyragættinni með sængum og koddum úr rumunum þeirra á meðan við Hilmar skipulögðum hvað við ættum að gera næst. Við ákváðum að finna öll útivistafötin okkar og útbúa matarkassa og safna vatni ef hægt væri til þess að búa okkur undir það versta. Fyrst ákváðum við að best væri að athuga með nágrannana okkar sem eru eldri hjón á níræðisaldri og vera viss um að allt væri í lagi hjá þeim. Hilmar mætti síðan Sam , nágranna okkar sem býr fyrir ofan okkur í hlíðinni en hann var einmitt að koma og athuga með okkur af því hann hélt að Hilmar væri enn í burtu, en það er gott að vita til þess að eiga svona góða nágranna. Annað sem var merkilegt er að skömmu eftir að stóra skjálftanum lauk var töluverð umferð upp í fjall því fólk var hrætt um að nú myndi fylgja Tsunami, sem var ekki.

En semsagt í dyragættunum og anddyrinu hímdum við í nokkrar klst og þar sem engin gat sofnað aftur ákváðum við að byrja bara daginn og fengum okkur morgunumat á gólfinu í anddyrinu. Eftir skjálftann reyndum við að hafa samband heim til Íslands en náðum ekki í gegn en fengum txt frá Michelle í USA sem hafði þá strax heyrt af jarðskjálftanum. Hún gat svo haft samband heim til Íslands fyrir okkur í gegnum Ásdísi. En við vorum ekki enn búin að útvega okkur batteri í útvarpstæki og um kl 07 ákváðum við að athuga hvort einhver væri búin að opna niður í Lyttelton bænum. Hilmar fór niður í bæ og var þegar komin röð þar sem fólk var að kaupa upp allt sem hægt var til þess að byrgja sig upp, sér í lagi brauð, mjólk og batterý. Hilmar fékk sem betur fer batterí í útvarpið og við fengum fréttir af hamförunum og gátum heyrt tilkynningar frá almannavörnum.

Um kl átta ákváðum við að eftirskjálftarnir hefðu minnkað nógu mikið til þess að við gætum fært okkur inn í stofu og lagt krakkana í stofusófana. Við fórum yfir það með krökkunum hvað ætti að gera ef annar skjálfti kæmi, þá ættu þau að hlaupa fram í anddyri eða undir stofuborðið. En Árni Kristinn var alls ekki tilbúin að samþykkja að stóri skjáfltinn hefði verið jarðskjálfti af því að eins og hann sagði ,, við fórum ekki einu sinni undir borð eins og kennarinn minn sagði að ætti að gera'' og fyrst að við fórum ekki undir borð var enginn jarðskjálfti. En krakkarnir höfðu næg tækifæri á að henda sér undir borð það sem eftir lifði dags þar sem skjálftarnir héldu áfram að koma. Við fengum svo aftur rafmagn um kaffileytið sem var mikil léttir. Við vorum þó vel sett með kamínu til að hita húsið og gas til að sjóða vatn. Við fórum vel út úr þessum skjálfta en margir hér í Christchurch hafa misst hús og innbú. Miðbær Christchurch hefur farið einna verst út úr skjálftanum og er stór hluti af húsunum þar í rúst eða svo illa farin að rífa þarf þau af öryggisástæðum. Kaiapoi er annað hverfi sem hefur farið illa út úr skjálftanum og stóran hluta heimila þar þarf að rífa. Flest húsin hér í Lyttelton hafa farið vel út úr skjálftanum. Einna helst er um að ræða að skorsteinar hafi losnað eða hrunið og sögulegar gamlar byggingar í miðbænum hafa skemmst . Næstu tveir sólahringar hafa síðan verið litaðir af reglulegum eftirskjálftum stórum og smáum og vakið okkur nokkrum sinnum hverja nótt. Á þriðjudagsmorgni kom svo töluvert snarpur skjálfti 5,1 sem átti upptök sín hér rétt fyrir utan Lyttelton. Þetta hristi upp í fólki þar sem flestir voru farnir að vona að þessu færi að ljúka. Nú eru liðnir sex dagar og síðasta nóttin var sú fyrsta sem við sváfum án þess að vakna upp við jarðskjálfta. Við erum nú farin að vona að þessu sé að ljúka. Krakkarnir eiga að fara í skólann á mánudaginn þannig að lífið er nú smám saman að komast í samt lag.

Steggjapartí

2010-09-10T20:18:00.002+12:45

Febrúar 2010, Mikki og Rosie eru að fara að giftast og því fylgir að sjálfsögðu steggjapartý fyrir Mikka. Ég, Bergur, Einar, Stulli, Jón Magnús og Oddur höfðum skipulagt skemmtilegan dag, við höfðum leigt skútu sem fór með okkur út frá Lyttelton Höfninni, vorum með nóg af bjór og skipperinn gaf okkur svo góðan rommsopa líka. Mikki fékk að reyna sig í koddaslag við okkur alla....og endaði jafnoft í sjónum. Eftir koddaslaginn, snorkluðum við eftir Paua skeljum sem voru grillaðir með hvítlaukssmjöri um borð í skútunni og runnu ljúft niður í fransbrauðs-samloku. Eftir bátssiglinguna eyddum við svo nóttinni í sumarhúsi í Purau þar sem eitt af því síðasta sem við gerðum var að vaða langt út í sjó í tunglskininu. Mjög skemmtileg og vel lukkuð steggjun.

Rækjuveiðar

2010-09-10T20:17:00.001+12:45

Eitt af því merkilegra sem við gerðum á Norður-eynni í þessu ferðalagi var að stoppa við norðurenda Taupo vatns. Þar eru þeir með rækjueldi á risarækju. Þegar við vorum að keyra fram hjá þá sáum við skilti sem auglýsti veiðileyfi á rækjunum.....þetta urðum við að sjá. Við fengum leigðar 4 bambus-stangir með smá girni á endanum og litlum öngli. Svo fengum við niðurskorið uxahjarta sem beitu. Svo hófst veiðin, við vorum með nesti og nutum þess að sitja í góða veðrinu og biðum þess að það yrði bitið á.....sem gerðist eftir nokkra bið. Fyrst ná rækjurnar sér í beituna og svo sér maður girnið færast þegar rækja er að fara með bitann ,,heim''. Þar stoppar hún og þá á að lyfta stönginni varlega upp og voilla.....risarækja á endanum, spriklandi af öllum lífs og sálarkröftum. Árna Kristni leist nú ekki á blikuna og skaust í burtu í hendingskasti og kom svo aftur eftir smástund að skoða rækjuna þegar hún var komin í örugga fjarlægð í fötunni. Við veiddum á endanum 4 rækjur.....kostnaður var 50 dollarar eða 12.50 per rækju, en þær voru þó ágætar á bragðið

Rotorua

2010-09-10T20:16:00.003+12:45

Eftir frábær áramót með Kelvin og fjölskyldu þá keyrðum við aftur tilbaka til Hawera með viðkomu á hverasvæðinu Rotorua. Það fyrsta sem við fundum þegar við keyrðum inn á svæðið var að sjálfsögðu hveralyktin......svolítið eins og að vera kominn heim til Íslands aftur. Þegar við spurðum krakkana hvort þau fyndu ekki góðu lyktina þá héldu þau reyndar að einhver hefði bara leyst vind! Við fórum og skoðuðum Maori þorp sem hafði grafist eftir gos, svipað og Pompei á Ítalíu, það var mjög áhugavert að skoða sig um þar. Eftir það fórum við um stórt hverasvæði sem var mjög flott, mismunandi lit vötn og ýmisskonar setlagsmyndanir. Það var merkilegt að sjá hvað Nýsjálendingar eru búnir að skipuleggja þjónustuna vel í kringum hverasvæðin með gangstígum og öryggisgirðingum. Eflaust gætu Íslendingar lært mikið af þeim í þessum efnum, en við vorum samt sammála um að það væri meira gaman að skoða þetta heima á Íslandi og þurfa ekki að vera að borga morð fjár fyrir að skoða svona náttúrugersemar

Ein mynd fyrir Sibba

2010-09-10T20:12:00.003+12:45

Við sáum þessa mynd á leiðinni til Waihi beach og urðum að setja hana á netið fyrir Sibba sem er mikill Chuck Norris aðdáandi.

Áramót

2010-09-10T19:11:00.002+12:45

Við ákváðum að eyða áramótunum á Waihi Beach með Kelvin, Wendy, Damon og Jared. Foreldrar Wendy eiga sumarbústað þar og þau buðu okkur að tjalda í garðinum hjá þeim yfir áramótin. Við keyrðum því alla leið frá Hawera til Waihi Beach á gamlársdag. Þetta tók náttúrulega allan daginn en krakkarnir stóðu sig furðuvel í þessari langferð eftir bugðóttum vegunum. Læt kort af leiðinni fylgja með til gamans.
Við Svava fórum svo á áramótatónleika með Dave Dobbyn, sem er einskonar Bubbi Nýja Sjálands, og voru það frábærir tónleikar. Á nýjársmorgun eru svo alltaf strandkeppni í boði strandvarðafélagsins á staðnum (Pabbi Wendyar hefur verið yfir því um árabil). Það er keppt í öllum aldursflokkum krakka og svo flokkum feðra/mæðra/ömmu/afa. Það er hlaupið á ströndinni og reynt að ná í annað hvort appelsínu eða kókoshnetu. Þetta var mjög gaman og yfirvegað hjá krökkunum. Ég tók að sjálfsögðu þátt í pabbahlaupinu og keppnisandinn þar var eins og á landsleik milli All Blacks og Wallabees. Ég reyndi að ná smáforskoti á 2 rumi sem voru sitt hvorum megin við mig og skutlaði mér á fyrstu kókoshnetuna, en fékk olnboga frá vinstri og svo hné frá hægri og kuðlaðist upp í sandinum. Ég spratt náttúrulega á fætur og stökk á einn pabbann sem lá yfir kókoshnetu sem hann hafði náð, ég náði að bora höndunum undir hann og ætlaði að fara að rífa hana af honum......en einhverra hluta vegna þá náði skynsemin yfirhöndum og ég fattaði aftur að þetta var víst allt í gamni gert......krakkarnir voru hins vegar sárir yfir þeirrri illu meðferð sem ég fékk. Birna Líf og Árni Kristinn kepptu að sjálfsögðu í sínum hópum í hlaupinu og Birna Líf tók líka þátt í keppni að hlaupa út fyrir bauju í sjónum og þótti mjög gaman. Við eyddum svo öllum deginum á ströndinni og þetta var tvímælalaust einn sá allra skemmtilegasti nýársdagur sem við höfum upplifað.

Tongariro National Park

2010-09-10T19:04:00.003+12:45

Á milli jóla og nýárs fórum við til Tongariro National park þar sem er mikið af góðum gönguleiðum og eitt besta skíðasvæði þeirra hér á Norðureynni. Við fórum m.a. upp að skíðasvæðinu og gengum upp fjallið þar til krakkarnir komust í svolítinn snjóskafl til að leika sér...þeir urðu nú ekki stórir snjókarlarnir, kannski bara snjóálfar! Eftir fjallgöngun fórum við svo í 3 tíma göngu þar sem krakkarnir stóðu sig alveg eins og hetjur og við vörum akkúrat á uppgefnum göngutímum DOC. Læt nokkrar myndir fylgja með.

Taranaki

2010-09-02T10:21:00.003+12:45

Hawera er suður af stóru eldfjalli sem heitir Mt Egmont eða Mt Taranaki og hér fyrir neðan fylgir Maori sagan um fjallið:
Ruapehu, the beautiful maid, was married to Taranaki. One day, while her husband was away hunting, she was wooed and won by Tongariro. When Taranaki returned at the end of the day he surprised the guilty pair. A titanic battle ensued in which Taranaki was defeated. He retreated towards the west coast, carving out the course of the Wanganui River as he went. When he reached the coast he moved northwards to the western extremity of the North Island, where he rested. There his great weight made the shallow depression which afterwards filled with water and became Te Ngaere swamp. Taranaki, or Egmont, as Cook named him, now sits in silence looking towards his wife and his rival. In spite of her infidelity, Ruapehu still loves her husband and sighs occasionally as she remembers him, while the mist, which drifts eastward from his head, is the visible sign of Taranaki's love for her. For his part, Tongariro, who despairs of ever possessing her again, smokes and smoulders with anger. To this day travellers in the Tongariro National Park see the basin called Rua Taranaki, “the Pit of Taranaki”, which lies to the east of the Tama Saddle which was the original home of Taranaki.

Það er óhætt að segja að fjallið gnæfir yfir öllu öðru hér á þessu svæði og er mjög tignarlegt að sjá. Það gýs að jafnaði á hundrað ára fresti, með stórgosi á 500 ára fresti. Það er löngu kominn tími á það, en það eru víst 200 ár frá síðasta gosi! Það hefur farið vel um okkur á mótelinu hérna í Hawera og gott að komast í sundlaugina hinum megin við veginn. Strandvegurinn suður og vestur af fjallinu er kallað Surf Highway og þykir einn besti staður Nýja Sjálands fyrir brimbrettaiðkun. Við kíktum á Opunake ströndina og eyddum þar jóladeginum í sandkassaleik!

Jól 2009

2010-09-02T10:06:00.002+12:45

Þá erum við kominn til Hawera þar sem við ætlum að halda upp á jólin þetta árið. Þetta er 10 þúsund manna bær sem hefur byggst upp í kringum kúabú og mjólkuriðnað og svo er gasvinnsla ekki langt fyrir utan ströndina líka. Við erum á góðu móteli og hinum megin við götuna er leikvöllur og sundlaugin þar sem við vorum daglegir gestir. Jólamaturinn var svolítið öðruvísi þetta árið þar sem ekki var hægt að ná í hangikjöt eða annan matarkost sem við erum vanari, en við fengum rosagóða nautasteik hjá slátraranum sem við elduðum með gómsætu meðlæti. Svava gerði Waldorfsalat, við brúnuðum kartöflur og á endanum varð þetta hin mesta veislumáltíð. Við tókum með okkur lítið gerfijólatré sem krakkarnir skreyttu samviskusamlega, en það var ótrúlegt hvað hægt var að koma miklu skrauti fyrir á þessu litla tré, sem á endanum sást lítið í þegar búið var að raða pökkunum í kringum það. Við notuðum líka tækifærið og bökuðum annan skammt af ,,vondu kökunum" og krakkarnir hjálpuðu mikið til við það. Annars er það nú alltaf þannig að það skiptir ekki máli hvar maður er þegar haldið er upp á jólin, heldur hverjum maður er með og við höfðum það mjög fínt á jólamótelinu okkar.

Jól á ferð og flugi

2010-09-02T09:48:00.003+12:45

Þegar öllum jólatónleikum, skólalokum og boðum var lokið pökkuðum við öllu viðlegudótinu okkar niður og héldum af stað í átt til Hawera. Við keyrðum fyrsta daginn til Kaikoura og gistum þar í tjaldi sem krökkunum þótti ekkert smágaman. Þau hjálpuðu til við að setja upp tjaldið svona til að byrja með en misstu fljótt áhuga á því, enda fljót að finna alls konar leynistaði til að leika sér á í staðinn. Daginn eftir keyrðum við svo til Picton og gistum aftur í tjaldi þar og tókum svo ferjuna yfir til Wellington. Það var haugasjór á leiðinni og mikið af sjóveiku fólki um borð. Sem betur fer var þó trúðurinn sem var að skemmta börnunum ekki sjóveikur en það er ekki ólíklegt að hann hefði fengið meiri hlátrasköll ef veðrið hefði verið skárra. Við keyrðum svo áfram til Kapiti Coast sem er um klst norður af Wellington og gistum eina nótt á móteli áður en við ókum svo til Hawera þar sem við verðum um jólin.

Jólaplön 2009

2010-08-17T12:40:00.002+12:45

Mér var boðinn vinna áfram í Christchurch en hún byrjar ekki fyrr en um miðjan janúar, þannig að við ákváðum að fara í ferðalag um Norður-eyjuna og ég myndi taka nokkrar aukavaktir í leiðinni á litlum spítala í bæ sem heitir Hawera og við komum til með að eyða jólunum þar. Ég vinn svo nokkrar vaktir í röð og svo höfum við tíma til að ferðast á milli og ætlum m.a. að heimsækja Kelvin vin okkar og eyða áramótunum með honum á Waihi Ströndinni. Krakkarnir fengu róló-dót í gjöf frá systkinum mínum í Grindavík og við ákváðum að þau fengju þá gjöf áður en við lögðum af stað, þar sem við komum ekki til baka fyrr en um miðjan janúar aftur. Eins og myndirnar sýna þá voru þau ekki lítið ánægð með þessa gjöf. Áður en við lögðum í hann var svo fullt af jólastússi í leikskólum og skólum og Sandy og Ilda komu í heimsókn til okkar með Margot og Zara til að kveðja okkur áður en þau leggja í hann í sitt ævintýri til Suður-Afríku.

Desember 2009

2010-08-17T12:22:00.002+12:45

Ég kláraði útlegðina í Dunedin í byrjun desember og Svava og krakkarnir komu að ná í mig til að vera viss um ég myndi skila mér. Það var nóg að gera í lok Nóvember hjá okkur í Dunedin að ganga frá öllu í leiguhúsnæðinu sem ég bjó í með Mikka og Rosie. Rosie hafði náð að klára prófin og var að bíða eftir að meðgöngunni lyki...1.desember fæddist svo Finnbogi litli og þá var allt klárt fyrir þau Mikka og Rosie til að flytja aftur til Christchurch líka. Þau eru búin að finna sér hús til að leigja í Christchurch en fá það ekki afhent strax og búa því hjá okkur í Lyttelton til að byrja með. Veðrið leikur við okkur, enda að koma hásumar og krakkarnir njóta þess að leika sér í garðinum og hafa yfirumsjón með dýrunum.
Þessir 6 mánuðir í Dunedin voru síðustu 6 mánuðirnir í minni þjálfun og í upphafi desember var ég því búinn að fá skráningu sem sérfræðingur í Bráðalækningum hér á Nýja Sjálandi og hef sótt um stöðu sem sérfræðingur á bráðamóttökunni í Christchurch og fer í viðtal seinna í mánuðinum.

Afmæli Svövu og vitnisburður MS ritgerðar

2010-08-17T12:09:00.003+12:45

Það er svo gaman hvað krakkarnir eru alltaf spennt fyrir því að gera mikið úr öllum hátíðisdögum. Það voru tveir stórir dagar hjá Svövu þennan Nóvember mánuð. Hún fékk til baka vitnisburðinn fyrir Ms Ritgerðina sína sem var að sjálfsögðu mjög góður...ég vissi það alltaf en Svava hafði e-ar efasemdir. Við héldum upp á þennan áfanga með veislumáltíð og Svava opnaði m.a. pakka frá mömmu sinni og pabba, sem í leyndist hin heilaga ,,Helga". Matreiðslubók sem Svava var búin að vera bíða eftir að fá frá því hún giftist mér. Loksins erum við komin með allar upplýsingar um hvernig á að búa til þorramat og svo hefðbundinn íslenskan heimamat. Seinna í mánuðinum átti Svava svo afmæli og krakkarnir útbjuggu pakka fyrir mömmu sína og hjálpuðu við að baka súkkulaðikökur í skordýramótinu okkar.

Framkvæmdir í garðinum Nóv 2009

2010-08-17T12:03:00.003+12:45

Við ákváðum að nota afgangstimbrið frá gamla pallinum til að smíða hús í garðinum fyrir krakkana að leika sér í. Þau tóku mikinn þátt í að bæði smíða húsið og svo hjálpuðust allir að við að mála það, og kom Maddie, vinkona Birnu Lífar úr næsta húsi og Hugo vinur Árna Kristins til að taka til hendinni líka.

Sögupersónu-dagur í skólanum Nóv 2009

2010-08-17T11:55:00.004+12:45

Það er árlega haldinn dagur í skólanum hjá Birnu Lif þar sem allir koma klæddir eins og uppáhalds sögupersóna í skólann. Birna Líf klæddi sig í Línu Langsokk búninginn sinn og Árni Kristinn vildi taka þátt líka og klæddi sig í riddarabúninginn sinn. Birna Líf vann verðlaun fyrir sinn búning og var tekinn mynd af henni sem birtist svo í bæjarblaðinu. Svo set ég inn eina mynd af þeim þar sem þau eru kominn í kokkabúningana sína.

Hallowen Okt 2009

2010-08-16T21:33:00.002+12:45

Eins og venjulega þá er mikið fjör á Halloween hér í Lyttelton. Mikill fjöldi krakka klæða sig í búninga og berja á dyr. Í einni götu fyrir ofan okkar er gömul kona sem klæðir sig upp í nornabúning og yngstu krakkarnir eru svolítið smeykir við að heimsækja hana. Í þetta sinn kom Hugo vinur hans Árna Kristins með að sníkja nammi og uppskeran var ekki rýr í ár. Í kvöldmatinn var svo Halloween Pizza. Læt lík fylgja með eina mynd af Birnu Líf og Árna Kristni þar sem þau höfðu hlutverka...eða a.m.k. fataskipti. Og svo tók Svava þátt í sinni fyrstu þríþrautarkeppni og hafði rosalega gaman af því.

Skólafrí sept-okt 2009

2010-08-16T20:55:00.003+12:45

Ég var að vinna seinni helming ársins niðri í Dunedin. Ég átti inni frí sem ég gat tekið í skólafríi krakkana og komu þau því að heimsækja mig til Dunedin og við fórum svo í ferðalag um syðsta part suðureyjarinnar ásamt Magnúsi, Þórhildi og krökkum og svo Mikka og Rosie líka. Við fórum fyrst suður til ,,The Catlins" sem er veðurbarinn suðaustur hluti eyjarinnar. Það var mjög skemmtilegt að vera fyrstu dagan í sumarbústað í góðum félagsskap, sem var ekki verra þar sem rokið vantaði ekki. það var magnað að keyra eftir þessari strandlengju sem er með mikið af ósnertum upprunalegum skóg Nýja Sjálands, sér í lagi nærri ströndinni þar sem tréin nánast uxu á ská með ríkjandi vindátt. Á einum stað er hægt að skoða steingerðar leifar af skóg þar sem skógarrjóðrið hafði endað á hafsbotni undir þrýsting og leifarnar steingerfst.
Eftir Catlins þá keyrðum við til Invercargill og svo þaðan áfram til Te Anau. Þar eyddum við nokkrum dögum í rólegheitum og fórum m.a. á kajak með krakkana og í hellaskoðun í helli sem hafði í einni hvelfingunni þúsundir glóorma. Við keyrðum svo áfram til Dunedin aftur og skoðuðum okkur um þar og sáum þar sæljón, skoðuðum sædýrasafnið svo e-ð sé nefnt.

Birna Líf útskrifast úr ,,junior programmi" sept 09

2010-08-16T20:50:00.002+12:45

Birna Líf er búin að vera í tónlistarskóla frá því hún var 3ja ára. Fyrst í Beebopper og svo í píanókennslu. Henni hefur gengið mjög vel og er núna að útskrifast úr junior yfir í ,,intermediate" prógrammið í skólanum. Sem betur fer heldur Svava enn í við hana, en ég er löngu búinn að missa af henni en get huggað mig við að ég fæ annað tækifæri til að útskrifast úr ,,junior" þegar kemur að Árna Kristna eftir 2 ár!

Árni Kristinn 4 ára sept 2009

2010-05-25T18:06:00.003+12:45

Við héldum upp á afmælið hans Árna Kristins í Lyttelton. Allir vinir hans komu að sjálfsögðu og svo Íslendingarnir allir líka. Það var alveg dásemdarveður með sól og góðum hita þannig að krakkarnir gátu leikið sér úti viðstöðulaust allann tímann og fullorðna fólkið naut veitinganna úti við. Árni Kristinn fékk margar skemmtilegar gjafir og mamma hans hafði bakað súkkulaðiköku undir hörðum súkkulaðihjúp sem krakkarnir þurftu að mölva með hamri og höfðu ekki lítið gaman af. Eitt af því sem krakkarnir þurftu að gera var að veiða nammipokann sinn upp af svölunum með veiðistöng og kom þá alls konar drasl líka upp með sem var iðulega mótmælt kröftuglega.

Og nokkrar enn

2010-05-25T17:55:00.003+12:45

fleiri myndir úr Íslandsferð

2010-05-25T17:38:00.001+12:45

Handymans sept 2009

2010-05-25T17:33:00.001+12:45

Það er svo mikið af afgangstimbri eftir að hafa smíðað nýja pallinn. Svava er búin að vera að biðja um að fá ,,eyju" inni í eldhúsið í e-rn tíma og á endanum teiknaði hún hana upp og ég og krakkarnir smíðuðum hana úr afgangstimbri.

Íslandsferð 2009

2010-05-25T17:16:00.002+12:45

Svava fór með krakkana í heimsókn til Íslands sumarið 2009 og voru þau þar í um 6 vikur. Mér er sagt að þetta sé að sjálfsögðu besta sumar frá upphafi vega á Íslandi og Svava sagði að það hefði í mesta lagi rignt 2svar sinnum. Ég leyfi myndunum að tala sínu máli, en þau tóku sér ýmislegt fyrir hendur í Íslandsferðinni og það voru óteljandi pottaferðirnar í Logafoldinni hjá þeim. Birna Líf fór á hestanámskeið og talar ennþá um hana Gleði sína sem hún saknar mikið. Þau fóru líka í ferðalag austur og komust í brúðkaup á Kópaskeri og heilsuðu upp á vini og vandamenn svo fátt eitt sé nefnt. Ég get ekki sagt að það hafi verið eins viðburðarríkt hjá mér í Dunedin dvölinni en ég komst þó frá eina helgina í að veiða Himalajageit í suður-ölpunum með Einari. Þetta var e-r erfiðasta veiði sem ég hef komist í. Við náðum 3 dýrum efst uppi í toppum og þurftum að vaða snjóinn upp í klof. Eftir að við höfðum skotið dýrin var komið myrkur og vorum við því í aðgerð uppi á fjalli í niðamyrkri og komu þá höfuðljósin í góðar þarfir.

Emergency Emergency

2009-09-14T15:56:00.002+12:45

Bara svona rétt tvær gamansögur í pistlahafinu í dag.

Í febrúar sl þá var sumarhátíð í Lyttelton og krakkarnir heimsóttu meðal annars St. John tjaldið og fengu tilsögn í hjartahnoði. Það var svo ekkert frekar rætt um þetta en það var augljóst um 2 mánuðum síðar að Birnu Líf hefur fundist þetta eftirminnilegt.

Svava var inni á baði að sinna Árna Kristni sem var í baði. Hún heyrir þá allt í einu mjög hátt í Birnu Líf....Emergency, Emergency. Svava kallar til baka hvað er að en fær bara til baka...Emergency, emergency, þannig að hún hleypur inn í stofu til Birnu Lífar. Þar er Birna Líf með hitapokann (sem er í loðskinni) og er búinn að setja hann í sófann. Hún segir við Svövu að hún sé með sjúkling í hjartastoppi og það þurfi að hnoða og fer svo að hamast á hitapokanum á stofusófanum. Ég var á kvöldvakt á spítalanum og kom seint heim. Næsta morgun þegar ég vakna þá er Birna Líf búin að fá Árna Kristinn til liðs við sig og ég vakna við það að þau eru bæði kominn upp í rúm og eru að bisast við að hjartahnoða mig...enn eitt emergency þann daginn.

Við höfum jafnan hent gaman að því hvað Árni Kristinn er sólginn í kjöt. Ég hafði eldað nautakjöt eitt kvöldið og kallaði á krakkana að maturinn væri tilbúinn. Ég var rétt búinn að brytja kjötið á diskana og ætlaði að fara að setja meðlæti á diskana þeirra líka en þá var Árni Kristinn búinn að skófla í sig öllu kjötinu. Ég spurði hann hvort hann vildi ekki bíða eftir meðlætinu áður en hann borðaði kjötið....þá leit hann á mig og sagði ,,reyndu bara aftur pabbi"

Nokkrar myndir frá ferð til Gore Bay

2009-09-14T15:48:00.004+12:45

Við fórum í ferðalag til Gore Bay með Carolyn og Einari á meðan Svava var á haus að klára verkefnið sitt og fylgja nokkrar myndir með úr þeirra ferð. Eitt að því sem kom upp á þegar Árni Kristinn var að hlaupa í fjörumálinu var að það kom inn hressileg alda og þegar útsogið kom þá missti hann fótanna og rúllaði í fjóra fimm hringi í sandinum og var ansi brugðið. Ég var nú við hliðina á honum þegar þetta kom fyrir og tók hann strax upp og hann jafnaði sig strax of hljóp aftur af stað með hárið smekkfullt af sandi.

Byrjun Júlí

2009-09-14T15:34:00.003+12:45

Það var ákveðið að Svava og krakkarnir notuðu tækifærið á meðan ég er í Dunedin og Svava er að bíða eftir niðurstöðu úr Meistararitgerðinni sinni og færu í sumarfrí til Íslands. Fyrir brottför var náttúrulega nóg að gera við að pakka og gera allt klárt á sama tíma og Birna Líf var að byrja í skólanum í Lyttelton og Árni Kristinn er að hætta á leikskólanum hjá háskólanum og þarf að finna nýjan eftir að hann kemur til baka frá Íslandi í lok ágúst.
Birna Líf tók þátt í Matariki hátíð í skólanum sem er nýjársfagnaður Maori og var hún í svokölluðum Kapa Haka hóp sem söng og dansaði á skemmtuninni. Meðfylgjandi er mynd af henni í hefðbundnum Kapa Haka fötum sem hún tók sig vel út í. Árni Kristinn var að klára Beebopper tónlistarnámskeiðið sitt og er nú útskrifaður og fer að læra á píanó á næstu önn sem hann er mjög spenntur fyrir. Rétt fyrir brottför til Íslands var svo 4ra ára afmæli hjá Hugo, besta vin Árna Kristins og voru allir klæddir eins og sjórængjar. Svo var öllu pakkað niður fyrir Íslandsferðina og við fengum Magnús, Þórhildi og Krakkana í heimsókn og höfðum kjötsúpu um kvöldið og fórum með þau í göngutúr um Lyttelton og var rosagaman að fá þau í heimsókn, en þau voru á leið í smávetrarfrí til Ástralíu.

Júní 3 - Stefán Magnús í pössun

2009-09-14T15:24:00.003+12:45

Við vorum svo heppin að fá að passa Stefán Magnús í smátíma á meðan María og Bergur þurftu að fara til Wellington. Eftir smá mótmælagrát í bílnum...sennilega bara að mótmæla því að ég keyrði spegilinn af bílnum þegar ég bakkaði út heima hjá þeim þá féll allt í ljúfa löð og hann lék sér við Árna Kristinn og Birnu Líf og stóð sig alveg eins og hetja í fyrstu næturpössuninni, held hann hafi verið mjög spenntur að sofa inni hjá hinum krökkunum.

Júní 2 - Afmæli Birnu Lífar

2009-09-14T15:13:00.002+12:45

Birna Líf varð sjö ára í ár....hún vildi endilega hafa veisluna í Cheeky Monkeys og fékk að bjóða öllum helstu vinkonum sínum. Þetta var mikið húllumhæ með hoppukastala, sjóræningjaskipi, fjársjóð, Carolyn kom sem trúður og svo endaði allt saman á diskóteki og limbókeppni. Líf og fjör og má segja að metnaðurinn við afmælistertuna hafi sennilega slegið út erfiðleikaskala fyrir ára. Turnarnir héldu sér þó allir á leiðina í veisluna þrátt fyrir að vera vel skakkari en sá frægi í Pisa

Júní - Hilmar fer að vinna í Dunedin

2009-09-14T15:02:00.002+12:45

Síðustu 6 mánuðina af þjálfun minni í bráðalækningum þurfa því miður að fara fram í Dunedin sem er rúmum 400 km suður af Christchurch. Ég er nú svo heppinn að Mikki er líka að fara suður eftir og við getum skipt vöktum eins og okkur sýnist og ég ætti því að geta farið a.m.k. 2-3 í mánuði til Lyttelton þar sem við ætlum ekki að rífa krakkan úr skóla/leikskóla fyrir þennan stutta tíma. Við pökkuðum því hafurtaskinu mína (kajak, fjallahjól etc) og keyrðum öll niður eftir til að kíkja saman á híbýli mín hér niðurfrá. Þetta var ljómandi skemmtileg helgi, við heimsóttum meðal annars Aquarium í Portobello og nutum samvista með Magnúsi, Þórhildi og börnum. Birna Líf og Gerður María náðu alveg svakalega vel saman og Birna Líf spyr mjög reglulega hvenær hún hitti íslensku vinkonu sína aftur.

Loksins loksins aftur

2009-07-29T21:35:00.003+12:45

Það er búið að vera mikið að gera hjá okkur síðustu mánuði og Svava er búin að vera alveg á kafi í að ljúka Masters-ritgerðinni sinni. Það er alveg ótrúlegt þrekvirki að koma þessum 150 blaðsíðum saman á lokasprettinum þegar leiðbeinendur vakna allt í einu af þyrnirósasvefni og hafa skyndilega skoðun á öllu með tilheyrandi kommentum og óskum um lokaútreikninga. Allt hafðist þetta þó á endanum og Svava þeyttist um háskólasvæðið fimmtudaginn 28 maí til að koma ritgerðinni til skila. Það gekk að sjálfsögðu ekki áfallalaust og þegar lokayfirferð var lokið þá prentaði háskólafjölritun ritgerðina út....en þá kom í ljós að þeir eru enn með gamla útgáfu af word þannig að ritgerðin hafði tekið óvæntum breytingum! Þá reyndum við að fá að tengja tölvuna hennar Svövu beint inn á netið en það gekk ekki þar sem þeir voru ekki búnir að setja upp Vista kerfið....þannig að á endanum þeyttumst við heim til Maríu og Bergs og prentuðum út þær litmyndir sem ekki höfðu prentast í skólanum og röðuðum þessu saman og fórum með það í bindingu. Þá komst Svava að því að hún þurfti að fá undirskrift frá aðalleiðbeinanda sínum til að samþykkja skilin og hún hljóp til hans á meðan það var verið að binda inn ritgerðina og náði honum á leið út úr skrifstofunni. Svo hljóp hún til baka að ná í ritgerðina úr bindingu og þurfti svo að fara með hana á skrifstofuna og skila inn þar rétt fyrir lokun. Eftir það fór hún út úr byggingunni, stóð á stéttinni og vissi ekkert hvað hún átti að gera!!!
Þannig að það má segja að maí 2009 hafi verið viðburðarríkur hjá okkur og var áföngunum fagnað með miklu og góðu partýi.

Loksins loksins

2009-07-29T21:10:00.004+12:45

Fyrstu helgina í maí þá sat ég loksins lokaprófið mitt í bráðalækningum. Þetta var löng og ströng helgi þar sem prófið er þríþætt og byrjar á laugardagsmorgni með löngu tilfelli. Eftir hádegi eru svo 6 styttri tilfelli og á sunnudagsmorgninum er lokahnykkurinn með 6 uppsettum dæmum eins og snákabitum o.s.frv. Þetta gekk sem betur fer allt upp og því mikill léttir að vera búinn að klára þetta. Nú þarf ég bara að ljúka 6 mánuðum á minni bráðamóttöku í Dunedin og ætti að fá sérfræðiviðurkenningu í Bráðalækningum hér ytra í desember n.k. Læt fylgja með mynd af mér og Mark Gilbert, félaga mínum, sem sat prófið með mér og svo mynd af mér í blómahafinu sem beið mín eftir komuna til Christchurch. Þetta var alveg frábær upplifun þegar ég fékk að vita eftir að ég lauk prófinu. Mér fannst þetta allt hafa gengið býsna vel og skellti mér niður í bæ í allskrýtnu skapi. Brosandi hringinn og mundandi Visa kortið hægri-vinstri. Það var meðal annars hljómsveit með tónleika í bænum og þeir voru svo frábærir að ég varð náttúrulega að kaupa diskinn þeirra líka. Um þrjúleytið þurfi ég svo að fara að ná í niðurstöðuna og þá kom stressið aftur af fullum krafti.....en allt gekk þetta nú vel. Ég flaug svo til baka til Christchurch með fyrsta fluginu daginn eftir og var fagnað vel af Svövu og krökkunum....enda krakkarnir alveg með það á hreinu að ég hafi ,,unnið"....þetta eru allt e-ar íþróttakeppnir

Páskaeggjaleit

2009-07-14T19:26:00.002+12:45

Þetta árið fórum við í páskaeggjaleit í Quail Island sem er rétt fyrir utan Lyttelton. Við fórum snemma að morgni til að ná ferjunni og Einar og Carolyn fóru með okkur. Eyjan er álíka stór og Viðey og var áður fyrr holdsveikrahæli á eyjunni og núna er minjasafn þar um þann tíma. Það var búið að fela eða koma fyrir fullt af máluðum steinum sem átti að finna og skila inn í lokin fyrir páskaegg. Stóri vinningurinn var að finna gullmálaðan stein og fá risa gullpáskaegg í verðlaun. Krökkunum þótti þetta rosasport og voru dugleg að hlaupa fram og til baka að leita að þessum steinum sem voru faldir í litlum holum, í trjábolum eða bara meðfram göngustígnum. Við fundum öll nokkra steina og höfðum smátíma í lokin til að gæða okkur á nestinu sem við höfðum meðferðis. Krakkarnir voru að vonum ánægðir með öll litlu páskaeggin sem þau fengu í verðlaun og voru með súkkulaði út um allt brosandi andlitið í lok dagsins.

Orana Wildlife Park

2009-07-14T19:09:00.003+12:45

Eitt af því skemmtilegra sem krakkarnir gera er að fara í heimsókn í dýragarðinn hér í Christchurch. Enda er Árni Kristinn ákveðinn í að verða gíraffi þegar hann verður stór. Það hefur komið sér vel, Birna Líf bendir honum á það við matarborðið að Gíraffar borði grænmeti (sem Árni Kristinn er ekkert of hrifin af) og það rennur niður án nokkurra vandamála. Uppáhaldið hjá Birnu Líf er að gefa gíröffunum en Árni Kristinn vill bara gefa þessum litlu. Honum líst ekkert á þessa stóru svörtu tungu sem vefur sig utan um greinina sem hann heldur á. Annars er Árni Kristinn svo áhugasamur um dýr að þegar hann fær að velja DVD að horfa á þá velur hann oft Attenborough þættina. Um daginn þegar verið var að horfa á einn þátt um kjötætur þá varð uppi fótur og fit. Ljónin höfðu veitt stóran waterbuck og voru að byrja að gæða sér á honum þegar Birna Líf varð alveg öskuill. Sagði að þetta væri alls ekki sanngjarnt. Ljónin hefðu ,,drepið dýrið" og voru að borða það. Dýrið hafði ekki gert þeim neitt. Svava reyndi fyrst að malda í móinn að ljónin væru bara að leika við dýrið en þau héldu nú ekki. ,,Þau eru sko víst að borða það, sjáðu bara það er allt í blóði". SVo var þetta náttúrulega yfirfært á mannfólkið. Að aumingja dýrin vilja gera allt fyrir okkur og svo bara étum við þau! Ekki beint einfalt að réttlæta svona fyrir 6 og 3ja ára krökkum.

Afmæli, fimleikamót og útilega

2009-07-14T18:50:00.005+12:45

Ég átti víst afmæli enn eitt árið og er nú orðinn þrjátíu og átta ára. Það fer að styttast í eftirfarandi sannindi: ,,Inside every old person is a young person wondering what the f....happened". Svava bakaði að sjálfsögðu súkkulaðiköku handa mér og krakkarnir drógu mig á fætur og voru búin að teikna rosafínamynd handa mér.

Birna Líf tók svo þátt í fimleikamóti seinna í vikunni og um helgina ákváðum við að fara í útilegu úti í garði og tjölduðum stóra tjaldinu og borðuðum úti. Krakkarnir fengu svo að sjálfsögðu að sofna úti í svefnpokunum og þótti það mikið sport. Það hefur því miður ekki verið mikið um ferðalög hjá okkur upp á síðkastið enda bæði ég og Svava á lokasprettinum fyrir próf og Mastersritgerð.

Nokkrar skemmtilegar myndir í Mars

2009-07-14T18:39:00.002+12:45

Hér eru nokkrar skemmtilegar myndir af Birnu Líf og Árna Kristni. Það er líka ein mynd af Birnu Líf með einni af bestu vinkonum sínum, henni Afza, en Birna Líf er byrjuð í ballet einu sinni í viku og gengur bara ljómandi vel. Svo er síðasta myndin af Árna Kristni þar sem ég hafði drifið hann í smáþrif með mér, en eins og glöggir sjá þá er hann sennilega ekki að soga mikið upp úr teppinu með ryksugunni.

Sumarhátíð í Lyttelton

2009-07-14T18:25:00.002+12:45

Í lok febrúar er haldinn sumarhátíð í Lyttelton og er þá aðalgötunni lokað og hún fyllist af sölustöllum af alls kyns heimaunnum varningi, fötum, mat og svo er líka boðið upp á vínsmökkun og götulistamenn eins og eldgleypar leika listir sínar. Fyrir krakkana eru settir upp stórir hoppukastalar, en það fór ekki betur en að loftdælan hætti allt í einu að virka og það þurfti hver að troðast um annan þveran þegar kastalinn riðaði til falls...krökkunum fannst þetta bara gaman og svo var dælunni skellt í gang aftur og fjörið hélt áfram. Slökkviliðið og St. John sjúkraflutningaþjónustan voru líka að sýna slökkviliðsbíla og kenna hjartahnoð á dúkkum o.s.frv. Birnu Líf og Árna Kristni fannst þetta mjög áhugavert og Birna Líf hamaðist við að hnoða á meðan að Árni Kristinn greip svæfingagrímuna óumbeðin og skellti á andlit dúkkunnar og byrjaði að kreista öndunarbelginn. Þau tóku sig mjög vel út eins og sjá má á myndunum.

Haustverk

2009-06-01T20:46:00.002+12:45

Við tókum haustverkin mjög snemma í ár og pöntuðum eldiviðinn í lok febrúar, sem er yfirleitt hagstæðara en að bíða þar til allir panta eldivið í maí. Enda var febrúar ansi kaldur eftir hitabylgjuna í janúar.

Sérfræðipróf

2009-06-01T20:37:00.003+12:45

Af okkur er það helst að frétta að Svava er að nálgast lokasprettinn í Mastersritgerðinni og ég hef verið á kafi í bókunum að undirbúa mig fyrir skriflega part sérfræðiprófsins þann 17. febrúar. Ég og einn annar strákur, Mark Gilbert, þreyttum prófið hér í Christchurch. Þessi hluti er aðalskelfirinn og yfirleitt um 40% fall í þessum hluta. Um helgar þá hef ég farið og leigt mér húsnæði utan Christchurch og læri 16 tíma á dag í nokkra daga í röð og Svava er heima með krakkana. Mér finnst þetta rosalega gagnlegt enda kemst ég yfir massamikið efni í þessum ferðum. Sem betur fer er þessum parti lokið og ég hef aðeins meiri tíma fyrir Svövu og krakkana. Það gekk bara ágætlega í prófinu en það tók 6 vikur að fá niðurstöðuna sem var betur fer jákvæð. Þann 2. og 3. maí var svo verklega prófið í Brisbane og gekk það líka ljómandi vel þannig að nú er ég frjáls maður....eða þannig. Klára svo verknámið í byrjun desember 2009 og verð þá orðinn sérfræðingur í Bráðalækningum ofan á Almennu Lyflækningarnar. Læt fylgja með eina mynd fyrir skriflega prófið þegar lítill tími var til raksturs.......

Sól og sumar

2009-06-01T20:29:00.002+12:45

Við komum tilbaka beint í hitabylgju. Hitinn var hátt í 40 stigin fyrstu 10 dagana. Það er ósköp notalegt að hafa smáhita en þetta var nú einum of. Það var varla að við svæfum á nóttunni heldur þar sem hitinn féll ósköp lítið. Það var notalegt að taka fram garðúðarann og hlaupa nokkrum sinnum í gegnum kalda gusuna. Krakkarnir voru frekar leiðir, sakna allra vina og vandamanna á Íslandi og svo tók heldur betur á við að koma sólarhringnum á rétt ról aftur. Set líka inn eina mynd af Birnu Líf þar sem hún er búin að missa eina tönnina til.....hún varð eftir í epli.

Kominn tilbaka til Lyttelton

2009-05-23T17:39:00.004+12:45

Jæja, eftir viðburðarríka ferð til Íslands erum við kominn aftur til Lyttelton. Það voru ekki nema 35 gráður daginn sem við lentum, hefði svo sem mátt vera aðeins nær 20 gráðum, svona til að leyfa okkur að aðlagast. Ferðin til Íslands var frábær, gaman að hitta alla vini og ættingja sem við höfum ekki séð í langan tíma. Við náðum að gera ansi margt, þótt það hafi farið lítið fyrir þeim lærdómi sem hafði verið planaður, en það er bara réttur tími til að bretta upp ermarnar og fara að læra á fullu. Sérfræðiprófið mitt er 17. feb og svo fer Svava nú á fullt að klára Mastersritgerðinni sína. Læt fylgja með fallega mynd af sólsetri daginn eftir að við komum til baka og jólamynd sem var tekinn af okkur í Ballantynes rétt fyrir brottför til Íslands.

Áramótagleði

2009-05-23T17:28:00.002+12:45

Áramótagleðin var haldin heima hjá Birnu og Kidda og var fjölmennt í veislunni. Þetta voru fyrstu áramótin sem Árni Kristinn sér flugelda, og þau fyrstu frá því Birna Líf var 2ja ára. Birna Líf var alveg hugfanginn af herlegheitunum, en Árna Kristni stóð ekki alveg á sama, sérstaklega ekki um stærstu og háværustu sprengjurnar. Okkur Svövu þótti þetta náttúrulega alveg frábært enda ekki verið í svona áramótastemmningu í mörg ár. Svanur átti líka stórleik með risabombunum frá Flubbunum, enda ekki von á öðru. Það er allavega enginn hætta á öðru en bumbubúinn hjá Ásdísi hafi tekið eftir hljóðbylgjunum frá sprengiríi pabbans. Ég mátti til með að láta eina mynd af Birnu og Ásdísi fylgja með, hún er bara e-ð svo kómísk þessi mynd.

Jólaboð

2009-05-23T16:57:00.003+12:45

Það hefur ekki verið eins mikið að gera hjá okkur í jólaboðunum frá því við fluttum til Nýja Sjálands. Við fórum í heljarinnar skötuveislu á Þorláksmessu hjá Ásdísi og Svani í nýja húsinu þeirra og þetta er alveg örugglega besta leiðin til að komast í alvörujólastemmningu. Það jafnast ekkert á á við góða skötulykt. Upphaflega stóð nú til að sjóða skötuna í bílskúrnum en vegna tæknilegra örðugleika voru pottarnir færðir upp á span helluborðið til að klára gjörninginn. Á aðfangadag fórum við í messu í Langholtskirkju og svo aðfangadagsmatur al a Birna, en það er sennilega hvergi hægt að fá betri rjúpur eldaðar en þar. Svo vorum við að opna pakka fram eftir kvöldi, þ.e.a.s. aðallega krakkarnir. Á jóladag fórum við svo í risaveislu hjá Steina í Grindavík og fengum þar hangiketið, svínahamborgarahrygg og tilheyrandi góðgæti. Veisla 2 á jóladag var svo hjá Siggu þar sem frábær gæsasteik bættist á listann og svo annan í jólum fórum við í veislu til Svavars og Kristbjargar. Það er óhætt að segja að eftir það hafi verið kominn tími til að leggjast á meltuna.

Ýmislegt í boði á Íslandi

2009-05-23T16:42:00.002+12:45

Það var frábært að geta notað tækifærið og dustað rykið af gönguskíðunum okkar Svövu. Það var nógu mikill snjór til að geta farið hringinn í kringum voginn og það var ótrúlega gaman. Við fórum snemma að morgni og á meðan við vorum að fara hringinn var sólin að koma upp með tilheyrandi fegurð. Æðislegt! Annað sem ég var dreginn út í var að fara í sjósund með Svani og félögum hans í Nauthólsvíkinni. Það hljómaði allt mjög vel svo sem í gegnum skype-ið, en þegar dagurinn rann upp þá var rammíslenskt suðvestan slagviðri.....en það var ekki hægt að bakka út úr þessu. Ég var búinn að boða Egga bróðir í sundið líka, Daníel og Fertram og eins og sannir víkingar þá mættu þeir náttúrulega allir. Að auki komu líka Mikki og Rosie, sem lét sig hafa það líka. Ég og Eggi fórum reyndar út að hlaupa í slagviðrinu, svona rétt til að hita upp fyrir sundið og Eggi var sannfærður um að ég væri geðveikur. Sjórinn var einnar gráðu heitur og þvílíkt sjokk að stinga sér til sunds...en þegar maður kom upp úr, beinkaldur, þá var suðvestan slagviðrið eins og hlýr og ljúfur hnjúkaþeyr. Sem betur fór var þó búið að renna í heita pottinn og sjósundklúbburinn hans Svans var í jólasundi og komu því færandi hendi með koníaksstaup í pottinn. Frábær upplifun og ég veit að Eggi bróðir er núna orðinn forfallinn sjósundkappi eftir þessa fyrstu eldskírn.

Íslandsferð

2009-05-23T16:25:00.003+12:45

Það er ekki lítið sem Birna Líf og Árni Kristinn voru búin að bíða eftir því að fara í flugvélina til Íslands í jólafrí. Það var byrjað að telja niður strax eftir afmæli Birnu Lífar í júní, og var það gert samviskusamlega á hverjum morgni fram að brottför. Ferðalagið gekk býsna vel, enda dásamlegt að fljúga með Singapore Air. Við vorum búin að bóka okkur herbergi á flugvallarhótelinu í Singapore, og gátum því lagt okkur og farið í bað etc með krakkana sem er ótrúlega endurnærandi. Það var yndislegt að koma heim, þar sem það hafði snjóað hressilega og því góð snjóbreiða yfir öllu sem krakkarnir voru rosaspenntir yfir. Birna, Kiddi, Sibbi, Ásdís og Svanur koma að taka á móti okkur og voru að vonum miklir fagnaðarfundir. Árni Kristinn var búinn að vera að leggja á borðið fyrir Sibba á Nýja Sjálandi í rúmt hálft ár eftir að Sibbi fór og var glaður að sjá hann. Það var búið að útbúa rosaflott krakkaherbergi hjá Birnu og Kidda og krakkarnir vildu bara fara strax að leika sér, þótt klukkan væri 2 að nóttu. Næsta dag kom svo fólkið okkar úr Grindó að heimsækja okkur og var að vonum gaman að sjá einn nýjan frænda í fyrsta sinn, hann Ísak Andra. Ég læt fylgja með nokkrar myndir af krökkunum og smá bardúsi úr snjónum. Ég mátti líka til með að hafa eina mynd úr jólahöllinni hennar ömmu í Grindó fylgja með.

Jólatónleikar

2009-05-15T10:52:00.003+12:45

Þá er komið að fyrstu sameiginlegu jólatónleikunum hjá Birnu Líf og Árna Kristni í tónlistarskólanum. Birna Líf er núna búin að vera að læra tónlist og píanó í þrjú og hálft ár og gengur rosalega vel. Árni Kristinn er að verða búinn að vera í hálft ár bráðum í ,,beebopper" að læra að syngja og leika sér og er líka ofsalega ánægður. Það var ekki að sökum að spyrja að Birna Líf gat ekki beðið eftir að komast upp á svið til að spila á píanóið. Hún hreinlega iðaði í skinninu. Árni Kristinn er hins vegar ekki alveg jafn gefinn fyrir að syngja og dansa uppi á sviði en fór nú samt upp eftir svolitlar fortölur. Söng aðeins en var nú aðallega að fylgjast með vinkonu sinni sem grét bara allan tímann sem þeirra atriði var í gangi. Eftir tónleikana var svo sameiginlegur matur og fórum við þá út í garð að fá okkur ,,picnic" og er myndin af Birnu Líf og Árna Kristni með tónlistarkennaranum þeirra, henni Ms Nicky, tekin þar. Þegar allir voru orðnir saddir þá kom jólasveinninn og útdeilid gjöfum. Hann átti í smáerfiðleikum með að bera fram nöfnin þeirra Birnu Lífar og Árna Kristins, en þau eru nú orðin vön því.

Afmæli Svövu

2009-05-15T10:40:00.002+12:45

Enn eitt sumarafmæli Svövu. Henni finnst þetta afskaplega góð tilbreyting að eiga afmæli að sumarlagi til tilbreytingar eftir að eiga alltaf afmæli um miðjan vetur í prófum. Við héldum upp á afmælið með smáveislu í góða veðrinu úti á palli eins og myndirnar sýna. Árni Kristin og Birna Líf voru mjög hjálpleg við að baka afmælisköku fyrir mömmu sína og ekki síður hjálpleg að sleikja súkkulaðið af áhöldunum.

Árni Kristinn tekur til hendinni

2009-05-15T10:26:00.003+12:45

Hæ hæ

long time no blog.........nú verður aldeilis ráðinn bragarbót á því og á næstu vikum verður dælt inn pistlum þannig að annað eins hefur ekki sést á þessari bloggsíðu. Við vitum upp á okkur sökina, en til afsökunar þá virðist vera ansi tímafrekt að læra fyrir sérfræðingspróf, skrifa masterritgerð og sinna tveimur börnum...þá verður bloggið bara því miður útundan, en ekki lengur.

Ég ætlaði að byrja þetta með 2 myndum af Árna Kristni. Við vorum að sýsla einn daginn þegar Birna Líf var í heimsókn hjá vinkonu sinni og við vorum að taka til. Árni Kristinn vildi endilega ryksuga fyrir mig og svo æfði hann sig á píanóið á eftir eins og myndirnar sína. Hann stóð sig ljómandi vel og lenti ekki í því óhappi að ryksjúga nærbuxurnar sínar í ryksugana eins og
Birna Líf gerði á sínum tíma, með miklum harmkvælum.

Hrekkjavaka

2008-11-11T22:24:00.004+13:45

Birna Líf er búin að bíða eftir hrekkjavöku í eitt ár og loksins rann upp dagurinn. Birna Líf var klædd í nornabúninginn sinn og Árni Kristinn í Jack Sparrow sjóræningjabúninginn sinn og svo var gengið á milli húsa og æpt á húsráðendur (í orðsins fyllstu hvað Árna Kristinn varðar) ,,Trick or Treat". Afraksturinn nægir í þó nokkra laugardaga :)
Sumir húseigendur leggja mikið í hrekkjavöku hér ytra og skreyta allt heima hjá sér og eru með tilbúna nammipoka o.s.frv. Á einum staðnum var búið að stilla upp galdrakústi og við hliðina var skilti sem stóð á ,,broom parking". Það var líka búið að skreyta með köngulóarvef og graskerjum. Innandyra voru svo 2 eldri nornir til að taka á móti gestum og hafði sú eldri tekið út úr sér fölskurnar í tilefni dagsins og Birna Líf var sannfærð um þær væru alvörunornir en hefðu ekki gert okkur mein þar sem Birna Líf væri klædd í nornaföt og væri því í nornareglunni!

Hanmer Springs

2008-11-11T22:06:00.002+13:45

Það var ein þriggja daga helgi í október, Labour weekend, og skelltum við okkur til Hanmer Springs. Það viðraði nú ekkert sérlega vel á okkur til að byrja með og var slydda um morguninn þegar við vöknuðum. Verandi sannir Íslendingar (og af því við höfðum pakkað lopapeysunum) þá létum við það ekki stoppa okkur og fórum á lítinn dýrabúgarð þar sem hægt var að kaupa lamadýr fyrir 500 dollara, rolluunga á 50 dollara og barnahænur fyrir 10 dollara stykkið. Mér fannst þetta alveg lygilegt verð per kg en Svövu fannst það ekki alveg við hæfi....enda vill hún kaupa geit. Krökkunum fannst þetta mjög gaman, þ.e.a.s. þegar Árni Kristinn var búinn að jafna sig á ákafa dýrana þegar þau voru með e-ð matarkyns handa þeim. Seinni partinn var veðrið búið að skána mikið og við skelltum okkur í heitu pottana og svo í hjólaferð fyrir kvöldmatinn.

Krakkamyndir

2008-11-11T21:59:00.003+13:45

Við fórum í gönguferð með Birnu Líf og Árna Kristinn um Lyttelton fyrir skemmstu og þau fengu að taka myndir að eigin vali á myndavélina. Hér er hluti af afrakstrinum

Bátsferð

2008-11-11T21:45:00.003+13:45

Krakkarnir eru búnir að vera að biðja um að fara í bátsferð í svolítinn tíma þannig að við ákváðum að rölta okkur niður á bryggju og tókum ferjuna yfir til Diamon Harbour með þau og nestiskörfuna. Þau voru reyndar bæði búin að vera eitthvað slöpp og því ekki í neinu svakastuði í upphafi en öll veikindi gleymdust samstundis þegar þau fundu blett til að hlaupa á og tré til að klifra í.
Veðrið er farið að leika við okkur og hitinn gjarnan í kringum 20 stigin sem er ósköp notalegt.

Árni Kristinn 3ja ára

2008-09-25T10:14:00.002+12:45

Árni Kristinn varð 3ja ára þann 16 og 17 september síðastliðinn. Hann hefur ekki verið neitt upprifinn yfir þessu afmælisstandi á meðan Birna Líf er búin að vera að skipuleggja þetta afmæli frá því hún var 6 ára. Við vöktum hann með afmælissöngi og hann opnaði pakkana sína þegar hann var búinn að átta sig á því að þetta væri kannski ekki svo slæmt þetta afmælisstand. það var haldið upp á afmælið hans á Íslandi með afmælisköku hjá Ásdísi og Svani og að sjálfsögðu bein útsending á skype á milli þessara tveggja afmælisveislna. Árni Kristinn fékk nýtt hjól frá okkur
Svövu (hann kallar það Motorbike) og svo var Tommi Togvagn þemað í hinum gjöfunum. Sunnudaginn á eftir var svo haldinn afmælisveislan og komu vinir hans af leikskólanum og var því að sjálfsögðu mikið líf í tuskunum fram eftir degi og fékk afmælisbarnið meira af Tomma Togvagnsdóti í afmælisgjöf.
Á 3ja ára afmælisdaginn var svo gert það sama og hjá Birnu Líf þegar hún varð 3ja ára......snuðin hans voru límd upp í loft með hans samþykki. Það var samt ekki laust við smá eftirsjá þegar hann fór í rúmið um kvöldið.
Þetta var samt ekki það eina sem var sambærilegt við 3ja ára afmælið hennar Birnu Lífar, hann fékk hjól eins og hún og þegar ég kom út á pall þá mætti mér Þorbjörg (sennilega að leysa Ásdísi af) á nýja hjólinu hans Árna Kristins!

Snjóstormur og diskótek

2008-09-24T15:04:00.004+12:45

Fyrsta skiptið frá því við fluttum til Lyttelton setti niður snjó á láglendi. Krakkarnir nánast rifnuðu úr spenningi og voru handviss að nú væru jól. Þau voru því drifinn í kuldagallan og skelltu sér út að leika sér í snjónum á meðan það varði.
Ég læt fylgja með myndir þar sem Birna Líf var á diskóteki með vinkonum sínum og var hún alveg í essinu sínu þar. Annars kom það upp á að kanínan hennar Birnu Lífar dó í svæfingu og var mikil sorg hjá okkur og mikil umræða um lífið og tilveruna og á endanum voru allir sáttir við að ,,afi sjóræningi" myndi líklegast taka á móti henni með stórri gulrót. Hún var svo jörðuð með viðhöfn í garðinum okkar og svo fékk Birna Líf nýja kanínu til að halda kanínunni hans Árna Kristins félagsskap og var hún mjallahvít eins og sú fyrri og fékk sama nafnið: snjór

Ýmislegt

2008-09-24T14:32:00.005+12:45

Við vorum að finna stórskemmtilegan nýjan garð í Christchurch sem heitir Bottle lake forest park, og fórum með krakkana þangað að æfa sig á hjólunum. Birna Líf er núna búin að ná því að hjóla án hjálpardekkja og Þegar hún var að horfa á ólympíuleikana um daginn og komst að því að Ísland hafi aldrei unnið gull....Þá sagðist hún bara verða að fara þangað og keppa fyrir Ísland til að vinna gull. Hún ætlaði að vinna gullverðlaunin í einhverri hjólagrein. Hún sagði svo að það væri bara eitt vandamál við þetta plan: ,,Ég veit ekki hvar þessir ólympíleikar eru"
Árni Kristinn æfði sig á gamla hjólinu hennar Birnu Lífar og stóð sig mjög vel. Hjálpardekkin eru nefnilega ekki alveg upp á það besta, þau bognuðu eftir hjólaferð Ásdísar fyrir allnokkru og hafa aldrei náð sér alveg. það er því ansi myndarleg slagsíða á Árni Kristni þegar hann er að hjóla en þetta hefst nú allt saman.
Árni Kristinn er núna byrjaður í tónlistarskólanum og er duglegur að æfa sig að syngja (enda syngur drengurinn eins og engill). Honum finnst það rosagaman þar sem hann er fríi fyrir hádegi á miðvikudögum á leikskólanum og fer í sund og svo tónlistarskólann á eftir.
Birna Líf er mjög dugleg að spila á píanóið og er ákveðinn í að halda tónleika niðri í bæ í Lyttelton fyrir jólin til að safna pening fyrir flugi til Íslands! Við keyptum fyrir hana píanóbók með jólalögum og hún er núna að æfa Rúdolf hinn rauðnefjaða fyrir tónleikana.

Gönguferð

2008-09-24T14:21:00.002+12:45

Við fórum svo heim aftur í gegnum Haast skarðið og upp vesturströndina til að skoða Frans Jósef jökulinn. Í einu matarstoppinu okkar hittum við ungan mann sem er búinn að vera að hjóla um suðureyjuna sl. 3 mánuði og átti enn eftir u.þ.b. mánuð. Hann er Nýsjálendingur sem er á milli starfa og ákvað að nota tækifærið og ferðast loksins e-ð um landið sitt.
Helgina eftir að við komum heim skelltum við okkur út á Codley Head sem er rétt hjá Lyttelton. Þar niðri við sjóinn eru minjar frá því í seinni heimstyrjöldinni. Það eru húsarústir og svo nokkur skotbyrgi sem eru í mynni Lyttelton Harbour. það er töluverð ganga að komast þarna niður og svo þarf að ganga í gegnum göng á endanum. Það var búið að rigna töluvert mikið dagana á undan þannig að stígurinn og göngin voru eitt leðjusvað. Krakkarnir höfðu rosagaman af þessu brölti og þegar við komum loks upp í bíl aftur þurfti að taka þau nánast úr hverri spjör svo það yrði ekki leðja út um allan bíl.

Wanaka - vetrarfrí

2008-09-24T14:00:00.004+12:45

Það er víst löngu kominn tími á framhald á pistlunum.....við erum búin að vera í vetrarhýði en nú er hitinn að komast yfir 20 stigin og sól skín í heiði þannig að ég ætla að hrúga þeim inn í dag!

Við eyddum einni viku í góðu yfirlæti í Wanaka sem er alveg frábær staður til að vera á. Við stefnum á að koma hér aftur að sumarlagi til að kanna umhverfið nánar, en hér er endalaus útivist í boði með fjölmörgum fjalla- hjóla og hlaupastígum, kajak á vatninu, veiði o.s.frv.
Við skelltum okkur tvisvar á skíði á svæði sem heitir Cardrona. Fyrri daginn var lélegt skyggni, snjómugga og frost. Árni Kristinn var sennilega að uppgötva ískaldar tær í fyrsta skipti og vissi eiginlega ekkert hvað var í gangi, tómur sársauki í tánum. Eftir smá nudd og hlýrri sokka fékkst hann þó af stað á þotuna og svo á skíði. Seinni dagurinn var hins vegar alveg frábær, heiðskírt og ótrúlega fallegt útsýni. Birna Líf fór í skíðaskóla og stóð sig mjög vel. Árni Kristinn skíðaði hins vegar með okkur og fékk að leika sér á snjóþotunni. Við Svava skiptumst á meðan á að fara í stólalyftuna upp á topp til að leika okkur aðeins :)

Vetrarfrí

2008-07-06T22:25:00.002+12:45

Við eigum núna vikufrí og skelltum okkur því í ferð niður til Wanaka á skíði í nokkra daga og ætlum svo að fara heim upp vesturströndina aftur. Við pökkuðum því öllu niður og lögðum í hann á laugardegi. Hér hefur hins vegar verið hið versta vetrarveður og því var Lindis skarð lokað og við urðum að gista í eina nótt í Oamarama þaðan sem myndirnar af krökkunum eru teknar. Við keyptum því keðjur á bílinn og lögðumst á bæn að skarðið yrði nú opnað næsta dag sem það og var. Við ókum svo eins og allir hinir kiwiarnir með keðjurnar áleiðis að skarðinu....það var smáföl á veginum og við biðum eftir að það færi að þæfast svolítið meira færðin....en við vorum byrjuð að fara niður aftur og vegurinn orðinn snjólaus þannig á endanum áttuðum við okkur á því að við værum komin í gegnum ófærðina og tókum keðjurnar aftur af.
Þegar krakkarnir voru að fara í rúmið í kvöld voru þau svolítið óróleg og við heyrðum allt í einu smágarg í Birnu Líf. Ég fór inn að athuga hvað væri í gangi og allt í einu tók Birna Líf eftir mér og snarbrá í rúminu, enda hafði hún verið undir koddanum. Árni Kristinn var líka úti á miðju gólfi með skíðagleraugun sem við vorum að kaupa á þau í dag. Birna Líf hafði sem sagt verið fulviss um að það væri tröll fyrir utan (enda erum við uppi í fjöllunum) og var því hrædd við myrkrið og Árni Kristinn var að reyna að hugga hana með því að setja á hana skíðagleraugun! Þannig að þegar ég skildi við þau í rúmunum sínum voru þau bæði hæstánægð að fara að sofa með skíðagleraugun sín sér.

Gamlar myndir

2008-06-27T11:30:00.002+12:45

Ég var að fara í gegnum myndir á minniskubbnum og fann þessar tvær af Birnu Líf og Árna Kristni og gat ekki anna en sett þær hér inn á bloggið......er í hrikalegum ham í dag, margra mánaða skammtur af bloggi. Ég get farið í frí fram að jólum núna ;=)

Skrifstofan

2008-06-27T11:24:00.002+12:45

Sibbi er núna að fara í lokaprófið á eftir, hann er búinn að sösla undir sig heila kennslustofu til að læra í sést á myndinni á ,,skrifstofunni sinni". Eftir prófið flýgur hann svo til Dunedin til að taka þátt í Tae Kwon do móti á morgunn...

Lyttelton street party

2008-06-27T11:11:00.003+12:45

3ju vikuna í júní á hverju ári er haldið ,,Lyttelton Festival of Lights"

Þá skreytir fólk heimili sín með jólaljósunum, stóra grenitréið fyrir utan kirkjuna er skreytt með jólaljósum og á hverju kveldi eru viðburðir á veitinga- og skemmtistöðum Lyttelton. Lokakvöldið er grímuskrúðganga og svö götupartý með stöllum (m.a. jólaglögg til sölu), götulistafólki og hljómsveitarpalli sem lýkur svo með heljarinnar flugeldasýningu (kannski ekki á íslenskum mælikvarða).

Við buðum því í Pizzaveislu heim til okkar til að halda kveðjuveislu fyrir Sibba í leiðinni, enda styttist óðfluga í að hann fari að skella sér aftur á skerið. Það var því fjölmennt hjá okkur og eftir að hafa bakað 20-30 pizzur í ofninum skelltum við okkur öll niður í bæ. Birna Líf og Árni Kristinn skemmtu sér alveg stórkostlega við að dansa og hlusta á tónlistina í bænum. Þau voru svo alveg agndofa yfir flugeldasýningunni sem fylgdi á eftir, sannkölluð partýljón bæði tvö.

Vetur genginn í garð

2008-06-27T11:02:00.002+12:45

Veturinn minnti óneitanlega á sig núna í byrjun júní með óvanalegi snemmkominni snjókomu á láglendi. Krakkarnir voru ekki lítið spenntir, en Árni Kristinn er ennþá mjög hissa á því hvað honum verður kalt á höndunum eftir að meðhöndla snjó! Það er e.t.v vona á góðum skíðavetri hér í vetur. Við ætlum að fara í vikuferð til Wanaka og Queenstown í byrjun júlí og komumst þá vonandi öll svolítið á skíði. Lopapeysurnar sem við fengum öll í jólagjöf eru því að koma að veeeerulega góðum notum um þessar mundir og eins og venjulega fer ótrúlegur tími og fyrirhöfn í að halda húsinu heitu með kamínu, hitapumpu, einangrandi gluggatjöldum og ofnum.....ef það kólnar mikið meira þurfum við að kippa búfénaðinum inn líka (kanínum og hænum) til að halda á okkur hita.

Birna Líf 6 ára

2008-06-27T10:48:00.003+12:45

Birna Líf varð 6 ára þann 5ta júní síðastliðinn. Hún fékk fullt af pökkum (Árni Kristinn fékk líka) á afmælisdaginn sinn sem var á fimmtudegi og svo héldum við afmælisveislu á stað sem heitir Lollypop Playland eins og Birna Líf var búin að biðja um sl. hálft ár eða svo. Þessi staður er með þó nokkur herbergi fyrir veislur og svo miðsvæðis er risastórt leiksvæði þar sem krakkarnir klifra og leika sér í fjölbreyttum leiktækjum. Það er skemmst frá því að segja að veislan var þvílíkt skemmtileg og þegar kom að lokum veislunnar vildi enginn fara....bara leika áfram. Þetta árið pantaði Birna Líf sundlaugarköku sem Svava bakaði og við skreyttum svo saman. Það besta að okkur Svövu mati var þó að eftir veisluna þá bara fer maður og einhver annar sér um að taka til eftri allt fjörið, alveg hreint ágætt. Birna Líf fékk heilmikið af fínum gjöfum og var yfir sig ánægð með daginn.

Týnt gæludýr

2008-06-27T10:44:00.002+12:45

Ég held að myndin tali fyrir sig sjálf........höfum ekki ennþá komist að því hvort þetta sé brandari, allavegana var skólanum ekki lokað :)

Hálfmaraþonið

2008-06-04T10:19:00.003+12:45

Að venju tókum við þátt í maraþonhlaupinu hér í Christchurch fyrstu helgina í júní. Það eru núna 2 ár síðan ég, Svava og Ásdís tókum þátt í hálfmaraþoninu og við Svava fengum í okkur ,,multisport" bakteríuna leiddi svo til Coast to Coast þáttökunar í ár.
Það er sennilega ómögulegt að búa með okkur án þess að hreinlega neyðast til að taka þátt í herlegheitunum en við töldum okkur þó vera mjög höfðingleg að leyfa Sibba að velja hvort hann hlypi hálf eða heilmaraþon!!
Það sem Sigurbjörn var langánægðastu með var heil vika af ,,carbo loading" þar sem hann var óspart hvattur til að fá sér meira að borða á hverju kvöldi....ekki það að hann hafi þurft mikla hvatningu. Á sunnudaginn hlupum við svo hálfmaraþonið, en Svava var fjarri góðu gamni í ár þar sem hún fór með krakkana í afmælisveislu til vinkonu Birnu Lífar. Í staðinn ætlar Svava að hlaupa hálfmaraþon í Dunedin í september.
Það gekk nokkuð vel í hlaupinu og hljóp ég á 2:03 og Sibbi stóð sig frábærlega og hljóp sitt fyrsta hálfmaraþon á 2:11.

Dýragarðsferð

2008-06-03T09:41:00.002+12:45

Ég fór með Birnu Líf og Árna Kristinn í dýragarðinn fyrir skemmstu og það er alltaf jafngaman fyrir okkur öll. Árna Kristni finnst alltaf mest gaman að fara í lestarferð þarna og skoða ljónin. Birna Líf er hins vegar spenntust fyrir því að fara að klifra á leikvellinum og gefa gíröffunum, kindunum og kálfunum að borða, en Árni Kristinn er svolítið smeykur við að nálgast kálfana of mikið.

Allir velkomnir í Pizzapartý

2008-06-03T09:35:00.002+12:45

Jæja, þá er loksins pizzaofninn kominn í gagnið og búið að taka 2 keyrslur. Allir velkomnir í pizzaveislu :)

Að ferðast í húsbíl

2008-05-05T11:21:00.002+12:45

Það er mjög algengur ferðamáti hér á Nýja Sjálandi að ferðast í húsbíl. Okkur langaði til að prófa þennan ferðamáta og leigðum því húsbíl yfir helgina. Veðurspáin var góð á vesturströndinni og tókum við því stefnuna þangað og ákváðum að skoða nyrsta hlutann af henni þar sem við höfum ekki komið þangað áður. Við lögðum af stað seint á föstudegi og keyrðum yfir Lewis Pass í átt að Westport. Það snjóaði á okkur í fjöllunum og ekki hægt annað en stoppa til að leyfa krökkunum að leika sér. Ef veðrið heldur áfram með þessu móti þá stefnir allt í góðan skíðavetur. Við gistum um nóttina á stað sem heitir Reefton og er annar gamall gullgrafarabær. Bærinn er samt helst þekktur fyrir að vera fyrst bær Nýja Sjálands sem er lýstur upp með rafmagni og gerðist það 1888. Birna Líf og Árni Kristinn fengu að sofa saman í efri kojunum fyrir ofan bílstjórasætið og var það ekkert smásport.....tók reyndar smátíma fyrir þau að sofna, Árni Kristinn þurfti mikið að prófa að slökkva og kveikja ljósin þarna upp við litla kátínu stóru systur.
Næstu dag ókum við svo til Westport og skoðuðum okkur um við Cape Foulwind. Þar er mikill fjöldi af loðselum sem við skoðuðum og voru þó nokkrir kópar á spena þegar við gengum þar um. Við löbbuðum svo eftir strandlengjunni að vitanum við Cape foulwind og svo aftur til baka. Birna Líf og Árni Kristinn stóðu sig með mikilli prýði og gengu sennilega um 5 km þennan dag. Þetta er afskaplega falleg strandlengja þarna og væri ekki amalegt að eiga sumarhús á þessu svæði. Við héldum svo áfram niður til Greymouth þar sem við gistum á Holiday Park með stórum leikvelli og góðri aðstöðu. Næsta dag héldum við svo heim aftur með nokkrum stoppum m.a. við fallegt vatn til að fá okkur hádegismat.
Okkur fannst þetta mjög þægilegur ferðamáti og krakkarnir höfðu mjög gaman af þessu. Þau sátu aftur í bílnum og höfðu gott útsýni út um stóra glugga og því var ekkert vandamál með bílveiki í þessari ferð. Öll aðstaða var til fyrirmyndar og þægilegt að geta eldað allan mat í bílnum og þurfa aldrei að stoppa á veitingastöðum eða á klósettum fyrir krakkana, þar sem þetta er allt til staðar í bílnum. Það er hins vegar ókostur að þurfa alltaf að tengja bílinn í rafmagn til að geta hitað hann, og þar af leiðandi þarf alltaf að borga fyrir orkustöð á gististöðum fyrir bílinn. Við eigum örugglega eftir að leigja svona bíl aftur e-rn tímann seinna en við myndum aldrei kaupa svona, enda alltof dýrt og ópraktískt til þess.

Pizzaofninn taka tvö

2008-05-05T11:09:00.002+12:45

Það er búið að standa til í langan tíma að búa til nýjan pizzaofn eins og við Svanur gerðum fyrir alllöngu síðan þegar við bjuggum á Rata street og héldum bestu pizzupartý í Christchurch. Undanfarna mánuði hefur farið fram mikil garðvinna sem var nauðsynlegur undanfari þess að geta gert ofninn. Að lokum gátum við Sibbi hafist handa. Í grunninn notuðum við gamalt timbur úr lestarteinum sem við grófum upp úr garðinum. Ofan á það hlóðum við svo múrsteinum sem við grófum upp úr garðinum og fengum nokkra gefins að auki. Þegar grunnurinn var kominn þá útbjuggum við sandmót af innri byrði ofnsins og blönduðum svo leir undan húsinu við sand og hlóðum í kring. Þetta var látið þorna í 2 daga og svo settum við Einar ytra leirlagið á íblandað hálmi til styrkingar. Síðan þá hefur eiginlega ekki viðrað nógu vel þannig að lítil þornun hefur verið í gangi. Í dag er hins vegar sól og blíða og ég vonast til að geta tekið sandinn innan úr og geta kveikt upp til að klára að þurrka ofninn.....ætti að vera tilbúið í pizzugerð næstu helgi. Set inn nýjar myndir þegar allt er klárt.

Ferðalag til Hokitika

2008-05-05T10:56:00.002+12:45

Við ákváðum að skella okkur í ferðalag yfir á vesturströndina um miðjan apríl. Við pökkuðum því skyndi á laugarsdagsmorgni og lögðum í hann. Það hafði snöggkólnað með skarpri sunnanátt á föstudeginum og því snjóað niður á láglendi sem er óvanalegt svona snemma hausts hér á Nýja Sjálandi. Það bauð hins vegar upp á skemmtilegt stopp á leiðinni þar sem við gátum notað tækifærið og búið til snjókalla. Það var ansi skondið að fylgjast með Árna Kristni þar sem hann er ekki beint vanur snjó og var því ægilega hissa á því að sér yrði svona kalt á höndunum. Við gistum svo í Hokitika í heimagistingu hjá indælli konu. Það var alveg stórmerkilegt að skoða sig um í húsinu hennar....eiginlega eins og að vera kominn heim til mömmu í Grindó. Myndir, styttur og annað punt var í mörgum tilvikum ekki svipað, heldur nákvæmlega eins og dót sem mamma á. Það fór vel um okkur og fengum við vel útilátinn morgunmat eins og við var að búast. Eftir það fórum við í göngutúr á ströndina og söfnuðum fallegum steinum og héldum svo af stað til að skoða ,,Shantytown" sem er gamall gullgrafarabær á vesturströndinni sem þeir hafa varðveitt í upprunalegri mynd frá gullæðinu sem ríkti hér seint á 18 öld. Það var margt skemmtilegt að skoða þar og fengum við m.a. að prófa pönnurnar til að finna gull og fengum svo afraksturinn í lítil glös (að sjálfsögðu fundum við smágullsalla). Hápunkturinn fyrir krakkana var þó að fá að fara í eimreiðina og skemmtu þau sér hið besta og vildu helst ekki fara úr lestinni.

Yoga og Kung Fu

2008-05-05T10:53:00.003+12:45

Mátti til með að setja inn myndir af hópnum í æfingum eftir göngu dagsins

Milford Track

2008-05-05T10:12:00.004+12:45

Við áttum alltaf eftir að setja inn pistil um Milford Track og hér kemur hann því!
Tveimur dögum eftir Coast to Coast var lagt af stað í stórskemmtilegt ferðalag. Hingað var kominn þvílíkt fríður hópur af íslensku göngufólki alas hinir Sáru og Súru fætur. Fyrir rúmum þremur árum þegar við Svava ákváðum að flytja til Nýja Sjálands hafði okkur verið uppálagt að skipuleggja gönguferð hér fyrir gönguhópinn okkar. Nokkuð sem okkar grunaði eiginlega aldrei að það yrði að raunveruleika.....en viti menn fólk í þessum gönguhóp er ekki að mikla hlutina fyrir sér og ákvað að stytta harðan vetur á norðurhveli til að fara í gönguferð eins langt í burtu og hægt er. Á mánudeginum (eftir mikið fum og fát við að skipta fólki niður á bíla) var lagt af stað til Hokitika á vesturströndinni. Ég beið fram eftir degi í Christchurch þar sem vinir okkar Kila og Melo voru að koma í ferðina frá Ástralíu. Það byrjaði ekki gæfulega fyrir okkar þar sem við lentum í hinu mesta óveðri yfir fjallgarðinn þar sem grjótskriður, aurskriður og snjókoma um mitt sumar lagði sitt til að reyna að stöðva okkur, en yfir á vesturströndina komumst við þrátt fyrir að bílar á eftir okkur hafi ekki verið eins heppnir þar sem veginum var lokað fyrir umferð stuttu síðar. Við hittum því hópinn í Hokitika og héldum svo áfram daginn eftir niður vesturströndina. Það var stoppað þann daginn til að fara með hópinn í Kajakferð og svo haldið áfram og útsýnið til Franz Josef og Fox jöklana þar sem þeir ryðjast niður úr fjöllunum niður í regnskóginn var alveg magnað. Þetta virkar eiginlega óraunverulegt að sjá skriðjökla enda niður í regnskóg...ekki alveg það sem við erum vön frá Íslandi. Næstu nótt gistum við í Haast og svo var ekið til Queenstown næsta dag. Í Queenstown hitti Svava okkur og Kelvin vinur okkar kom frá Auckland og var þannig saman kominn þriðjungur af gamla Encounter hópnum sem ferðaðist saman í gegnum Afríku árið 2000!
Á fimmtudeginum var svo tekin rúta árla morguns frá Queenstown til Te Anau Downs og svo ferja að upphafi göngunnar. Næstu 4 daga gengum við svo Milford Track gönguna sem snemma á síðustu öld var lýst sem ,,finest walk in the world" í bresku blaði og hefur þessi gönguleið sennilega haldið sessi sem ein af topp tíu gönguleiðum jarðar. Það er skemmst frá því að segja að þessa ganga býður upp á magnaða fjölbreytni, tröllslegt landslag, forna skóga, fallegar ár og eina af hæstu fossum heims að ónefndum óteljandi sandflugum. Við vorum búin að vara gönguhópinn við þessari óværu en það var ekki fyrr en eftir fyrsta daginn að við vorum tekin trúanleg og eftir það var ekki hægt að þekkja gönguhópinn sára og súra fætur frá hóp hryðjuverkamanna enda rétt stóð nefbroddurinn framundan klæðum sumra göngumanna. Í lok hvers dags var boðið upp á yoga og Kung Fu æfingar a la Kila og Melo sem vakti mikla lukku. Það var erfitt að velja myndir til að setja með þessum pistli en ég ákvað að lokum að senda inn myndir af öllum þeim æðislega fallegu og köldu baðstöðum sem gangan bauð upp á. Sennilega var þetta einhver sú mikilfenglegasta sturta sem völ er á í heimunum að baða sig undir 580m háum Sutherland fossum.

Klifur-fjölskylda

2008-04-02T23:24:00.004+13:45

Til þess að brjóta upp þessar venjulegu fjölskylduferðir um helgar á ströndina ákváðum við að gera eitthvað öðruvísi með krökkunum einn laugardaginn og skelltum okkur í klifur hús hér í Christchurch. Þar er stærðarinnar salur þar sem krakkar og fullorðir-krakkar geta komið og smellt ser í talíu sem gerir fólki kleift að klifra án aðstoðar. Krökkunum þótti þetta alveg rosalega gaman og Sibbi gerðist svo djafur að stökva ofan af stólpa í hengirólu sem hékk í miðjum salnum. Látum myndirnar fylgja með af Sibba kalda við tækifæri.

Afmælisbarnið

2008-04-02T23:19:00.002+13:45

Afmæli Sigurbjörns

2008-04-01T12:17:00.002+13:45

Sigurbjörn átti afmæli þann 19 mars og var vakin með söng og súkkulaði afmæisköku . Annars var búið að ákvaða að við fullorðnafólkið færum saman út að borða á volcanos og skella þannig saman afmælis-út-að-borða fyir hann og Hilmar , sem á afmæli þann 30 mars. Sibbi fékk blaut-búning frá okkur þannig að hann getur núna surf-að og synt um á ströndinn án þess að verða of kalt. Svo stendur til að við skellum okkur í kæjak í vetrar-fríinu okkar. Við erum bara farin að hlakka til að komast aftur á ánna sem við höfum ekki farið á síðan í Cost-cost keppni.

Páskaungar

2008-03-23T00:03:00.004+13:45

Við máttum til með að setja inn þessa mynd af þeim systkinum í nýju páskanáttfötunum sínum.

Mikil spenningur í gangi og erfitt að koma þeim í háttinn, enda páskaeggjaleit á morgun!

Kanínumyndir

2008-03-22T09:18:00.003+13:45

Nýir fjölskyldumeðlimir á Nýja Sjálandi

2008-03-21T13:07:00.002+13:45

Já það er sem sagt satt !
Það hefur orðið fjölgun á heimilinum. Siðistu helgi þegar við fórum í leiðangur til þess að kaupa hellur í garði viltumst við inn í gæludýrabúð og komum þaðan út með tvær kanínum og búr.
Þessir nýju meðlimir hafa verið skýrðir snjór (hvítakanínan hennar Birnu Lífar) og bangsi (brúna kanínan hans Árna Kristins). Krakkarnir eru himinlifandi yfir þessari viðbót og við fullorðna fólkið höfum ekkert síður gaman af kanínunum. Látum fylgja myndir við fyrsta tækifæri.

Börnin í góðu yfirlæti hjá ömmu sinni á meðan C-C stóð yfir.. Komið í mark eftir fjallahlaup dag 1.

2008-02-28T13:42:00.006+13:45

Dagur 1 komum í mark eftir fyrsta legginn

2008-02-28T13:27:00.004+13:45

Fundir hjá aðstoðarmönnum og keppendum í C-C

2008-02-28T10:34:00.004+13:45

Coast to Coast

2008-02-27T14:36:00.003+13:45

Janúar mánuður var fljótur að líða hjá okkur við æfingar fyrir Coast to Coast keppnina. Síðustu 10 dagar fyrir keppni voru þó meira og minna hvíld og farið að gæta óþreyju í fótunum á okkur að fara að gera e-ð. Birna og Kiddi komu til okkar á mánudeginum fyrir keppnina og við fórum svo út úr bænum á miðvikudeginum upp í Arthurs pass og gistum þar í sumarhúsi sem nágrannar okkar eiga og voru svo vinalegir að lána okkur. Miðvikudagurinn fór í það að fara yfir allan búnaðinn fyrir keppnina, orkufæði, sölt, vökva o.s.frv.

Á fimmtudeginum keyrðum við svo öll niður til Kumara á Vesturströndinni þar sem skráningin fór fram og fengum þar keppnispakkann ásamt kippu af speights bjór (fínn vökvi fyrir keppnina, a.m.k. fyrir aðstoðarfólkið). Um kvöldið keyrðum við svo til baka til Arthurs Pass til að fara snemma í háttinn, enda þurftum við að vakna hálffjögur um nóttina. Við Svava gistum í tjaldi úti í garði en Birna, Kiddi, krakkarnir og aðstoðarmennirnir (Eggi, Einar og Mikki) gistu í húsinu. Við fengum forvitna gesti í heimsókn um leið og við komum í bústaðinn, en tvo Kea páfagauka bar að garði......við vorum því fljót að ákveða að skella hjólunum inn í geymslu enda þeir þekktir fyrir að finnast gúmmídekk ágætis afþreying.

Dagur 1: Við vöknuðum klukkan hálfjögur, borðuðum og lögðum svo af stað á vesturströndina. Við vorum skilin eftir við Kumara racecourse og þaðan hjóluðum við af stað korter í sex niður að hjólastöndunum (4.2 km) og gengum svo 3 km niður á ströndina. Þar dýfðum við fingri og fæti í sjóinn og vorum að lokum ræst af stað klukkan 7 að morgni. Fyrst er hlaupið 3 km og þá tekur við 55 km hjólatúr með smáhækkun (240 m) og gekk það bara mjög vel. Við bjuggumst við að þessi fyrsti kafli (hlaup og hjól) tæki okkur um 2.5 til 3 tíma og vorum við 2:20. Þar tekur við fyrsta skipting, við losum okkar við hjóladótið og fáum hlaupabakpokum með aukafötum og skyndihjálparpakkanum. Þarna hefst svo fjallahlaupið, ef hlaup skyldi kalla. Þetta eru 33 km upp eftir árfarvegi með stígum sums staðar og þarf að vaða ána á um 30 stöðum. Hækkunin er tæpir þúsund metrar. Við vorum mjög ánægð með tímann upp að Goat pass þar sem hækkuninni lýkur en eftir það voru hnéin á mér til trafala og við fórum hægt yfir og kláruðum fjallahlaupið á 7.5 klst. Þar lauk degi eitt og við vorum býsna glöð með árangurinn. Næsta dag þurftu Eggi, Mikki og Einar að fara með kajakan í skoðun niður við Waimakariri ána klukkan 5 um morguninn en Kiddi skutlaði okkur með hjólin að Klondyke Corner þar sem dagur 2 byrjar. Klukkan að verða átta vorum við svo ræst af stað í 15 km hjól sem endaði með 800 m hlaupi með hjólin niður að ánni. Þar tók við 67 km kajakferð niður í gegnum Waimakariri gilið. Kajakferðin gekk vel og Svava velti ekki neitt en ég velti einu sinni eftir að við vorum komin í gegnum allar erfiðu flúðirnar, augnabliksaðgátsleysi í náttúruskoðun! Var í raun bara hressandi. Eggi og Kiddi tóku á móti okkur þar og síðasti leggurinn tók við sem var 70 km hjólatúr. Við skiptumst á að vera á undan og kljúfa vindinn og hvíldum svo fyrir aftan á milli. Við höfðum áætlað að vera 3 tíma þennan síðasta kafla, en vorum miklu sprækari en við gerðum ráð fyrir og komum í mark eftir 2:20......sem þýddi það að aðstoðarmennirnir og allt stuðningsliðið var í kaffi heima hjá sér í rólegheitunum. Sem betur fer var kunningi minn frá spítalanum þarna og við gátum hringt heim til að fá e-rn til að ná í okkur. Annars vorum við bara alvarlega að íhuga að hjóla bara heim ;)

Sem sagt þá náðum við að klára alla þessa leið á 2 dögum og vorum samferða allan tímann. Við erum hrikalega ánægð með árangurinn og viljum líka þakka öllum þeim sem hafa hjálpað okkur svona mikið til að ná þessum árangri..............nú vitum við eiginlega ekki hvað við eigum af okkur að gera, humm....ætli við finnum ekki e-ð út úr því.

Jóla-loppapeysur

2008-01-01T11:10:00.000+13:45

Áramótakveðja 2007-2008

2008-01-01T11:09:00.000+13:45

Jóla- og áramótakveðjur frá Nýja Sjálandi
Þá er enn eitt árið liðið hjá okkur hér á Nýja Sjálandi. Það hefur verið viðburðarríkt ár hjá okkkur og það sem ber hæst er sennilega húsakaupin okkar í Lyttelton, en við fluttum inn í nýja húsið okkar i febrúar og hefur farið ofsalega vel um okkur hérna.
Svava byrjaði í mastersnámi í ,,bioengineering“ við Canterbury University þar sem hún er að gera verkefni um blóðflæði í heila og tengsl þess við súrefnisþurrð eða skort í ákveðnum svæðum heilans. Námið gengur vel og er mjög skemmtilegt og áhugavert og ráðgert er að verkefnið klárist öðru hvoru megin við næstu áramót.
Hilmar var á Gjörgæslunni fyrri part ársins en er nú kominn aftur ,,heim“ á bráðamóttökuna. Hann kláraði rannsóknarverkefnið sitt og og kynnti í Ástralíu í Nóvember, en það er eitt af því sem þarf að uppfylla áður en hægt er að taka sérfræðingspróf í bráðalækningum. Ef allt gengur að óskum þá ætti hann að geta tekið prófið eftir eitt og hálft ár og ætti svo um hálft ár eftir í verknámi eftir það.
Birna Líf varð 5 ára á árinu og settist því á skólabekk eins og gert er hér í landi. Hún er ánægð í skólanum og hefur eignast marga vini þar. Henni finnst sérlega gaman að reikna og teikna en gengur líka ágætlega að læra að lesa og skrifa. Hún hefur tekið miklum framförum í píanóskólanum og getur spilað mörg einföld lög. Hún er líka í fimleikum á laugardögum sem hún hefur mikið gaman af.
Árni Kristinn er orðinn 2ja ára og fer mikið fram. Orðaforðinn hraðstækkar um þessar mundir, bæði á íslensku og ensku. Hann virðist líka gera sér fulla grein fyrir því hvenær hann notar íslensk orð og hvenær hann á að tala ensku. Hann er búinn að eignast rosagóðan vin á leikskólanum sem heitir Misha og er frá Rússlandi og eru alltaf mikil fagnaðarlæti þegar þeir hittast á morgnana. Núna fyrir jólin er hann Árni Kristinn mikið bleyjulaus og gengur vel að venja hann við að pissa í koppinn.
Það hefur verið gestkvæmt hjá okkur á árinu og voru þeir Sibbi og Eggi báðir hjá okkur þessi jól. Þeir virðast njóta þess vel að vera hérna á Nýja Sjálandi (þótt þeir sakni Íslands mikið þegar þeir heyra allar þessar stormviðvaranir í desember). Það er indælt að hafa þá hérna hjá okkur og þeir hafa verið mjög hjálplegir að passa þegar við höfum þurft að taka langar æfingar fyrir Coast to coast keppnina okkar.
Við græjuðum okkur upp með hjólum og kajökum í ágúst og höfum síðan verið að reyna að fylgja ströngu æfingaprógrammi. Við tókum þátt í Tuatara keppninni í tæplega 30 stiga hita og sól. Það var mjög lærdómsríkt....fyrri dagurinn tók 7 tíma í fjallahlaupi, kajak og fjallahjóli. Seinni daginn kláruðum við ekki þar sem Hilmar fékk svo slæma sinadrætti en við erum búin að finna lausn á því vandamáli núna. Svava er búin að fara æfingaferð niður ánna sem við þurfum að fara niður í Coast to Coast og leist varla á blikuna þar sem áin var ansi úfin á köflum í gljúfrinu. Við höfum því ákveðið að vera samferða niður ána í keppninni. Í fyrradag fórum við svo æfingaferð í gegnum fjallahlaupið í coast to coast og tók það okkur 7 tíma með hlaupa-labba-klifra-vaða. Við fórum um 30 sinnum yfir ána, sem nær upp í mitti og er ansi straumþung á köflum. Líf og fjör.
Bestu jóla- og áramótakveðjur frá okkur á Nýja Sjálandi.

Jólaundirbúningur

2007-12-27T20:41:00.003+13:45

Jólaundirbúningurinn var með hefðbundu sniði þetta árið, eða eins og hægt var með æfingar fyrir Coast to Coast að ná hámarki. Það voru að sjálfsögðu bakaðar allar nauðsynlegar sortir af smákökum, vondu kökurnar, súkkulaðibitakökur og fullt af piparkökum sem krakkarnir máluðu og skreyttu í öllum regnbogans litum. Hilmar hafði kæst skötu og var skötuveislan haldin að þessu sinni heima hjá Emmu og Hirti og var fjölmenni í veislunni þar sem mikið af ættingjum þeirra Hjartar og Emmu voru í heimsókn. Jólatréð var svo skreytt seint á Þorláksmessu og voru krakkarnir alveg að rifna úr spenningi þegar pakkahrúgunum var raðað í kringum jólatréð.
Svava greyið var þó fjarri góðu gamni þar sem hún fór sína fyrstu ferð niður Waimakariri ánna á Þorláksmessu og kom heim skelfingu lostin þar sem þetta var mun svaðilegra en hún hafði búist við og ekki alveg viss hvort hún vilji fara þetta aftur!

Jólin

2007-12-27T20:41:00.002+13:45

Veðrið hefur leikið við okkur um jólin með sól og hita í kringum 25 stigin. Jólaundirbúningurinn gekk vel með hefðbundnum jólabakstri og skötukæsingu. Þetta árið var skötuveislan haldin heima hjá Emmu og Hirti og var skatan vel kæst. Þau kveiktu svo upp í pizzaofninum og hver og einn útbjó pizzur eftir sínu höfði. Svava var reyndar fjarri góðu gamni þar sem hún var í bátsferð niður Waimakariri ána sem tók hana um 6 klst með tilheyrandi veltum í verstu flúðunum.

Á aðfangadag vöknuðum við snemma enda ekki alveg laust við smáspennu hjá þeim Birnu Líf og Árna Kristni. Skyrgámur hafði greinilega fundið okkur þrátt fyrir að við gerum honum erfitt fyrir með flutningum á hverju ári. Hann hafði smakkað á kræsingunum sem við skildum eftir fyrir hann og sullað skyri út um allt.

Matseðilinn á aðfangadag hjá okkur var eftirfarandi

Forréttur: Risarækjur, ostrur og risahumar A-La Eggi

Aðalréttur: Dádýrasteik með brúnuðum kartöflum, villibráðasveppasósu, Waldorfsalati, rauðbeðum og grænum baunum.

Eftirréttur: Ris-ala-mand sem Carolyn útbjó undir ströngu dönsku eftirliti, enda var útkoman rosagóð. Sem bónus-eftirrétt útbjó hún svo líka eplaböku sem við borðuðum með vanilluís.

Maturinn lukkaðist rosalega vel og krakkarnir voru orðnir ansi óþolinmóðir eftir að við hættum að borða og færum að ráðast á pakkana. það var algert pakkaflóð undir jólatrénu og fengu krakkarnir mikið af skemmtilegum gjöfum og hafa verið dugleg að leika sér að nýja dótinu sínu síðustu daga.

Fimleikamót hjá Birnu Líf

2007-12-27T20:40:00.002+13:45

Birna Líf tók þátt í jólafimleikamóti hjá Christchurch School of Gymnastics. Hún var mjög spennt fyrir að taka þátt í sínu fyrsta móti en tók það ekkert of hátíðlega og skemmti sér mjög vel. Hún hafði meiri áhuga á að veifa til okkar upp í áhorfendastúku frekar en að fylgja nákvæmlega ,,rútínunum" sem var búið að setja þeim fyrir. Hún stóð sig mjög vel og fékk viðurkenningarskjal fyrir þáttökuna og voru allir hæstánægðir með daginn.

Ástralíuferðin

2007-12-27T20:39:00.002+13:45

Í lok nóvember skelltum við okkur til Gold Coast Astralíu í 6 daga ferð. Þetta var svolítið stíft prógram hjá okkur þar sem við áttum að leggja af stað aðfaranótt mánudagsins 26 nóv en höfðu klárað 2 daga keppni þann 25 nóv (Tuatara-keppnina). Þetta var mjög góður tími , Við fórum með krakkana í dýragarð og skemmtigarð og lékum okkur á ströndinni. Hilmar var á þessum tíma á ráðstefnu að flytja erindi umrannsókn sem hann gerði sem hluta af sínum sérnámi og gekk bara mjög vel hjá honum. Eftir tæpa viku á Gold Coast í miklum hita, vorum við fegin að komast aftur heim til Lyttelton í rólegheitin og þægilegt hitastig 22-25.

Þorrablót

2007-12-27T20:36:00.006+13:45

Þorrablótið þetta árið var haldið heima hjá Mikka í Sumner. Það mættu að sjálfsögðu allir Íslendingarnir og svo var töluvert af starfsfólki af bráðamóttökunni sem hafði verið boðið líka. Allir voru klæddir upp í víkingaföt og veisluborðið svignaði undan kræsingunum.......ekki alveg viss um að það væri akkúrat orðið sem Nýsjálendingum datt í hug við að líta á borðið.

það sem var á boðstólum var:
Sviðakjammar
Súrsaðir hrútspungar (upp úr ársgamalli mysu Ingó sem hann hafði fengið í ostagerð)
Flatkökur með hangikjöti
Kindakæfa
Kæst skata
Hangikjöt
Ábrystir
Hákarl
Fullt af íslensku brennivíni

Það er óhætt að segja að fólk hafi skemmt sér hið besta þetta kvöld, enginn komst undan því að smakka á öllum kræsingunum og þegar brennivínið var farið að segja vel til sín voru hinir engilsaxnesk-mælandi farnir að taka hraustlega undir með íslensku söngtextunum.

Tuatara keppnin

2007-12-27T20:36:00.005+13:45

Við Svava tókum þátt í Tuatara keppninni annað árið í röð. Í fyrra tókum við þátt sem lið en í ár ákváðum við að taka þátt sem einstaklingar og er það partur í undirbúningi okkar fyrir Coast to Coast keppnina í febrúar. Keppnin er yfir 2 daga og innifelur fjallahlaup, fjallhjól og svo sjókajak parta. Sibbi tók líka þátt í keppninni og var hann í liði með Einari og Carolyn, auk þess tók svo Ingó þátt með 2 öðrum drenghnokkum í liði.
Veðrið var eiginlega of gott þessa helgi og tók það verulega á að klára fyrri daginn í tæpum 30 stiga hita en við höfðum það þó af og fengum æðisleg útsýni fyrir fjallahlaup- og fjallahjólapartana. Á degi 2 var svo sennilega enn heitara en fyrsti parturinn sem var 12km hlaup gekk vel og fyrri partur fjallahjólsins. Þegar ég var kominn langleiðina upp hæsta partinn var ég byrjaður að fá slæma sinadrætti í báðum fótleggjum. Ég reyndi að ganga þetta úr mér og hélt ég væri aðeins að skána og fór að hjóla aftur á jafnsléttu og var búinn að festa mig í pedalana þegar ég fékk skyndilega heiftarlega sinadrætti í báða fætur bæði að framan og aftan. Ég gat ekki einu sinni losað mig úr pedölunum og féll því ákaflega tignarlega til jarðar. Þar lá ég svo út í vegarkanti þegar Svava kom hjólandi á eftir mér og við reyndum að dóla okkur aftur af stað en það gekk ekki upp fyrir mig og varð ég að hætta keppni þarna, en það er ágætt að þetta gerðist í þessari keppni og vonandi eitthvað sem hægt er að leiðrétta fyrir stóru keppnina í febrúar. Svava tafðist fyrir vikið og fékk því ekki að fara af stað í síðasta partinn af keppninni þannig að við keyrðum til Akaroa og vorum við verðlaunaafhendinguna. Ég fékk í sárabætur spot prize - fínasta björgunarvesti.