Vetrarfrí

Við eigum núna vikufrí og skelltum okkur því í ferð niður til Wanaka á skíði í nokkra daga og ætlum svo að fara heim upp vesturströndina aftur. Við pökkuðum því öllu niður og lögðum í hann á laugardegi. Hér hefur hins vegar verið hið versta vetrarveður og því var Lindis skarð lokað og við urðum að gista í eina nótt í Oamarama þaðan sem myndirnar af krökkunum eru teknar. Við keyptum því keðjur á bílinn og lögðumst á bæn að skarðið yrði nú opnað næsta dag sem það og var. Við ókum svo eins og allir hinir kiwiarnir með keðjurnar áleiðis að skarðinu....það var smáföl á veginum og við biðum eftir að það færi að þæfast svolítið meira færðin....en við vorum byrjuð að fara niður aftur og vegurinn orðinn snjólaus þannig á endanum áttuðum við okkur á því að við værum komin í gegnum ófærðina og tókum keðjurnar aftur af.
Þegar krakkarnir voru að fara í rúmið í kvöld voru þau svolítið óróleg og við heyrðum allt í einu smágarg í Birnu Líf. Ég fór inn að athuga hvað væri í gangi og allt í einu tók Birna Líf eftir mér og snarbrá í rúminu, enda hafði hún verið undir koddanum. Árni Kristinn var líka úti á miðju gólfi með skíðagleraugun sem við vorum að kaupa á þau í dag. Birna Líf hafði sem sagt verið fulviss um að það væri tröll fyrir utan (enda erum við uppi í fjöllunum) og var því hrædd við myrkrið og Árni Kristinn var að reyna að hugga hana með því að setja á hana skíðagleraugun! Þannig að þegar ég skildi við þau í rúmunum sínum voru þau bæði hæstánægð að fara að sofa með skíðagleraugun sín sér.

Gamlar myndir

Ég var að fara í gegnum myndir á minniskubbnum og fann þessar tvær af Birnu Líf og Árna Kristni og gat ekki anna en sett þær hér inn á bloggið......er í hrikalegum ham í dag, margra mánaða skammtur af bloggi. Ég get farið í frí fram að jólum núna ;=)

Skrifstofan

Sibbi er núna að fara í lokaprófið á eftir, hann er búinn að sösla undir sig heila kennslustofu til að læra í sést á myndinni á ,,skrifstofunni sinni". Eftir prófið flýgur hann svo til Dunedin til að taka þátt í Tae Kwon do móti á morgunn...

Lyttelton street party

3ju vikuna í júní á hverju ári er haldið ,,Lyttelton Festival of Lights"

Þá skreytir fólk heimili sín með jólaljósunum, stóra grenitréið fyrir utan kirkjuna er skreytt með jólaljósum og á hverju kveldi eru viðburðir á veitinga- og skemmtistöðum Lyttelton. Lokakvöldið er grímuskrúðganga og svö götupartý með stöllum (m.a. jólaglögg til sölu), götulistafólki og hljómsveitarpalli sem lýkur svo með heljarinnar flugeldasýningu (kannski ekki á íslenskum mælikvarða).

Við buðum því í Pizzaveislu heim til okkar til að halda kveðjuveislu fyrir Sibba í leiðinni, enda styttist óðfluga í að hann fari að skella sér aftur á skerið. Það var því fjölmennt hjá okkur og eftir að hafa bakað 20-30 pizzur í ofninum skelltum við okkur öll niður í bæ. Birna Líf og Árni Kristinn skemmtu sér alveg stórkostlega við að dansa og hlusta á tónlistina í bænum. Þau voru svo alveg agndofa yfir flugeldasýningunni sem fylgdi á eftir, sannkölluð partýljón bæði tvö.

Vetur genginn í garð

Veturinn minnti óneitanlega á sig núna í byrjun júní með óvanalegi snemmkominni snjókomu á láglendi. Krakkarnir voru ekki lítið spenntir, en Árni Kristinn er ennþá mjög hissa á því hvað honum verður kalt á höndunum eftir að meðhöndla snjó! Það er e.t.v vona á góðum skíðavetri hér í vetur. Við ætlum að fara í vikuferð til Wanaka og Queenstown í byrjun júlí og komumst þá vonandi öll svolítið á skíði. Lopapeysurnar sem við fengum öll í jólagjöf eru því að koma að veeeerulega góðum notum um þessar mundir og eins og venjulega fer ótrúlegur tími og fyrirhöfn í að halda húsinu heitu með kamínu, hitapumpu, einangrandi gluggatjöldum og ofnum.....ef það kólnar mikið meira þurfum við að kippa búfénaðinum inn líka (kanínum og hænum) til að halda á okkur hita.

Birna Líf 6 ára

Birna Líf varð 6 ára þann 5ta júní síðastliðinn. Hún fékk fullt af pökkum (Árni Kristinn fékk líka) á afmælisdaginn sinn sem var á fimmtudegi og svo héldum við afmælisveislu á stað sem heitir Lollypop Playland eins og Birna Líf var búin að biðja um sl. hálft ár eða svo. Þessi staður er með þó nokkur herbergi fyrir veislur og svo miðsvæðis er risastórt leiksvæði þar sem krakkarnir klifra og leika sér í fjölbreyttum leiktækjum. Það er skemmst frá því að segja að veislan var þvílíkt skemmtileg og þegar kom að lokum veislunnar vildi enginn fara....bara leika áfram. Þetta árið pantaði Birna Líf sundlaugarköku sem Svava bakaði og við skreyttum svo saman. Það besta að okkur Svövu mati var þó að eftir veisluna þá bara fer maður og einhver annar sér um að taka til eftri allt fjörið, alveg hreint ágætt. Birna Líf fékk heilmikið af fínum gjöfum og var yfir sig ánægð með daginn.

Týnt gæludýr

Ég held að myndin tali fyrir sig sjálf........höfum ekki ennþá komist að því hvort þetta sé brandari, allavegana var skólanum ekki lokað :)

Hálfmaraþonið

Að venju tókum við þátt í maraþonhlaupinu hér í Christchurch fyrstu helgina í júní. Það eru núna 2 ár síðan ég, Svava og Ásdís tókum þátt í hálfmaraþoninu og við Svava fengum í okkur ,,multisport" bakteríuna leiddi svo til Coast to Coast þáttökunar í ár.
Það er sennilega ómögulegt að búa með okkur án þess að hreinlega neyðast til að taka þátt í herlegheitunum en við töldum okkur þó vera mjög höfðingleg að leyfa Sibba að velja hvort hann hlypi hálf eða heilmaraþon!!
Það sem Sigurbjörn var langánægðastu með var heil vika af ,,carbo loading" þar sem hann var óspart hvattur til að fá sér meira að borða á hverju kvöldi....ekki það að hann hafi þurft mikla hvatningu. Á sunnudaginn hlupum við svo hálfmaraþonið, en Svava var fjarri góðu gamni í ár þar sem hún fór með krakkana í afmælisveislu til vinkonu Birnu Lífar. Í staðinn ætlar Svava að hlaupa hálfmaraþon í Dunedin í september.
Það gekk nokkuð vel í hlaupinu og hljóp ég á 2:03 og Sibbi stóð sig frábærlega og hljóp sitt fyrsta hálfmaraþon á 2:11.

Dýragarðsferð

Ég fór með Birnu Líf og Árna Kristinn í dýragarðinn fyrir skemmstu og það er alltaf jafngaman fyrir okkur öll. Árna Kristni finnst alltaf mest gaman að fara í lestarferð þarna og skoða ljónin. Birna Líf er hins vegar spenntust fyrir því að fara að klifra á leikvellinum og gefa gíröffunum, kindunum og kálfunum að borða, en Árni Kristinn er svolítið smeykur við að nálgast kálfana of mikið.

Allir velkomnir í Pizzapartý

Jæja, þá er loksins pizzaofninn kominn í gagnið og búið að taka 2 keyrslur. Allir velkomnir í pizzaveislu :)

Að ferðast í húsbíl

Það er mjög algengur ferðamáti hér á Nýja Sjálandi að ferðast í húsbíl. Okkur langaði til að prófa þennan ferðamáta og leigðum því húsbíl yfir helgina. Veðurspáin var góð á vesturströndinni og tókum við því stefnuna þangað og ákváðum að skoða nyrsta hlutann af henni þar sem við höfum ekki komið þangað áður. Við lögðum af stað seint á föstudegi og keyrðum yfir Lewis Pass í átt að Westport. Það snjóaði á okkur í fjöllunum og ekki hægt annað en stoppa til að leyfa krökkunum að leika sér. Ef veðrið heldur áfram með þessu móti þá stefnir allt í góðan skíðavetur. Við gistum um nóttina á stað sem heitir Reefton og er annar gamall gullgrafarabær. Bærinn er samt helst þekktur fyrir að vera fyrst bær Nýja Sjálands sem er lýstur upp með rafmagni og gerðist það 1888. Birna Líf og Árni Kristinn fengu að sofa saman í efri kojunum fyrir ofan bílstjórasætið og var það ekkert smásport.....tók reyndar smátíma fyrir þau að sofna, Árni Kristinn þurfti mikið að prófa að slökkva og kveikja ljósin þarna upp við litla kátínu stóru systur.
Næstu dag ókum við svo til Westport og skoðuðum okkur um við Cape Foulwind. Þar er mikill fjöldi af loðselum sem við skoðuðum og voru þó nokkrir kópar á spena þegar við gengum þar um. Við löbbuðum svo eftir strandlengjunni að vitanum við Cape foulwind og svo aftur til baka. Birna Líf og Árni Kristinn stóðu sig með mikilli prýði og gengu sennilega um 5 km þennan dag. Þetta er afskaplega falleg strandlengja þarna og væri ekki amalegt að eiga sumarhús á þessu svæði. Við héldum svo áfram niður til Greymouth þar sem við gistum á Holiday Park með stórum leikvelli og góðri aðstöðu. Næsta dag héldum við svo heim aftur með nokkrum stoppum m.a. við fallegt vatn til að fá okkur hádegismat.
Okkur fannst þetta mjög þægilegur ferðamáti og krakkarnir höfðu mjög gaman af þessu. Þau sátu aftur í bílnum og höfðu gott útsýni út um stóra glugga og því var ekkert vandamál með bílveiki í þessari ferð. Öll aðstaða var til fyrirmyndar og þægilegt að geta eldað allan mat í bílnum og þurfa aldrei að stoppa á veitingastöðum eða á klósettum fyrir krakkana, þar sem þetta er allt til staðar í bílnum. Það er hins vegar ókostur að þurfa alltaf að tengja bílinn í rafmagn til að geta hitað hann, og þar af leiðandi þarf alltaf að borga fyrir orkustöð á gististöðum fyrir bílinn. Við eigum örugglega eftir að leigja svona bíl aftur e-rn tímann seinna en við myndum aldrei kaupa svona, enda alltof dýrt og ópraktískt til þess.

Pizzaofninn taka tvö

Það er búið að standa til í langan tíma að búa til nýjan pizzaofn eins og við Svanur gerðum fyrir alllöngu síðan þegar við bjuggum á Rata street og héldum bestu pizzupartý í Christchurch. Undanfarna mánuði hefur farið fram mikil garðvinna sem var nauðsynlegur undanfari þess að geta gert ofninn. Að lokum gátum við Sibbi hafist handa. Í grunninn notuðum við gamalt timbur úr lestarteinum sem við grófum upp úr garðinum. Ofan á það hlóðum við svo múrsteinum sem við grófum upp úr garðinum og fengum nokkra gefins að auki. Þegar grunnurinn var kominn þá útbjuggum við sandmót af innri byrði ofnsins og blönduðum svo leir undan húsinu við sand og hlóðum í kring. Þetta var látið þorna í 2 daga og svo settum við Einar ytra leirlagið á íblandað hálmi til styrkingar. Síðan þá hefur eiginlega ekki viðrað nógu vel þannig að lítil þornun hefur verið í gangi. Í dag er hins vegar sól og blíða og ég vonast til að geta tekið sandinn innan úr og geta kveikt upp til að klára að þurrka ofninn.....ætti að vera tilbúið í pizzugerð næstu helgi. Set inn nýjar myndir þegar allt er klárt.

Ferðalag til Hokitika

Við ákváðum að skella okkur í ferðalag yfir á vesturströndina um miðjan apríl. Við pökkuðum því skyndi á laugarsdagsmorgni og lögðum í hann. Það hafði snöggkólnað með skarpri sunnanátt á föstudeginum og því snjóað niður á láglendi sem er óvanalegt svona snemma hausts hér á Nýja Sjálandi. Það bauð hins vegar upp á skemmtilegt stopp á leiðinni þar sem við gátum notað tækifærið og búið til snjókalla. Það var ansi skondið að fylgjast með Árna Kristni þar sem hann er ekki beint vanur snjó og var því ægilega hissa á því að sér yrði svona kalt á höndunum. Við gistum svo í Hokitika í heimagistingu hjá indælli konu. Það var alveg stórmerkilegt að skoða sig um í húsinu hennar....eiginlega eins og að vera kominn heim til mömmu í Grindó. Myndir, styttur og annað punt var í mörgum tilvikum ekki svipað, heldur nákvæmlega eins og dót sem mamma á. Það fór vel um okkur og fengum við vel útilátinn morgunmat eins og við var að búast. Eftir það fórum við í göngutúr á ströndina og söfnuðum fallegum steinum og héldum svo af stað til að skoða ,,Shantytown" sem er gamall gullgrafarabær á vesturströndinni sem þeir hafa varðveitt í upprunalegri mynd frá gullæðinu sem ríkti hér seint á 18 öld. Það var margt skemmtilegt að skoða þar og fengum við m.a. að prófa pönnurnar til að finna gull og fengum svo afraksturinn í lítil glös (að sjálfsögðu fundum við smágullsalla). Hápunkturinn fyrir krakkana var þó að fá að fara í eimreiðina og skemmtu þau sér hið besta og vildu helst ekki fara úr lestinni.

Yoga og Kung Fu

Mátti til með að setja inn myndir af hópnum í æfingum eftir göngu dagsins

Milford Track

Við áttum alltaf eftir að setja inn pistil um Milford Track og hér kemur hann því!
Tveimur dögum eftir Coast to Coast var lagt af stað í stórskemmtilegt ferðalag. Hingað var kominn þvílíkt fríður hópur af íslensku göngufólki alas hinir Sáru og Súru fætur. Fyrir rúmum þremur árum þegar við Svava ákváðum að flytja til Nýja Sjálands hafði okkur verið uppálagt að skipuleggja gönguferð hér fyrir gönguhópinn okkar. Nokkuð sem okkar grunaði eiginlega aldrei að það yrði að raunveruleika.....en viti menn fólk í þessum gönguhóp er ekki að mikla hlutina fyrir sér og ákvað að stytta harðan vetur á norðurhveli til að fara í gönguferð eins langt í burtu og hægt er. Á mánudeginum (eftir mikið fum og fát við að skipta fólki niður á bíla) var lagt af stað til Hokitika á vesturströndinni. Ég beið fram eftir degi í Christchurch þar sem vinir okkar Kila og Melo voru að koma í ferðina frá Ástralíu. Það byrjaði ekki gæfulega fyrir okkar þar sem við lentum í hinu mesta óveðri yfir fjallgarðinn þar sem grjótskriður, aurskriður og snjókoma um mitt sumar lagði sitt til að reyna að stöðva okkur, en yfir á vesturströndina komumst við þrátt fyrir að bílar á eftir okkur hafi ekki verið eins heppnir þar sem veginum var lokað fyrir umferð stuttu síðar. Við hittum því hópinn í Hokitika og héldum svo áfram daginn eftir niður vesturströndina. Það var stoppað þann daginn til að fara með hópinn í Kajakferð og svo haldið áfram og útsýnið til Franz Josef og Fox jöklana þar sem þeir ryðjast niður úr fjöllunum niður í regnskóginn var alveg magnað. Þetta virkar eiginlega óraunverulegt að sjá skriðjökla enda niður í regnskóg...ekki alveg það sem við erum vön frá Íslandi. Næstu nótt gistum við í Haast og svo var ekið til Queenstown næsta dag. Í Queenstown hitti Svava okkur og Kelvin vinur okkar kom frá Auckland og var þannig saman kominn þriðjungur af gamla Encounter hópnum sem ferðaðist saman í gegnum Afríku árið 2000!
Á fimmtudeginum var svo tekin rúta árla morguns frá Queenstown til Te Anau Downs og svo ferja að upphafi göngunnar. Næstu 4 daga gengum við svo Milford Track gönguna sem snemma á síðustu öld var lýst sem ,,finest walk in the world" í bresku blaði og hefur þessi gönguleið sennilega haldið sessi sem ein af topp tíu gönguleiðum jarðar. Það er skemmst frá því að segja að þessa ganga býður upp á magnaða fjölbreytni, tröllslegt landslag, forna skóga, fallegar ár og eina af hæstu fossum heims að ónefndum óteljandi sandflugum. Við vorum búin að vara gönguhópinn við þessari óværu en það var ekki fyrr en eftir fyrsta daginn að við vorum tekin trúanleg og eftir það var ekki hægt að þekkja gönguhópinn sára og súra fætur frá hóp hryðjuverkamanna enda rétt stóð nefbroddurinn framundan klæðum sumra göngumanna. Í lok hvers dags var boðið upp á yoga og Kung Fu æfingar a la Kila og Melo sem vakti mikla lukku. Það var erfitt að velja myndir til að setja með þessum pistli en ég ákvað að lokum að senda inn myndir af öllum þeim æðislega fallegu og köldu baðstöðum sem gangan bauð upp á. Sennilega var þetta einhver sú mikilfenglegasta sturta sem völ er á í heimunum að baða sig undir 580m háum Sutherland fossum.

Klifur-fjölskylda

Til þess að brjóta upp þessar venjulegu fjölskylduferðir um helgar á ströndina ákváðum við að gera eitthvað öðruvísi með krökkunum einn laugardaginn og skelltum okkur í klifur hús hér í Christchurch. Þar er stærðarinnar salur þar sem krakkar og fullorðir-krakkar geta komið og smellt ser í talíu sem gerir fólki kleift að klifra án aðstoðar. Krökkunum þótti þetta alveg rosalega gaman og Sibbi gerðist svo djafur að stökva ofan af stólpa í hengirólu sem hékk í miðjum salnum. Látum myndirnar fylgja með af Sibba kalda við tækifæri.

Afmælisbarnið

Afmæli Sigurbjörns

Sigurbjörn átti afmæli þann 19 mars og var vakin með söng og súkkulaði afmæisköku . Annars var búið að ákvaða að við fullorðnafólkið færum saman út að borða á volcanos og skella þannig saman afmælis-út-að-borða fyir hann og Hilmar , sem á afmæli þann 30 mars. Sibbi fékk blaut-búning frá okkur þannig að hann getur núna surf-að og synt um á ströndinn án þess að verða of kalt. Svo stendur til að við skellum okkur í kæjak í vetrar-fríinu okkar. Við erum bara farin að hlakka til að komast aftur á ánna sem við höfum ekki farið á síðan í Cost-cost keppni.

Páskaungar

Við máttum til með að setja inn þessa mynd af þeim systkinum í nýju páskanáttfötunum sínum.

Mikil spenningur í gangi og erfitt að koma þeim í háttinn, enda páskaeggjaleit á morgun!

Kanínumyndir