Íslandsferð

"Þetta geri ég aldrei aftur" ;Svava Júlí 2006 um að ferðast alein með 2 börn frá Nýja Sjálandi til Íslands.
"þetta geri ég aldrei aftur" ; Svava í Júlí 2007 um að ferðast alein með 2 börn frá Nýja Sjálandi til íslands.
Já hún lét sig hafa það að fara aftur ein með börnin alla leið til Íslands. Það mun samt hafa verið þægilegra í þetta sinn þar sem þau gátu öll teygt úr sér og farið í bað á transit hótelinu í Singapore....en samt..úfff. Þau komust nú samt öll heilu og höldnu til Íslands og ég kom svo 2 vikum á eftir þeim. Það er skemmst frá því að segja að við vorum alveg afspyrnu heppin með veður, sól og blíða upp á hvern einasta dag. Birna Líf og Árni Kristinn nutu þess alveg í botn og fannst ekki amalegt að eyða öllum þessum tímum í sundlauginni í garðinum hjá Afa og Ömmu í blíðviðrinu. Við reyndum líka að fara eins mikið í Grindavík og hægt var og fengu frændsystkinin öll góðan tíma til að kynnast upp á nýtt og leika sér saman. Krökkunum fór mikið fram í íslenskunni og augljóst að Birna Líf greip ýmislegt á lofti hjá ömmu nöfnu og ekki óalgengt að heyra hana segja "almáttugur minn" eða "jæja gæskan". Árni Kristinn virtist grípa töluvert mikið af nýjum orðum en það sem er merkilegt samt er að þegar hann kom til baka á leikskólann hér úti þá var hann farinn að segja mun fleiri orð á ensku líka.
Rúsínan í pylsuendanum á Íslandsferðinni var svo brúðkaupið hjá Óska og Ragga sem ég og Birna Líf fórum í. Það var yndislegt að geta verið viðstaddur þennan stóra dag hjá litlu systur minn og mági mínum honum Ragga, en Raggi hafði áður unnið sér inn giftingarréttinn með glímukeppni við okkur bræður á Arnarhóli á steggjadeginum hans.
Að lokum langar okkur að þakka öllum kærlega fyrir frábærar móttökur á meðan á heimsókn okkar stóð og við hlökkum til að hitta ykkur sem fyrst aftur.

Myndir frá Maraþoninu ala Michelle og Jake

Birna Líf 5 ára

Litla barnið okkar er komið í skóla.....hún er orðinn 5 ára. Loksins, loksins, hún er búin að vera að bíða eftir þessu í 2 ár eða svo. Þegar hún vaknaði á afmælisdaginn þá sagði hún við mig ,,sjáðu pabbi, hvað fæturnir á mér eru orðnir langir. Nú er ég orðinn 5 ára og ég get farið sjálf á monkey bars" (handsala sig hangandi eftir klifurgrindinni). Hún var samt orðinn svolítið ringluð með þetta hringl á afmælisdeginum sínum þar sem hún er búin að fara í 2 skipti í heimsókn í skólann sinn, afmælisveisla var haldin á leikskólanum á föstudaginn og svo héldum við upp á afmælið hennar í gær. Hún vaknaði klukkan rúmlega 7 um morguninn og við báðum hana að vera í rúminu sínu á meðan við undirbyggjum morgunmatinn. Hún fékk svo vöfflur með rjóma og sultu og var ósköp sæl með það. Í afmælisgjöf fékk hún frá okkur þvílíkan prinsessukjól, enda hefur það verið það eina sem við höfum fengið upp úr henni að hún vilji í afmælisgjöf sama hverju öðru við stungum upp á.....ég vil fá gulan kjól!

Hún hjálpaði svo við að klára að skreyta afmæliskökuna sína og svo héldum við upp á afmælið á stað sem heitir cheeky monkeys og vakti það enga smálukku hjá krökkunum. Allir fengu búninga til að klæða sig í og á staðnum var sjóræningjaskip með fjársjóð í lestinni, hoppukastali, prinsessukastali og á efri hæðinni var krakkadiskótek með sápukúluvél. Þetta lukkaðist alveg fjarskalega vel og Birna Líf og Árni Kristinn voru hæstánægð með partýið.....og við líka þar sem það var ekkert uppvask eða tiltekt, híhí.

Að lokum ein smásaga frá 2. heimsókn Birnu Lífar í skólann sinn. Í frímínútunum hitti hún vinkonu sína Sammy, sem hafði verið með henni á leikskólanum. Þær léku sér saman og svo ákváðu þær að það væri best að Birna Líf kæmi bara með henni í skólastofu. Það varð því uppi fótur og fit þegar Birna Líf skilaði sér ekki í skólastofuna eftir frímínútur en þær skildu ósköp lítið í þessu upphlaupi. Birna Líf ætlar þó framvegis að vera í sinni skólastofu....

Maraþonið.....búið

Jæja þá er loksins öllum þessum hlaupum lokið.....a.m.k. í bili. Undirbúningurinn fyrir maraþonið hefur verið löppunum á okkur Svövu erfiður og Svava hefur átt við hnjávandamál að stríða og ökklarnir hafa verið að stríða mér. Það er líklega að einhverju leyti tengt því að við höfum mest verið að hlaupa í hæðunum hér í kringum Lyttelton. Við fengum hins vegar góð ráð frá Svani hvernig ætti að teipa hnén á Svövu og svo var hún líka með hitahlífar á báðum hnjám í hlaupinu. Þetta virkaði nógu vel til að hún náði að klára hálfmaraþonið (þrátt fyrir engin hlaup s.l. 4 vikur) og var á tæpum 2.28 klst. Ég var búinn að hvíla s.l. 2 vikur vegna slæmsku í ökklunum sem voru næstum orðnir fínir í hlaupinu. Ég náði að klára mitt fyrsta maraþon....jibbbííiii á tæpum 5 klst...uhummm. Fyrri helmingurinn var í lagi á 2:07 en seinni helmingurinn, og þá sér í lagi síðustu 5-10 km voru orðnir ansi hægir og ég er ekki frá því að þetta sé það langsársaukafyllsta sem ég hef gert sjálfviljugur fram að þessu. Þegar ég var að koma í mark þá kom Birna Líf hlaupandi á móti mér og við hlupum svo saman yfir marklínuna hönd í hönd.
Þessir fyrstu dagar eftir hlaupið eru hálfkindugir og ég er ansi hræddur um að þið mynduð öll brosa út í annað ef þið myndið sjá hvernig við berum okkur.....við getum eiginlega bara gengið á jafnsléttu þessa dagana og þá mjög hægt og að ætla að beygja sig eftir einhverju eða að hlaupa á eftir börnunum okkar, djísus maður.
Ég reyni að setja inn mynd við fyrsta tækifæri af atburðinum.

Árni Kristinn

Nú er Árni Kristinn rúmlega 1 og hálfs árs gamall og farinn að taka sér ýmislegt fyrir hendur. Honum líkar mjög vel á leikskólanum og sendir öllum fóstrunum fingurkoss þegar hann kveður þær í lok dagsins. Það er almennt talað um að hann sé mikill matmaður og ekki laust við að gæti mikillar óþreyju hjá honum við matarborðið þegar verið er að setja á diskinn hjá honum og er hann þá eins og ekta Ítali baðandi út öllum öngum til að koma okkur í skilning um að það liggi á þessu. Svo tekur hann til við að skófla þessu upp í sig og þegar við ætlum að fara að stinga fyrsta bitanum upp í okkur þá kemur diskurinn fljúgandi í átt til okkar.....ég vil fá ábót takk. Svo þegar hann er aðeins að mettast þá tekur hann upp á því að fara að skála við okkur svona 20-30 sinnum það sem eftir lifir borðhalds. Hann lyftir þá glasinu upp og setur það ofan kollinn á sér og segir ,,kál" og Birna Líf er alltaf til í að skála við hann.

Hann er alltaf að tala meira og meira og er það ýmist á ensku eða íslensku sem orðin koma út úr honum. Honum finnst fátt skemmtilegra en að fara á leikvöllinn og við þurfum að fylgja honum fast eftir þar sem hann er ægilegur ofurhugi, enda vill hann alltaf fara á eftir systir sinni í öll tækin og virðist álíta að fyrst hún geti eitthvað, þá get ég það líka!

Eitt af því skemmtilegasta sem hann veit er að gefa hænunum, þegar ég spyr hvort hann vilji gefa ga-ga þá endasendist hann eftir stígvélunum sínum og við löbbum svo með matarafgangana okkar út í búr og hann er alltaf jafnægilega spenntur að sjá fiðurféið.

Ísinn frá Fertram

Fertram kom í heimsókn til okkar um daginn og eins og vanalega kom hann með einhvert góðgæti handa okkur og í þetta sinn fengum við og krakkarnir ís. Krakkarnir borðuð ísinn með bestu list ...en hvert með sinni aðferð eins og sést á myndunum

Gott haust

Það hefur verið afskaplega gott veður undanfarna daga og krakkarnir mikið notið þess að leika sér úti í garði og út á palli . Hér eru nokkrar myndir.

Fyrsti skóladagurinn

Í morgun var stór dagur í lífi Birnu Lífar. Hún fór í fyrsta skiptið í skólann. Birna Líf hefur beðið óþregjufull í tæpt ár eftir þessum degi og því mikill spenningur í morgun þegar hún fékk að fara í skólabúninginn og nota nýju skólatöskuna og nestisboxið sitt. Þettar var líka mjög áhugaverður dagur fyrir okkur Hilmar þar sem við fengum að vera með henni í morgun. Það sem ég tók einna helst eftir var hve mikill agi var á krökkunum í skólastofunni. Þetta eru 18 krakkar á aldrinum 5-7 ára þannig að þau eru mislangt komin í sínu námi. Það virtist ekki hvarla að þeim að hreyfa legg nél lið hvað þá að kalla fram í fyrir kennaranum (en ég minnist þess að kennarinn minn átti oft í miklum kappræðum við nemendurnar til þess eins að komast að). Annað sem kom á óvart var þessi aldursmunur milli krakkanna og eitthvað sem ég hef ekki kynnst áður. Þetta virðist ganga ágætlega því stóru krakkarnir passa upp á þau sem minni eru og yngri krakkarnir læra af eldri krökkunum. Birna Líf stóð sig rosalega vel fannst okkur Hilmari og eignaðist strax vinkonu sem heitir Elísabet. Þær eru á svipuðum aldri og Elísabet tók vel á móti Birnu Líf og leiddi hana út um alla skólalóð og ekki leið á löngu þar til þær voru orðnar bestu vinkonur. Birna Líf er strax farin að hlakka til að fara aftur í skólann. Hún sagði mér þó líka að hún ætti eftir að sakna krakkanna á leikskólanum og ætlaði að hafa stóra veislu fyrir þau þegar hún hætti þar....

Haustverk

Ákvað að láta fylgja með þessu fínu mynd af eldiviðarhlassinu sem á að halda hita á okkur í vetur. Bestu kveðjur frá okkur á Nýja Sjálandi.

Góðir gestir

Við erum búin að vera með góða gesti þessa helgina. Kelvin og Wendy komu frá Auckland til að fara í brúðkaup hjá vinafólki sínu og ákváðu svo að eyða helginni hér hjá okkur Svövu. Við kynntumst Kelvin í ferðinni okkar og gegnum Afríku og hann er sennilega ástæðan fyrir því að við enduðum hérna á Nýja Sjálandi þar sem við lofuðum honum að við myndum heimsækja hann hingað til Nýja Sjálands.....hann bjóst þó ekki við að sitja uppi með okkur í mörg ár í þessari heimsókn. Hann lét sig líka hafa það að koma alla leið til Íslands í brúðkaupið okkar Svövu og gátum við endurgoldið honum þá heimsókn fyrir rúmu ári þegar hann og Wendy giftu sig. Þau eiga nú von á sínu fyrsta barni í ágúst n.k. og eru eiginlega í starfsþjálfun þessa helgi. Birna Líf og Árni Kristinn hafa tekið þeim með kostum og kynjum enda ekki hverja helgi sem þau fá jafnmikla athygli. Þau hafa verið dugleg að nýta sér það og Kelvin og Wendy hafa þurft að leika alla mögulega og ómögulega leiki með þeim! Við erum búin að hafa það mjög gott með þeim um helgina, eldað góðan mat og drukkið góð vín með. Farið á markaðinn, leikvöllinn, sund, fjallahlaup.....og svo vill Kelvin endilega fara í skvass seinna í dag þar sem hann veit að hann getur malað mig í því......ætli ég láti mig ekki hafa það.

Styttist í Maraþonið

Jæja, nú er farið að styttast allverulega í maraþonhlaupið en það verður 3. júní n.k. æfingarnar hafa verið að smáþyngjast og náði hámarki í líðandi viku með rúmlega 7 klst hlaupaæfingum. Hvorki ég né Svava höfum nokkru sinni hlaupið svona mikið og er liðirnir ekki alveg sáttir við öll þessi hlaup. Ég fékk í ökklann fyrir 3 vikum síðan en það er að jafna sig og versnaði ekki neitt þrátt fyrir 3 klst hlaup síðasta sunnudag. Svava er með bólgið hné hins vegar sem virðist taka sig upp við styttri hlaup og hún er því lítið búin að hlaupa síðustu rúmar 2 vikur og hefur skipt yfir í að synda og hnéið er nokkuð sátt við það. Það er því ekki ljóst hvort Svava geti hlaupið fullt maraþon 3ja júní en það er annað maraþon í boði í september niður í Dunedin sem hún gæti þá tekið þátt í í staðinn. Annars verður gaman þegar maraþonunum lýkur og við getum tekið til við að kajaka og fjallahjólast svolítið meira. Læt fylgja með myndir af fjallahlaupinu okkar Kelvins í gær í kringum Lyttelton, frábært sólskinsveður og útsýnið eftir því.

leikhúsið, páskar og nýju náttfötin

Birnirnir þrír og Brooke Fraser

Nú er farið að hausta hjá okkur og daginn tekinn að stytta. Sem betur fer erum við með hitapumpu og kamínu til að halda hita á okkur í nýja húsinu.
Það er allt gott að frétta af okkur, nóg að gera hjá Svövu í skólanum og mér í vinnunni. Birna Líf getur ekki beðið eftir að byrja í nýja skólanum og núna eru innan við 2 mánuðir þar til hún verður loksins ,,skólastelpa" eins og hún er búin að vera að bíða eftir í langan, langan tíma.
Helgin var þokkalega viðburðarrík hjá okkur, sérstaklega sunnudagurinn. Við fórum í s.k. ,,cushion" theatre á barnaleikritið um birnina þrjá og Gullbrá.....,,the true story" Allir komu sem sagt með púða með sér til að sitja á þar sem allt fer fram í einum litlum sal. Við sátum því á fremsta bekk eða púða á meðan á leikritinu stóð. Árna Kristni fannst þetta mjög áhugavert og sat ósköp stilltur í um hálftíma en nennti síðan ekki meiru. Birna Líf var hins vegar alveg hugfangin af þessu og fékk eiginhandaráritanir frá litla birni og Gullbrá eftir sýninguna. Þetta var mjög gaman og fullt af tækifærum til að standa upp og teygja úr sér og dansa með leikurunum.
Um Kvöldið fórum við Svava svo á tónleika með Brooke Fraser, sem er NýSjálensk stórgóð söngkona. Tónleikarnir voru mjög skemmtilegir og höldum við töluvert (meira) upp á þessa tónlistarkonu eftir tónleikana. Hún er greinilega mjög góð alhliða tónlistarkonu og syngur alveg ótrúlega vel. Hér er linkur á heimasíðuna hennar http://www.brookefraser.com/ fyrir áhugasama. Biðjum að heilsa í bili og setjum inn nýjar myndir á næstu dögum.

Páskar 2007

Undanfarna daga höfum við verið að undirbúa páskana. Birna Líf er mjög spennt og leggur heilmikið á sig til þess að allt verði til búið fyrir páskana svo að Páskakanína komi nú örugglega til okkar með páskaegg. Húsið er allt skeytt með gulum blöðrum og svo settum við hvítaseríu í grein sem stendur inni í stofu skreytt með gulum slaufum. Í gærkveldi settum við svo disk með tómat og vínberjum út fyrir kanínuna (áttum ekki gulrótt) og svo var beðið með mikilli eftirvæntingu. Birna Líf vakti mig samviskusamlega kl 6:30 í morgun til þess að við gætu athugað hvort kanína hefði komið , en því miður urðum við að bíða eftir Hilmar sem var á næturvakt og kom ekki heim fyrr en 9:30. En sem betur fer hafði kanínan vit á að koma inn með nokkur pínulítil egg, sem var þó svolítil sárabót. En loksins þegar Hilmar kom æddum við út í garð að leita. Kanínan hafði hugvitsamlega merkt egginn með mynd af okkur (sem hún hafði líklega fundið á bloggsíðunni okkar :) og voru gríðaleg fagnaðarlæti. Það er nokkuð öruggt að ef einhver var ekki vaknaður í Lyttelton áður en við fórum út í garð þá var hann það nú.

Í kvöld ætlum við að hafa dádýrasteik , grillað ala Hilmar og Ingó ætlar að kíkja til okkar í mat.

Að lokum óskum við öllum gleðilegra páska

Afmælispistill

Ég verð að segja fyrir minn part að þá er alltaf jafngaman að eiga afmæli og sú tilfinning að aldurinn sé að færast yfir er ákaflega lítið truflandi. 36 ára afmælisdagurinn minn byrjaði með því að Birna Líf kom klukkan kortér í 7 um morguninn, hristi mömmu sína og sagði: ,,á ekki pabbi afmæli í dag?". Jú jú sagði Svava við því. ,,Komdu þá fram úr að útbúa morgunmat mamma" sagði sú stutta þá. Hálftíma síðar var svo náð í mig og á borðinu var dýrindismorgunmatur með himneskri djöflatertu að auki. Eftir þennan ljúfa morgunmat tygjuðu þau Svava, Birna Líf og Árni Kristinn í háskólann og leikskólann en ég var eftir heima. Veðrið var eins og best var á kosið, 25 gráður og sól þannig að ég skellti mér út að hlaupa langa hlaup vikunnar sem voru 2:15 klst sem var drjúg æfing í þessum hita.

Um kvöldið eldaði Svava svo frábæra Ribeye nautasteik að það var eins og maður væri kominn á Argentínu steikhús nema útsýnið út um eldhúsgluggann okkar var miklu betra.

í morgun komu svo Þorbjörg og Heiðar í heimsókn og við kíktum á markaðinn, fengum okkur organic bananaís, lékum okkur svolítið á leikvellinum og skutluðum síðan Svövu og Þorbjörgu 18 km út úr Lyttelton og þær eru að hlaupa til baka þegar þessi pistill er skrifaður. Æfingarnar þyngjast smám saman eftir því sem að nær dregur maraþoninu og erum við núna að hlaupa um 6 klst á viku.

Bílakaupin og gosbrunnurinn

Okkur langaði rétt aðeins að deila með ykkur þeirri skemmtilegu lífsreynslu að kaupa bíl á alvöruuppboði. Við fórum morguninn fyrir uppboðið og skoðuðum alla þá bíla og prufukeyrðum sem okkur leist vel á. Uppboðið var fyrir svokallaða ,,budget cars" sem þýðir að þeir voru allir fyrir neðan 6000 dollara (300þús kr ca)
Við ákváðum að það væru þrír sem kæmu til greina: Masda Demio, lítil Toyota og svo Nissan March. Allt sparneytnir smábílar sem eru innfluttir notaðir frá Japan. Það var ágætt að keyra þá alla og við ákváðum að mæta um kvöldið og sjá hvað sæti. Verðbilið sem þeir voru á var gefið upp frá 3700-5700 dolllarar. Við settum okkur þak í 4200 dollurum og ákváðum að bjóða ekki hærra en það. Svo mættum við um 18:00 með krakka sem voru orðnir þreyttir og nenntu ekki mikið að standa í svona vitleysu, vildu bara fara að fá kvöldmat. Fyrsti bíllinn sem við ætluðum að bjóða í var númer 19 þannig að við höfðum líka smátíma til að stúdera hvernig þetta færi fram........það var líka eins gott að við höfðum smátíma. Uppboðshaldarinn reyndist vera fær um að segja 500 orð á mínútu og helst að það þyrfti að spila það aftur á hálfum hraða til að ná því sem var að gerast. Það var alltaf byrjað tiltölulega ofarlega í verði fyrir hvern bíl og svo lækkuðu þeir verðið (niður að óþekktu marki) þar til farið var að bjóða í. Það var nokkrum sinnum sem þeir voru búnir að ná lágmarki án þess að neinn gerði sér grein fyrir og þá var sá bíll einfaldlega ekki seldur þetta sinnið og enginn fékk tækifæri til að bjóða. Það var því frekar stressandi að ná að tímasetja fyrsta boðið sitt þar sem þeirra lágmark var án þess að missa samt af bílnum.
Svo kom að fyrsta bílnum sem við ætluðum að bjóða í. Þeir byrjuðu að setja verðið í 4700 dollurum og lækkuðu sig í smáskömmtum þar til þeir voru komnir í 3500 og taldi ég að lágmarkinu væri náð þar og var fyrstur til að bjóða. Það bauð svo einhver náungi á móti mér en ég fékk hann á endanum á 4000 dollara (190 þús kr) sem við teljum vera kostakjör. Masda Demio 1997, 5 dyra, sjálfskiptur og sparneytinn innanbæjarbíll sem var aðeins búið að keyra 61 þús km.
Jæja þetta var nú sú saga. Önnur saga er sú að Svava fór með krakkana niður í bæ einn góðviðrisdaginn til að kaupa ís. Birna Líf var að leika sér að labba uppi á kantinum á einum gosbrunninum. Það fór ekki betur en svo að hún rann til og datt á bólakaf í gosbrunninn með tilheyrandi látum......hún jafnaði sig samt fljótt og var aðallega spennt að segja mér frá hrakningum sínum seinna um daginn.

frúin hlær í betri bíl, frá.......

Skólastelpan

sæl öll

Það er ekki ofsögum sagt að Birna Líf sé að springa úr spenningi þessa dagana. Hún fékk bréf frá Ilam skóla þar sem umsókn hennar um skólavist var samþykkt. Hún situr löngum stundum og les bréfið (eða þannig) og veltir fyrir sér hvað hún þarf að hafa með sér í skólann og hvort við þurfum ekki að fara að kaupa handa henni skólabúning. Hún á að koma í tvær heimsóknir í skólann í maí og byrjar svo formlega í skólanum 5. júní þegar hún á afmæli. Þetta er afskaplega ánægjulegt þar sem Ilam skóli og barnheimilið sem þau Birna Líf og Árni Kristinn eru á eru við hliðina á háskólanum.
Svava er að drukkna í vinnu þessa dagana og er að rifja upp óendanlega mikla stærðfræði og algebru fyrir kúrsana sem hún er í . Gaman að takast á við ný verkefni þar, en krakkarnir eru svona að átta sig á að mamma er ekki alltaf til staðar fyrir þau út af skólanum og þurfa á mikilli athygli að halda þessa dagana.
Hilmar er búinn að taka byssuleyfið hérna úti og í gærkvöldi kom maður í heimsókn til að ganga úr skugga að ég væri ekki of persónuleikaraskaður til að meðhöndla skotvopn. Svava var spurð í þaula út í hvern mann ég hefði að geyma, hvort ég hefði nokkuð fengið alvarleg höfuðhögg og svo framvegis. Mjög áhugavert kerfi.
Við erum búin að setja inn fullt af nýjum myndum, sbr. linkinn hér til hliðar, á myndasíðuna okkar.

My daddy

Krakkarnir eru búnir að vera veikir með ælupest í síðustu viku og voru því mestmegnis heima við. Þau eru búin að jafna sig vel aftur og una sér afskaplega vel í nýja húsinu okkar og njóta þess að leika sér fáklædd úti í garði og á pallinum í góða veðrinu sem hér hefur verið sl. vikur. Það hefur oft á tíðum eiginlega verið of heitt....upp í 35 gráður yfir daginn. Birna Líf er farin að ókyrrast á leikskólanum og segist vilja fara að byrja í skóla....hún vill vera skólastelpa og skilur ekki hvað hún þarf að bíða lengi eftir þessu. Við eigum að fá svar í næstu viku hvort hún komist inn í Ilam skóla sem er við hliðina á háskólanum og barnaheimilinu.

Árni Kristinn er ánægður á leikskólanum og er svona farinn að babla aðeins meira. Það er þó ýmist á ensku eða íslensku og er t.d. mjög vinsælt hjá honum núna að segja ,,my daddy" þegar hann sér mig og það er náttúrulega alger bræðingur fyrir stoltan pabba. Þeim systkininum semur oftast nær fjarska vel saman en það getur valdið vandræðum þegar þau vilja bæði leika sér að sama hlutnum og þá er tekist hressilega á. Birna Líf er samt ofsalega þolinmóð gagnvart litlu jarðýtunni og passar alltaf upp á að hann sé ekki skilinn útundan.

Veiði......skoðunarferðin

Partur af trikkinu við að fá Birnu og Kidda út í þetta sinn var að lofa Kidda veiðiferð. Kiddi tók því með sér öll gögn sem til þurfti að fá ferðamannaskotleyfi á Nýja Sjálandi. Við fórum því fljótlega í að redda því....fórum á löggustöðina og hittum þar fyrir náunga sem var afskaplega mikið um munað að láta Kidda fá skotvopnaleyfi. Þetta var sennilega í fyrsta sinn sem hann afgreiðis slíkt gögn frá Íslandi en það var varla að hann liti á þau, bara stimplað. Til að ganga úr skugga að ekki væri um stórhættulegan fjöldamorðingja að ræða þurfti Kiddi að svara 10 fjölvalsspurningum áður en leyfið væri afgreitt. Við vorum búnir að stautast í gegnum fyrstu 2 þegar hann hafði ekki þolinmæði í meira, reif af honum spurningablaðið og sagði að þetta væri alveg örugglega allt í lagi. Næsta skref var að útvega veiðileyfi og sjaldan höfum við hitt starfsfólk sem var jafnumhugað um að við kæmumst á veiðar og veiddum helst sem mest. Við ákváðum því að keyra suður að Lake Ohau þjóðgarðinum þar sem veiðivon var á Himalaya fjallageitur og Red Deer. Með okkur var Ingó sem á bæði haglara og riffil og er búinn að fara áður á veiði hér á Nýja Sjálandi. Við komum á gististað rétt fyrir miðnætti, fengum okkur örlítið viskí og beint í bólið þar sem við þurftum að vakna klukkan 5:30 um morguninn. Við keyrðum inn í dalmynni þar sem heitir North og South temple basin. Upp af dölunum gnæfðu tignarlegir tindar upp í 2500 metra hæð, með snjóbráð í toppunum. Fljótlega komum við auga á 3 red deer sem við hugðumst ná, en því miður fengu þau sennilega veður af okkur áður en við komumst í skotfæri og voru horfin inn í skóginn þegar við komum yfir lítinn háls. Við héldum því áfram upp en sáum ekki fleiri dýr en nutum þess að borða hádegismat í 1500 metra hæð með stórkostlegt útsýni til allra átta. Eftir að hafa gengið niður keyrðum við svo til Mt. Cook village og fengum okkur kaffibolla og kleinu (eða þannig) með frábært útsýni yfir Mt. Cook. Eftir það héldum við heim og komum aftur til Lyttelton seint um kvöldið á laugardegi.

Við vorum ekki alveg tilbúnir að gefast upp á veiðinni og fórum eldsnemma á mánudagsmorgni niður að Lake Ellesmere að sitja fyrir Kanadagæsum.....falleg sólarupprás, engar gæsir en náðum einni paradísarönd sem bragðaðist frábærlega A-La-Birna seinna í vikunni. Því miður snérist Kajakinn minn upp á toppnum á leiðinni til baka í sömu andrá og við fórum fram hjá umferðarskilti sem barðist utan í hann.......hann er því í viðgerð núna, blessað greyið.

Tímabær pistill

Lífið er að falla í nýtt jafnvægi....talsvert hefur breyst á síðastliðnum mánuði. Fyrir utan að flytja inn í nýja húsið okkar þá er Svava núna byrjuð á fullu í skólanum og er á milljón að reyna að rifja upp og læra nýja algebru. Birna og Kiddi voru hjá okkur í 2 vikur á voru krakkarnir á meðan í fríi á leikskólanum við mikla kátínu. Birnu Líf og Árna Kristni þótti fátt skemmtilegra en að ryðjast inn í herbergið þeirra snemma á morgnana og vekja þau með látum og hoppa upp í rúm til þeirra við gagnkvæma ánægju ömmu og afa. Lífinu var tekið með mikilli ró í þessari heimsókn þeirra....farið í göngutúra um umhverfið, húsið endurskipulagt, góður matur og góð vín. Sunnudaginn eftir að þau komu þá var hér mikil götuhátíð þar sem aðalgötunni var lokað og upp voru settir sölustallar, vínsmökkun, fjöllistamenn, hljómsveitir o.s.frv. Veðrið var upp á hið besta og nutum við öll dagsins út í ystu æsar. Allt of fljótt var svo komið að brottför þeirra en sem betur fer erum við öll að fara í heimsókn til Íslands eftir örfáa mánuði og börnin geta farið að hlakka til þess að láta ömmur, afa og annað skyldfólk spilla sér tímabundið!

Amma og afi loksins komin

Þá eru Kristinn og Birna lent og hlutirnir gerast með hefbundnum hætti þegar þau koma...töskulaus eins og fyrri daginn. Flugfélaginu tókst að týna fyrir þeim töskunum annað árið í röð en sem betur fer kom þó allt í leitirnar enda allt veiðidótið hans Kidda í töskunni.

Birna Líf og Árni Kristinn hafa himinn höndum tekið að fá þau í heimsókn enda foreldrarnir langt frá því að vera eins dugleg að eltast við dyntina í þeim og Amma og Afi. Veðrið er búið að vera dásamlegt frá því að þau komu með sól og hita á bilinu 20-30 stig. Við rétt náðum að flytja inn í nýja húsið áður en þau komu með því að vera að mála myrkrana á milli, en það hafðist þó með mikilli hjálp frá vinum okkar hér úti og hafa þau öll mikla þökk fyrir. Að venju hafa síðan Birna og Kiddi ekki setið auðum höndum heldur er búið að standsetja allt húsið að nýju frá því þau komu hingað með gardínum, nýjum ljósum og húsgögnum.

Á morgun ætlum við Kiddi að fara með Ingó á veiðar í leit að fjallageitum í suðurölpunum og svo eftir helgi komumst við vonandi á Kanadagæs við Lake Ellesmere sem er ekki langt frá Lyttelton. Svava ætlar að vera eftir í Lyttelton og fara með Birnu á markaðinn, ströndina o.s.frv.

Látum þetta nægja í bili en bloggum fljótlega aftur...enda komin með nettengingu í nýja húsinu.

Nýja Húsið

Hæ öll

Við höfum ekki haft mikinn tíma til að blogga undanfarið. Vorum að fá húsið afhent á föstudaginn, búin að kaupa húsgögn og erum að fara að mála og laga til á morgun. Stefnum að því að flytja inn næsta miðvikudag og vera búin að koma okkur vel fyrir vonandi áður en Kiddi og Birna koma til okkar þann 18. febrúar.

Það er allt gott að frétta, við höfum það gott og veðrið er búið að vera dásamlegt. Svava var að komast að því að hún þarf að taka fleiri áfanga en hún hafði búist við á fyrstu önninni og varð að kaupa haug af nýjum stærðfræðibókum sem hún þarf að renna yfir á næstu 2 vikum....

Það er enn verið að bíða eftir varahlutum í myndavélina okkar en eigum að fá hana í næstu viku eins og bílinn okkar en það er verið að gera við hann eftir að það var bakkað inn í hliðina á honum þegar ég var nýbúinn að keyra Þór, Suzanne og Willum út á flugvöll.

Bless í bili og setjum vonandi inn nýjar myndir af húsinu okkar þegar myndavélin kemur úr viðgerð.

Beðið eftir húsinu okkar

Það er ýmislegt á döfinni hjá okkur þessa daganna.
Árni Kristinn er að læra ýmislegt gagnlegt á leikskólunum þessa daganna. Það sem ber helst að nefna er að 1) Ganga aftur á baka og 2) kasta sér í gólfið í frekju köstum, voða sætt. Það er greinilegt að menntunni er að skila sér til hans.

Þessa dagana erum við á kafi í húsatímaritum, skoða í húsgagnaverlanir og velja málingu fyrir nýja húsið okkar. Við erum öll orðin rosalega spennt.

Frá þjálfunarmálum er fyrst að segja að um þessar mundir er í hverri viku 5 km hlaupa keppni í Hagley-Park sem öllum er frjálst að taka þátt í og er mjög skemmtilegt. Við tókum þátt í síðustu viku með krakkanna í kerrum . Birnu Líf finnst þetta rosalega gaman og hitar upp með okkur. Hún vill endilega hlaupa með okkur og keppa eins og foreldrar sínir. Hún fékkst hins vegar loksins á að sitja í kerrunni og ég ýtti henni á undan mér. Að launum fékk hún svo grillaða pylsu, en það er boðið upp á pylsu fyrir alla þátttakendur.
Annars erum við að skoða Maraþon hlaupaprógröm. Erum að hlaupa eða hjóla ca 4- 5 sinnum í viku en þurfum að fara að finna okkur prógram sem við getum fylgt eftir.

Gestirnir okkar Þór Fannar, Suzanne og Willum Stefán eru núna farin til Sydney á leið sinni heim til Abu Dabí. Það var mjög gaman að hafa þau og hlökkum til að hitta þau einhvern daginn í Hollandi.

Myndavélin okkar er enn biluð. Setjum inn eitthvað að myndunum frá Suzanne og Þór Fannari.

Myndavélaböðlarnir

Það er ekki einleikið með okkur og stafrænar myndavélar. Að vísu hefur Hilmar ekki fengið að taka vélina aftur með á kajak en Birnu Líf og Willum Stefán tókst sennilega að koma fyrir sandkorni á linsuna þegar ég var að taka mynd af þeim á ströndinni. Vélin er í viðgerð og beðið eftir varahlut frá Japan....úps. Við verðum bara að vona að máltækið ,,allt er þegar þrennt er" gangi eftir.....annars er þetta svo sem ekki alslæmt þar sem við fáum reglulegt upgrade á stafrænu myndavélunum okkar með þessu móti.

Birna Líf og Árni Kristinn eru byrjuð aftur á leikskólanum sem þýðir að viku seinna eru allir náttúrulega kvefaðir og með hálsbólgu. Veðrið er farið að batna loksins og í gær var 30 stiga hiti og mollulegt. Vegna óhappsins hennar Svövu í jólakökubakstrinum þá sleppum við ,,multisport" keppninni sem við ætluðum að taka þátt í um miðjan febrúar og förum bara að æfa okkur fyrir fullt maraþon í byrjun júní. Fórum í gær og létum mæla fæturnar í bak og fyrir með göngumælingum o.s.frv. og keyptum svo þægilegustu skó sem við bæði höfum nokkurn tímann verið í.

Nú eru leigjendurnir í húsinu okkar fluttir út og ættum við því að fá lyklana vonandi í lok þessarar viku eða byrjun næstu og getum því farið að dunda okkur við að flytja, mála og þess háttar þannig að allt verði klárt þegar að Kiddi og Birna koma til okkar um miðjan febrúar.

Sumarfrí

Nei við erum ekki hætt að blogga.....en eins og aðrir bloggverjar förum við líka í sumarfrí. Við fengum gesti (Þór Fannar, Suzanne og Willum Stefán) á milli jóla og nýárs sem verða hjá okkur út janúar. Strax eftir áramót átti Hilmar 2 vikna sumarfrí og ákváðum við því að skella okkur í ferðalag um suðureyna. Ákveðið var að fylgja veðrinu sem var frekar erfitt þar sem hér hefur verið rigningarsamt í meira lagi undanfarið en skv. spánni átti að vera einna skárst á vestur-ströndinni og tókum við því stefnuna þangað. Við keyrðum að fallegu vatni sem heitir Lake Brunner og gistum þar í 2 nætur, dunduðum okkur við veiði (krakkarnir með spýtu niðri við vatn) og skiptumst á að fara út á kajaknum. Þaðan héldum við áfram niður á vesturströndina, stoppuðum við pönnukökuklettana (mikil vonbrigði fyrir krakkana þegar þeir áttuðu sig á að þeir væru í raun óætir!).

Næsti viðkomustaður var Murchison sem er inni í landi mitt á milli Nelson og vesturstrandarinnar. Aksturleiðin þangað var eftir Buller ánni sem á köflum var mjög tilkomumikil að sjá með gljúfrum og þvílíku. Við fórum í þotubáts ferð upp og niður ána og gengum yfir lengstu hengibrú á Nýja Sjálandi. Minnistæðast var þó að í ljós kom að við erum að ferðast með harðsvíruðum glæpamönnum. Þór og Suzanne fóru í hjólatúr þar en glögg lögreglukona á vakt tók eftir því að þau voru: Hjálmlaus. Þeim var hótað sektum en sluppu með skrekkin í þetta sinn og fengu ,,gönguleyfi", þ.e. þau máttu teyma fararskjótana heim.

Áfram var haldið í átt til Nelson og Abel Tasman þjóðgarðarins sem er annálaður fyrir smaragðsgrænan sjó og hreinar hvítar strendur. Fyrri nóttina gistum við hjá Dieter í treedimensions. Hann er þjóðverji sem rekur lífrænan búgarð með 700 mismunandi ávöxtum, býflugum, bambusskóg, lamadýrum etc. etc. Við nutum lífsins þar, röltum um svæðið og smökkuðum á exótískum ávöxtum. Aumingja Birna Líf lenti í því að vera að lykta af fallegu blómi sem því miður þyrst býfluga hafði tekið sér bólfestu í. Býflugan hélt að verið væri að ráðast á sig og svaraði fyrir sig með því að stinga Birnu Líf í kinnina. Hún bólgnaði svolítið upp en það var hjaðnað næsta dag. http://www.treedimensions.co.nz/

Seinni nóttina gistum við nær ströndinni og nutum dagsins á yndislegri strönd með nesti og kajak. Þaðan héldum við til Picton sem er Seyðisfjörður suðureynnar, en allar ferjusamgöngur yfir á norðureynna fara þar í gegn. Við gistum þar í 2 nætur, héldum upp á 4. ára afmæli Willums Stefáns, fórum í sædýrasafnið á staðnum þar sem m.a. var stór kolkrabbi, hákarlar, risahumrar og margt margt fleira. Eftir það var kominn tími til að halda heim enda þurfum við að fara að pakka bráðum til að flytja í nýja húsið.

Við erum búin að setja inn fullt af myndum úr ferðinni á www.svavahilmar.phanfare.com