Afmælisbarnið

Afmæli Sigurbjörns

Sigurbjörn átti afmæli þann 19 mars og var vakin með söng og súkkulaði afmæisköku . Annars var búið að ákvaða að við fullorðnafólkið færum saman út að borða á volcanos og skella þannig saman afmælis-út-að-borða fyir hann og Hilmar , sem á afmæli þann 30 mars. Sibbi fékk blaut-búning frá okkur þannig að hann getur núna surf-að og synt um á ströndinn án þess að verða of kalt. Svo stendur til að við skellum okkur í kæjak í vetrar-fríinu okkar. Við erum bara farin að hlakka til að komast aftur á ánna sem við höfum ekki farið á síðan í Cost-cost keppni.

Páskaungar

Við máttum til með að setja inn þessa mynd af þeim systkinum í nýju páskanáttfötunum sínum.

Mikil spenningur í gangi og erfitt að koma þeim í háttinn, enda páskaeggjaleit á morgun!

Kanínumyndir

Nýir fjölskyldumeðlimir á Nýja Sjálandi

Já það er sem sagt satt !
Það hefur orðið fjölgun á heimilinum. Siðistu helgi þegar við fórum í leiðangur til þess að kaupa hellur í garði viltumst við inn í gæludýrabúð og komum þaðan út með tvær kanínum og búr.
Þessir nýju meðlimir hafa verið skýrðir snjór (hvítakanínan hennar Birnu Lífar) og bangsi (brúna kanínan hans Árna Kristins). Krakkarnir eru himinlifandi yfir þessari viðbót og við fullorðna fólkið höfum ekkert síður gaman af kanínunum. Látum fylgja myndir við fyrsta tækifæri.

Börnin í góðu yfirlæti hjá ömmu sinni á meðan C-C stóð yfir.. Komið í mark eftir fjallahlaup dag 1.

Dagur 1 komum í mark eftir fyrsta legginn

Fundir hjá aðstoðarmönnum og keppendum í C-C

I

Coast to Coast

Janúar mánuður var fljótur að líða hjá okkur við æfingar fyrir Coast to Coast keppnina. Síðustu 10 dagar fyrir keppni voru þó meira og minna hvíld og farið að gæta óþreyju í fótunum á okkur að fara að gera e-ð. Birna og Kiddi komu til okkar á mánudeginum fyrir keppnina og við fórum svo út úr bænum á miðvikudeginum upp í Arthurs pass og gistum þar í sumarhúsi sem nágrannar okkar eiga og voru svo vinalegir að lána okkur. Miðvikudagurinn fór í það að fara yfir allan búnaðinn fyrir keppnina, orkufæði, sölt, vökva o.s.frv.

Á fimmtudeginum keyrðum við svo öll niður til Kumara á Vesturströndinni þar sem skráningin fór fram og fengum þar keppnispakkann ásamt kippu af speights bjór (fínn vökvi fyrir keppnina, a.m.k. fyrir aðstoðarfólkið). Um kvöldið keyrðum við svo til baka til Arthurs Pass til að fara snemma í háttinn, enda þurftum við að vakna hálffjögur um nóttina. Við Svava gistum í tjaldi úti í garði en Birna, Kiddi, krakkarnir og aðstoðarmennirnir (Eggi, Einar og Mikki) gistu í húsinu. Við fengum forvitna gesti í heimsókn um leið og við komum í bústaðinn, en tvo Kea páfagauka bar að garði......við vorum því fljót að ákveða að skella hjólunum inn í geymslu enda þeir þekktir fyrir að finnast gúmmídekk ágætis afþreying.

Dagur 1: Við vöknuðum klukkan hálfjögur, borðuðum og lögðum svo af stað á vesturströndina. Við vorum skilin eftir við Kumara racecourse og þaðan hjóluðum við af stað korter í sex niður að hjólastöndunum (4.2 km) og gengum svo 3 km niður á ströndina. Þar dýfðum við fingri og fæti í sjóinn og vorum að lokum ræst af stað klukkan 7 að morgni. Fyrst er hlaupið 3 km og þá tekur við 55 km hjólatúr með smáhækkun (240 m) og gekk það bara mjög vel. Við bjuggumst við að þessi fyrsti kafli (hlaup og hjól) tæki okkur um 2.5 til 3 tíma og vorum við 2:20. Þar tekur við fyrsta skipting, við losum okkar við hjóladótið og fáum hlaupabakpokum með aukafötum og skyndihjálparpakkanum. Þarna hefst svo fjallahlaupið, ef hlaup skyldi kalla. Þetta eru 33 km upp eftir árfarvegi með stígum sums staðar og þarf að vaða ána á um 30 stöðum. Hækkunin er tæpir þúsund metrar. Við vorum mjög ánægð með tímann upp að Goat pass þar sem hækkuninni lýkur en eftir það voru hnéin á mér til trafala og við fórum hægt yfir og kláruðum fjallahlaupið á 7.5 klst. Þar lauk degi eitt og við vorum býsna glöð með árangurinn. Næsta dag þurftu Eggi, Mikki og Einar að fara með kajakan í skoðun niður við Waimakariri ána klukkan 5 um morguninn en Kiddi skutlaði okkur með hjólin að Klondyke Corner þar sem dagur 2 byrjar. Klukkan að verða átta vorum við svo ræst af stað í 15 km hjól sem endaði með 800 m hlaupi með hjólin niður að ánni. Þar tók við 67 km kajakferð niður í gegnum Waimakariri gilið. Kajakferðin gekk vel og Svava velti ekki neitt en ég velti einu sinni eftir að við vorum komin í gegnum allar erfiðu flúðirnar, augnabliksaðgátsleysi í náttúruskoðun! Var í raun bara hressandi. Eggi og Kiddi tóku á móti okkur þar og síðasti leggurinn tók við sem var 70 km hjólatúr. Við skiptumst á að vera á undan og kljúfa vindinn og hvíldum svo fyrir aftan á milli. Við höfðum áætlað að vera 3 tíma þennan síðasta kafla, en vorum miklu sprækari en við gerðum ráð fyrir og komum í mark eftir 2:20......sem þýddi það að aðstoðarmennirnir og allt stuðningsliðið var í kaffi heima hjá sér í rólegheitunum. Sem betur fer var kunningi minn frá spítalanum þarna og við gátum hringt heim til að fá e-rn til að ná í okkur. Annars vorum við bara alvarlega að íhuga að hjóla bara heim ;)

Sem sagt þá náðum við að klára alla þessa leið á 2 dögum og vorum samferða allan tímann. Við erum hrikalega ánægð með árangurinn og viljum líka þakka öllum þeim sem hafa hjálpað okkur svona mikið til að ná þessum árangri..............nú vitum við eiginlega ekki hvað við eigum af okkur að gera, humm....ætli við finnum ekki e-ð út úr því.

Jóla-loppapeysur

Áramótakveðja 2007-2008

Jóla- og áramótakveðjur frá Nýja Sjálandi
Þá er enn eitt árið liðið hjá okkur hér á Nýja Sjálandi. Það hefur verið viðburðarríkt ár hjá okkkur og það sem ber hæst er sennilega húsakaupin okkar í Lyttelton, en við fluttum inn í nýja húsið okkar i febrúar og hefur farið ofsalega vel um okkur hérna.
Svava byrjaði í mastersnámi í ,,bioengineering“ við Canterbury University þar sem hún er að gera verkefni um blóðflæði í heila og tengsl þess við súrefnisþurrð eða skort í ákveðnum svæðum heilans. Námið gengur vel og er mjög skemmtilegt og áhugavert og ráðgert er að verkefnið klárist öðru hvoru megin við næstu áramót.
Hilmar var á Gjörgæslunni fyrri part ársins en er nú kominn aftur ,,heim“ á bráðamóttökuna. Hann kláraði rannsóknarverkefnið sitt og og kynnti í Ástralíu í Nóvember, en það er eitt af því sem þarf að uppfylla áður en hægt er að taka sérfræðingspróf í bráðalækningum. Ef allt gengur að óskum þá ætti hann að geta tekið prófið eftir eitt og hálft ár og ætti svo um hálft ár eftir í verknámi eftir það.
Birna Líf varð 5 ára á árinu og settist því á skólabekk eins og gert er hér í landi. Hún er ánægð í skólanum og hefur eignast marga vini þar. Henni finnst sérlega gaman að reikna og teikna en gengur líka ágætlega að læra að lesa og skrifa. Hún hefur tekið miklum framförum í píanóskólanum og getur spilað mörg einföld lög. Hún er líka í fimleikum á laugardögum sem hún hefur mikið gaman af.
Árni Kristinn er orðinn 2ja ára og fer mikið fram. Orðaforðinn hraðstækkar um þessar mundir, bæði á íslensku og ensku. Hann virðist líka gera sér fulla grein fyrir því hvenær hann notar íslensk orð og hvenær hann á að tala ensku. Hann er búinn að eignast rosagóðan vin á leikskólanum sem heitir Misha og er frá Rússlandi og eru alltaf mikil fagnaðarlæti þegar þeir hittast á morgnana. Núna fyrir jólin er hann Árni Kristinn mikið bleyjulaus og gengur vel að venja hann við að pissa í koppinn.
Það hefur verið gestkvæmt hjá okkur á árinu og voru þeir Sibbi og Eggi báðir hjá okkur þessi jól. Þeir virðast njóta þess vel að vera hérna á Nýja Sjálandi (þótt þeir sakni Íslands mikið þegar þeir heyra allar þessar stormviðvaranir í desember). Það er indælt að hafa þá hérna hjá okkur og þeir hafa verið mjög hjálplegir að passa þegar við höfum þurft að taka langar æfingar fyrir Coast to coast keppnina okkar.
Við græjuðum okkur upp með hjólum og kajökum í ágúst og höfum síðan verið að reyna að fylgja ströngu æfingaprógrammi. Við tókum þátt í Tuatara keppninni í tæplega 30 stiga hita og sól. Það var mjög lærdómsríkt....fyrri dagurinn tók 7 tíma í fjallahlaupi, kajak og fjallahjóli. Seinni daginn kláruðum við ekki þar sem Hilmar fékk svo slæma sinadrætti en við erum búin að finna lausn á því vandamáli núna. Svava er búin að fara æfingaferð niður ánna sem við þurfum að fara niður í Coast to Coast og leist varla á blikuna þar sem áin var ansi úfin á köflum í gljúfrinu. Við höfum því ákveðið að vera samferða niður ána í keppninni. Í fyrradag fórum við svo æfingaferð í gegnum fjallahlaupið í coast to coast og tók það okkur 7 tíma með hlaupa-labba-klifra-vaða. Við fórum um 30 sinnum yfir ána, sem nær upp í mitti og er ansi straumþung á köflum. Líf og fjör.
Bestu jóla- og áramótakveðjur frá okkur á Nýja Sjálandi.

Jólaundirbúningur

Jólaundirbúningurinn var með hefðbundu sniði þetta árið, eða eins og hægt var með æfingar fyrir Coast to Coast að ná hámarki. Það voru að sjálfsögðu bakaðar allar nauðsynlegar sortir af smákökum, vondu kökurnar, súkkulaðibitakökur og fullt af piparkökum sem krakkarnir máluðu og skreyttu í öllum regnbogans litum. Hilmar hafði kæst skötu og var skötuveislan haldin að þessu sinni heima hjá Emmu og Hirti og var fjölmenni í veislunni þar sem mikið af ættingjum þeirra Hjartar og Emmu voru í heimsókn. Jólatréð var svo skreytt seint á Þorláksmessu og voru krakkarnir alveg að rifna úr spenningi þegar pakkahrúgunum var raðað í kringum jólatréð.
Svava greyið var þó fjarri góðu gamni þar sem hún fór sína fyrstu ferð niður Waimakariri ánna á Þorláksmessu og kom heim skelfingu lostin þar sem þetta var mun svaðilegra en hún hafði búist við og ekki alveg viss hvort hún vilji fara þetta aftur!

Jólin

Veðrið hefur leikið við okkur um jólin með sól og hita í kringum 25 stigin. Jólaundirbúningurinn gekk vel með hefðbundnum jólabakstri og skötukæsingu. Þetta árið var skötuveislan haldin heima hjá Emmu og Hirti og var skatan vel kæst. Þau kveiktu svo upp í pizzaofninum og hver og einn útbjó pizzur eftir sínu höfði. Svava var reyndar fjarri góðu gamni þar sem hún var í bátsferð niður Waimakariri ána sem tók hana um 6 klst með tilheyrandi veltum í verstu flúðunum.

Á aðfangadag vöknuðum við snemma enda ekki alveg laust við smáspennu hjá þeim Birnu Líf og Árna Kristni. Skyrgámur hafði greinilega fundið okkur þrátt fyrir að við gerum honum erfitt fyrir með flutningum á hverju ári. Hann hafði smakkað á kræsingunum sem við skildum eftir fyrir hann og sullað skyri út um allt.

Matseðilinn á aðfangadag hjá okkur var eftirfarandi

Forréttur: Risarækjur, ostrur og risahumar A-La Eggi

Aðalréttur: Dádýrasteik með brúnuðum kartöflum, villibráðasveppasósu, Waldorfsalati, rauðbeðum og grænum baunum.

Eftirréttur: Ris-ala-mand sem Carolyn útbjó undir ströngu dönsku eftirliti, enda var útkoman rosagóð. Sem bónus-eftirrétt útbjó hún svo líka eplaböku sem við borðuðum með vanilluís.

Maturinn lukkaðist rosalega vel og krakkarnir voru orðnir ansi óþolinmóðir eftir að við hættum að borða og færum að ráðast á pakkana. það var algert pakkaflóð undir jólatrénu og fengu krakkarnir mikið af skemmtilegum gjöfum og hafa verið dugleg að leika sér að nýja dótinu sínu síðustu daga.

Fimleikamót hjá Birnu Líf

Birna Líf tók þátt í jólafimleikamóti hjá Christchurch School of Gymnastics. Hún var mjög spennt fyrir að taka þátt í sínu fyrsta móti en tók það ekkert of hátíðlega og skemmti sér mjög vel. Hún hafði meiri áhuga á að veifa til okkar upp í áhorfendastúku frekar en að fylgja nákvæmlega ,,rútínunum" sem var búið að setja þeim fyrir. Hún stóð sig mjög vel og fékk viðurkenningarskjal fyrir þáttökuna og voru allir hæstánægðir með daginn.

Ástralíuferðin

Í lok nóvember skelltum við okkur til Gold Coast Astralíu í 6 daga ferð. Þetta var svolítið stíft prógram hjá okkur þar sem við áttum að leggja af stað aðfaranótt mánudagsins 26 nóv en höfðu klárað 2 daga keppni þann 25 nóv (Tuatara-keppnina). Þetta var mjög góður tími , Við fórum með krakkana í dýragarð og skemmtigarð og lékum okkur á ströndinni. Hilmar var á þessum tíma á ráðstefnu að flytja erindi umrannsókn sem hann gerði sem hluta af sínum sérnámi og gekk bara mjög vel hjá honum. Eftir tæpa viku á Gold Coast í miklum hita, vorum við fegin að komast aftur heim til Lyttelton í rólegheitin og þægilegt hitastig 22-25.

Þorrablót

Þorrablótið þetta árið var haldið heima hjá Mikka í Sumner. Það mættu að sjálfsögðu allir Íslendingarnir og svo var töluvert af starfsfólki af bráðamóttökunni sem hafði verið boðið líka. Allir voru klæddir upp í víkingaföt og veisluborðið svignaði undan kræsingunum.......ekki alveg viss um að það væri akkúrat orðið sem Nýsjálendingum datt í hug við að líta á borðið.

það sem var á boðstólum var:
Sviðakjammar
Súrsaðir hrútspungar (upp úr ársgamalli mysu Ingó sem hann hafði fengið í ostagerð)
Flatkökur með hangikjöti
Kindakæfa
Kæst skata
Hangikjöt
Ábrystir
Hákarl
Fullt af íslensku brennivíni

Það er óhætt að segja að fólk hafi skemmt sér hið besta þetta kvöld, enginn komst undan því að smakka á öllum kræsingunum og þegar brennivínið var farið að segja vel til sín voru hinir engilsaxnesk-mælandi farnir að taka hraustlega undir með íslensku söngtextunum.

Tuatara keppnin

Við Svava tókum þátt í Tuatara keppninni annað árið í röð. Í fyrra tókum við þátt sem lið en í ár ákváðum við að taka þátt sem einstaklingar og er það partur í undirbúningi okkar fyrir Coast to Coast keppnina í febrúar. Keppnin er yfir 2 daga og innifelur fjallahlaup, fjallhjól og svo sjókajak parta. Sibbi tók líka þátt í keppninni og var hann í liði með Einari og Carolyn, auk þess tók svo Ingó þátt með 2 öðrum drenghnokkum í liði.
Veðrið var eiginlega of gott þessa helgi og tók það verulega á að klára fyrri daginn í tæpum 30 stiga hita en við höfðum það þó af og fengum æðisleg útsýni fyrir fjallahlaup- og fjallahjólapartana. Á degi 2 var svo sennilega enn heitara en fyrsti parturinn sem var 12km hlaup gekk vel og fyrri partur fjallahjólsins. Þegar ég var kominn langleiðina upp hæsta partinn var ég byrjaður að fá slæma sinadrætti í báðum fótleggjum. Ég reyndi að ganga þetta úr mér og hélt ég væri aðeins að skána og fór að hjóla aftur á jafnsléttu og var búinn að festa mig í pedalana þegar ég fékk skyndilega heiftarlega sinadrætti í báða fætur bæði að framan og aftan. Ég gat ekki einu sinni losað mig úr pedölunum og féll því ákaflega tignarlega til jarðar. Þar lá ég svo út í vegarkanti þegar Svava kom hjólandi á eftir mér og við reyndum að dóla okkur aftur af stað en það gekk ekki upp fyrir mig og varð ég að hætta keppni þarna, en það er ágætt að þetta gerðist í þessari keppni og vonandi eitthvað sem hægt er að leiðrétta fyrir stóru keppnina í febrúar. Svava tafðist fyrir vikið og fékk því ekki að fara af stað í síðasta partinn af keppninni þannig að við keyrðum til Akaroa og vorum við verðlaunaafhendinguna. Ég fékk í sárabætur spot prize - fínasta björgunarvesti.

Hurunui áin

Seinni partur Grade 2 kayak námskeiðsins var alveg frábær. Við fórum með hópnum út úr Christchurch til að æfa okkur á Hurunui ánni. Við slógum upp tjaldbúðum og svo var okkur dempt út í ána að æfa okkur í að fara inn og út úr straumi, ,,ferrygliding" og svo smáflúðaferð líka. Þetta var alveg ótrúlega erftit til að byrja með og við ætluðum varla að komast frá einum bakka til annars en tókum sem betur fer nokkuð hröðum framförum. Okkur tókst báðum að velta þennan daginn og þegar Svava velti fyrst þá fattaði hún ekki að rífa sig úr bátnum og var fyrir vikið nánast búin að fara óplanaða eskimóaveltu ;) en eftir sjokkið við að velta einu sinni þá var ekkert mál lengur. Ég ákvað eftir mína aðra veltu að ég gæti svo sem prófað eskimóaveltuna sem við vorum búin að vera að æfa í sundlauginni. Ég var ennþá í miðjum flúðum....stillti mér upp og viti menn, haldiði að báturinn hafi bara ekki snúist við. Ég var ekkert smáhissa.
Um kvöldið elduðu þeir Len og Caleb fyrir okkur veislumat(Burritos) og var spjallað og drukkið smáviskí fram eftir kvöldi.
Dagur 2 fór svo í að æfa sig meira í heldur erfiðari straumi og í lokin fór Caleb með mig og Mark niður gljúfrið sem var æsispennandi. Mér tókst að velta tvisvar á leiðinni niður eftir en eskimóaveltan stóð fyrir sínu, nema eftir síðustu veltuna var ég orðinn svo þreyttur og var ennþá í flúðum þegar ég kom upp þannig að ég valt strax aftur og þurfti að synda að bakkanum. Þetta var ótrúlega skemmtileg helgi fyrir okkur, en við hefðum aldrei getað þetta nema fyrir það hvað Sibbi var hjálplegur að passa fyrir okkur.

Græjumynd

Ein mynd af græjunum sem við erum búin að kaupa okkur í undirbúningnum fyrir coast to coast

Afmæli á ströndinni

Afmælisveislan hans Árna Kristins var haldin í dag....við ákváðum vegna vegna veðurs að flytja afmælið niður á strönd og tókum með okkur öll veisluföngin ásamt kajökum niður á strönd. Fólk notaði mismunandi aðferðir við að komast í veisluna og hjólaði Shannon þangað á meðan Mikki og Ingó hlupu yfir fjallið frá Taylors Mistake. Árni Kristinn og Birna Líf voru alveg ljómandi ánægð með að halda veisluna á ströndinni og busluðu og léku sér í fjörunni. Árni Kristinn fékk margar skemmtilegar gjafir er greinilega búinn að læra að það er e-ð skemmtilegt falið innan í gjafapappírnum. Veislugestir voru einnig mjög ánægðir með staðarvalið og skiptust á að gæða sér á yndislegu súkkkulaðikökunum hennar Svövu og stunda sjóbað eða skella sér í stutta kajakferð.

Kajaknámskeið

Við Svava erum búin að vera á kajaknámskeiði í þessari viku. Þetta byrjaði allt í rólegheitum í lítilli sundlaug þar sem okkur var kennt að fara í og úr þessum litlu flúðakajökum. Svava var hrikalega stressuð fyrir námskeiðið, sér í lagi partinn þar sem við erum að æfa okkur í að vera á hvolfi! Nefið á henni fylltist líka strax af vatni og hún var næstum búin að gera pottþétta eskimóaveltu án nokkurrar kennslu um leið og henni var snúið á kaf í fyrsta skiptið. Þetta gekk samt allt að óskum og næsta skref var að fara í grunnæfingar á kyrru vatni. Þar var okkur sagt að róa beina línu í átt að leiðbeinandum sem var gjörsamlega ómögulegt til að byrja með á þessum kajökum. Í hvert skipti sem við rákum árina niður þá snerist kajakinn á punktinum nánast......en eftir smástund vorum við búin að ná tökum á þessu og gátum tekið öll áratökin með góðum árangri. Seinni dagurinn fór svo í að æfa okkur í meiri straumi sem var mjög skemmtilegt og nú bíðum við spennt (og kannski aðeins stressuð) eftir seinni part námskeiðsins sem verður tveggja daga kajak ferð niður Hurunui ána!

Árni Kristinn 2 ára

Þá er litla barnið okkar hann Árni Kristinn orðinn 2ja ára gamall. Við ætlum að halda upp á afmælið hans á laugardaginn kemur með smá kaffiboði. Hann fékk samt ísköku og pakka í tilefni dagsins og fylgja með nokkrar myndir. Birna Líf var ekki alveg á því að hann væri í ,,alvörunni" orðinn 2ja ári heldur væri þetta í plati þar sem hann gæti ekki talað enn. Það var mjög erfitt að útskýra þetta fyrir henni, þar sem hún virðist hafa verið alveg viss um að daginn sem hann yrði 2ja ára væri hann orðinn fulltalandi. Viss vonbrigði þar.
Árni Kristinn þýtur nú um allann pallinn á nýja hjólinu sínu sem hann skilur ekki við sig og þarf að leggja því við hliðina á rúminu hans á kvöldin þegar hann fer að sofa.

Brakandi blíða

Við erum svo heppin að koma frá Íslandi og þar af leiðandi njótum við 3-4 mánaða aukasumars hér á Nýja Sjálandi miðað við innfædda. Þeir segja að það sé rétt svo komið vor núna, en hitinn í dag fór yfir 20 stig og samkvæmt okkar kokkabókum er það sumar og ekkert annað.
Sibbi er ekki illa haldinn af flugþreytu og skellti sér í hjólatúr í dag til að njóta útsýnisins yfir Lyttelton flóann. Á morgun er svo planið að fara með honum í fjallahjólatúr um port hills og kannski smákajak á eftir......humm, ekki mikill tími til að fara að innrétta útihúsið sitt svo hann fá svolítið næði þar. Annars var hann græjaður upp í dag með hjólabol ásamt hlaupa og inniskóm.

Sibbinn kominn

Sibbi mætti á svæðið á þessum líka dásemdardegi. Við fórum öll út á flugvöll í morgun að ná í kappann og bjuggumst við þessum venjulega töfum og svo langþreyttum, farangurslausum ferðalangi....en viti menn. Í þetta sinn komst farangurinn á leiðarenda og Sibbi kominn í gegnum tollinn á mettíma. Ferðalagið gekk rosavel hjá honum og mikil kátína hjá Birnu Líf og Árna Kristni að knúsa hann, það skemmdi nú ekki að fá m&m að gjöf frá honum líka.

Við fórum svo með hann til Lyttelton og fengum okkur vel útilátinn hádegismat sem við borðuðum úti á palli í góða veðrinu. Eftir það þurfti svo að finna e-r ráð til að halda honum vakandi fram á kvöldmat og var kastað upp ,,krónu" á milli fjallahjólatúrs eða kajaktúrs.

Úr varð að ég og Sibbi skelltum okkur í kajakferð á meðan Svava lá yfir námsbókunum. Sibbi stóð sig mjög vel og þurfti ekkert að skella sér til sunds í þessari ferð og vildi endilega fara aftur á morgun og þá helst svolítið lengra. Það verður líka enginn miskunn í æfingum fyrir hann þar sem við erum búin að lofa honum í þriggja manna lið fyrir næstu Tuatara keppni!

Við röltum svo öll niður í bæ seinni partinn og keyptum ferskan fisk sem við pönnusteiktum og fengum okkur gott Nýsjálenskt hvítvín með.

Eftir kvöldmat fóru svo Sibbi, Birna Líf og Árni Kristinn í rúmið og það er nánast öruggt að sá fyrstnefndi var fyrstur í draumaheima.

Pistlahrúga

Nú er víst kominn tími til að bretta upp ermarnar og skrifa nokkra pistla, áður en skömmunum fer að rigna yfir okkur af fullri alvöru. Við höfum tekið okkur góða pásu í kringum Íslandsferðina og kominn tími til að uppfæra þessa blessaða bloggsíðu okkar. Ég hef því sett inn nokkra pistla ef þið viljið "skrolla" niður þá getiði lesið þá í réttri tímaröð.

Heyskapur

Nú er daginn tekinn að lengja verulega og orðið bjart bæði á leið í og úr vinnu. Undanfarna viku var veðrið mjög gott og fór hitinn yfir 20 gráðurnar. Það var því orðið tímabært að taka svolítið á því í garðinum og létu Árni Kristinn og Birna Líf svo sannarlega ekki sitt eftir liggja eins og sést á myndunum.
Birna Líf er mjög ánægð í skólanum sínum og segist eiga rosalega marga vini. Henni fer mikið fram í að læra stafina og lesum við með henni á hverju kveldi. Það sem henni finnst þó enn skemmtilegra er frádráttur og samlagning og vill því miklu frekar eyða tíma í það en lesturinn. Hún er áfram að læra á píanóið og er farinn að nota báðar hendur og spila tóna......það versta er að þetta er að verða of erfitt fyrir mig! Ég verð víst bara að æfa mig í launi.
Árni Kristinn hefur verið duglegur að ná sér í vetrarpestirnar og þurft að vera svolítið heima við vegna þess. Annars braggast hann vel og er mjög áhugasamur um það sem Birna Líf er að læra. Hann syngur abcd..lagið fullum hálsi en byrjar að spóla einhvers staðar á milli d og e, en heldur þó laginu allt til enda. Árni Kristinn hefur yfirumsjón með hænunum okkar og sér til þess að við gleymum ekki að gefa þeim á hverjum degi. Hænurnar virðast vera farnar að venjast nýju eigendunum og verða aðgangsharðari með hverjum deginum. Þær eru þó ekki farnar að gogga í útidyrnar ennþá, en þess er sennilega ekki langt að bíða....reyndar verður Sibbi í gistihýsinu og líklegast að þær goggi bara í dyrnar hjá honum í næstu viku.

Æfingaplön og græjur

Skipulagið fyrir Coast to coast var ákveðið fyrir skemmstu. Við boðuðum til fundar heima hjá okkur ásamt nokkrum af Íslendingunum hérna úti til að skipuleggja hvað keppnum við ætluðum að taka þátt í og að útbúa æfingaáætlun fyrir okkur fram að keppninni. Ég, Svava og Mikael ætlum að taka þátt í keppninni en Ingó, Shannon, Einar og Carolyn ætla að reyna að æfa svolítið með okkur og hvetja okkur til dáða. Það sem er mest aðkallandi er að kaupa kajak fyrir Svövu og svo þurfum við öll að klára kajaknámskeið og fá útgefið "Grade II Kayak Certificate" til að fá að taka þátt í keppninni. Fyrir utan kajakinn fyrir Svövu þá erum við búin að kaupa allar aðrar græjur...s.s. götuhjól og fjallahjól. Þau eru svo dýr að þau fá að vera inni í svefnherbergi hjá okkur þar til við erum búin að útbúa læsta geymslu undir húsinu.....ekki uppi í rúmi samt. Núna á undirbúningstímabilinu þá þurfum við að æfa 6-10 tíma á viku en þegar nær dregur verða erfiðustu vikurnar með 17 tíma í æfingar sem verður náttúrulega ekkert mál að skipuleggja með 2 börn, fulla vinnu og háskólanám. Við erum búin að vera einbeita okkur að hjólamennskunni síðustu vikur en þurfum að fara að kajaka á fullu. Svo förum við einu sinni í viku til Carolyn í Pilates æfingar og förum þá og hlaupum í stórgrýtinu við fjöruborðið í Sumner í leiðinni en það á að vera besta æfingin fyrir fjallahlaupið.

Aftur í veturinn

Eftir að hafa upplifað besta sumar í manna minnum á Íslandi þá erum við komin aftur í veturinn á Nýja Sjálandi. Það er ósköp notalegt að vera komin aftur til baka en við söknum allra á Íslandi og Birna Líf og Árni Kristinn spyrja oft eftir ömmu og afa, ömmu í Grindó o.s.frv. Við Birna Líf ferðuðumst saman út, en Árni Kristinn og Svava fóru út 2 vikum á undan okkur. Ferðalagið gekk framar öllum vonum enda Birna Líf sérlega skemmtilegur ferðafélagi. Við stoppuðum í 12 tíma í Singopore og skráðum okkur inn á transit hótelið þar og náðum góðum svefni og eftir það skelltum við okkur í sund og fengum okkur svo Pizzu eftir það. Við vorum því alveg endurnærð fyrir síðasta flugið til Nýja Sjálands og urðum ekki einu sinni pirruð þrátt fyrir að farangurinn hafi orðið eftir í Singapore, enda fengum við hann 2 dögum seinna afhentan heim án nokkurra vandamála. Veturinn hér er búinn að vera mjög mildur og ekkert snjóað á láglendi í Christchurch þó það hafi nokkrum sinnum fest smásnjó í kollin á Mt. Herbert (1000 m) hérna hinum megin við fjörðinn. Það er helst að maður sé meðvitaður um veturinn vegna skammdegisins og svo eru náttúrulega húsin hérna með eindæmum köld og það fer töluverð vinna í að kynda, sækja eldivið og fara með rafmagnsofn á milli herbergja. Ég lét svo verða af því að kaupa rafmagnsteppi í rúmið í lok vetrar og fékk fullt af prikum í kladdann hjá Svövu, enda var ég að byrja á næturvöktum.

Fleiri myndir úr Íslandsferðinni

Afganginn af myndunum má sjá á myndasíðunni okkar, sjá link til vinstri.